آشنایی با بوتولیسم
ادامه مطلب
سازمان امداد و نجات استان گلستان
جراحت ها و اورژانس های دهان و دندان در کودکان و بزرگسالان بسیار شایعند. شما می توانید با تهیه کردن چند وسیله و ماده ساده از داروخانه، به راحتی یک “جعبه کمک های اولیه دهان و دندان” را فراهم کنید.
با وجود اینکه این جعبه کمک های اولیه نمی تواند جایگزین درمان اصلی و تخصصی شود، ولی می تواند برای کنترل اورژانس های دهان و دندان جزئی و جلوگیری از پیشرفت آن ها، تا دسترسی به دندانپزشک کارساز باشد.
برای جمع آوری و فراهم آوردن این جعبه کمک های اولیه در قدم اول تهیه مواد زیر از داروخانه پیشنهاد می شود: نخ دندان، مسواک، باند استریل، گاز استریل، آسپیرین، سرم فیزیولوژی، پارافین(ترجیحا موم دندانپزشکی)، دستکش یک بار مصرف، یک محلول دهانشویه اکسیژنه و محلول Colgate Orabase Sothe-N-Seal. وجود وسائلی چون پنس و آینه یک بار مصرف دندانپزشکی در این جعبه نیز در خیلی موارد کمک کننده و مفید است.
شایع ترین اورژانس های دندانپزشکی و روش درمان و کنترل موقتی آن ها در خانه:
دندان درد: چنانچه دندان شما فقط به غذاهای سرد یا داغ یا شیرین حساس است، با آب ولرم دهانتان را بشویید و با نخ دندان مواد غذایی بین دندان ها را پاک کنید و به آرامی دهانتان را با آب ولرم مسواک بزنید و در اولین فرصت برای ترمیم(پر کردن) دندان تان به دندانپزشک مراجعه کنید.
اما اگر درد شما شدید است و یا همراه با تورم است، یک کیسه حاوی یخ(کمپرس سرد) را به مدت ۲۰ دقیقه روی گونه قرار دهید و به مدت ۲۰ دقیقه آن را بردارید. این کار را متناوبا تا رسیدن به دندانپزشک تکرار کنید. از گرما دادن موضع بپرهیزید. یک یا دو عدد آسپیرین بخورید. اگر نیمه شب است و به استراحت نیاز دارید، به هنگام خواب سعی کنید که سر شما بالاتر از بقیه بدنتان قرار گیرد و ترجیحا روی مبل یا صندلی به حالت نیمه نشسته بخوابید. قطعا نیازی به یادآوری بنده نیست و در اولین فرصت به دندانپزشک مراجعه خواهید کرد!
فرو رفتن جسم خارجی در بین دندان ها: اگر جسم خارجی قابل رویت است آن را با پنس دندانپزشکی بیرون بیاورید ولی اگر قادر به دیدن آن نیستید سعی کنید که آن را با نخ دندان بیرون بیاورید. پس از بیرون آوردن جسم خارجی حتما آب را به شدت در دهانتان غرغره کنید تا باقیمانده اجسام خارج شوند. سعی نکنید که جسم خارجی را با جسم نوک تیز بیرون بیاورید. اگر عمق فرورفتگی جسم زیاد است و نمی توانید آن را خارج کنید به دندانپزشک مراجعه کنید.
زخم های سطحی دهان ناشی از تحریکات فیزیکی و شیمیایی: این زخم های سطحی در سطح داخلی گونه، لثه و زبان به وجود می آیند. ممکن است بر اثر گاز گرفتن گونه، مسواک زدن شدید، خوردن غذاهای داغ و یا تحریکات ناشی از براکت های ارتودنسی ایجاد شوند. یک محلول دهانشویه اکسیژنه با حباب هایی که ایجاد می کند باعث تمیز کردن زخم از خرده های مواد غذایی می شود. محلول Colgate Orabase Sothe-N-Seal نیز با پوشاندن سطح زخم باعث التیام و کاهش درد زخم می شود.
بیرون افتادن دندان از دهان: این اورژانس در کودکان بسیار شایع است. در صورت امکان دندان بیرون افتاده را پیدا کنید. آن را با سرم فیزیولوژی بشویید و آن را در یک لیوان شیر یا سرم فیزیولوژی یا بزاق خود بیمار قرار داده و سریعا به دندانپزشک مراجعه کنید. به هیچ عنوان سعی در تمیز کردن و لمس کردن ریشه دندان نکنید و آن را از ناحیه تاج دندان بگیرید. یک قطعه گاز استریل بر روی محل دندان در دهان قرار دهید و به مدت ۵ دقیقه فشار دهید تا خون ریزی کاهش یابد. در بسیاری از موارد دندانپزشک با شستشوی مناسب محل، دندان را دوباره در محلش می کارد و در طولانی مدت دندان قابل نگهداری است. نکته طلایی برای نجات دادن جان این دندان، زمان است. اگر شما بتوانید کودکتان را در کمتر از ۳۰ دقیقه به یک کلینیک دندانپزشکی برسانید، احتمال اینکه بتوان درمان موفقیت آمیزی برای این دندان انجام داد، بیش از ۹۰ درصد خواهد بود.
شکستن دندان: سریعا محل دندان مورد نظر را با سرم فیزیولوژی بشویید. یک کیسه حاوی یخ را بر روی موضع قرار دهید. اگر دندان دارای یک لبه تیز شده است که باعث آزار گونه و زبان می شود، با پارافین یا در صورت امکان موم دندانپزشکی لبه تیز را بپوشانید و به دندانپزشک مراجعه کنید.
گاز گرفتن زبان یا گونه: یک گاز استریل را برای کنترل خونریزی به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه با فشار نگه دارید. پس از قطع کامل خونریزی و ایجاد لخته، محل زخم را با سرم فیزیولوژی بشویید. اگر خونریزی کنترل نشد یک گاز استریل را با سرم خیسانده و در محل برای مدت ۳۰ دقیقه نگه دارید. اگر خونریزی غیر قابل کنترل بود باید سریعا به اورژانس بیمارستان مراجعه کنید.
اصطلاح «سکته مغزی» وضعیتی را توصیف میکند که در آن، جریان خون یک قسمت از مغز در اثر یک لخته خونی یا یک رگ خونی پاره شده، بهطور ناگهانی و جدی مختل میشود. انتقال سریع بیمار به بیمارستان بسیار حیاتی است. اگر سکته مغزی به دلیل لخته روی داده باشد، میتوان با دادن دارو، وسعت صدمه مغزی را محدود و روند بهبود را سریعتر کرد. سکته مغزی بهطور شایعتر در سنین بالا و نیز در افرادی که دچار فشار خون بالا یا برخی دیگر اختلالات گردش خون هستند، رخ میدهد. آثار سکته مغزی وابسته به حجم و بخشی از مغز است که دچار آسیب شده است. در برخی موارد، این وضعیت میتواند کشنده باشد؛ با این حال، اکثر افراد پس از سکته مغزی، بهطور کامل بهبود پیدا میکنند.
تشخیص
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
مشکلاتی در تکلم و بلع
اگر از بیمار بخواهید که دندانهای خود را نشان دهد، تنها یک طرف صورت حرکت خواهد کرد و یا حرکت (دوطرف) یکسان نیست.
از دست دادن قدرت یا حرکت در اندامها
سردرد شدید و ناگهانی
وضعیت ذهنی منگ و هیجانزده که میتواند با مستی اشتباه گرفته شود.
از دست رفتن هوشیاری بهطور ناگهانی یا تدریجی
اهداف
باز نگه داشتن راه تنفسی
فراهم کردن شرایط انتقال فوری بیمار به بیمارستان
هشدار!
اگر بیمار بیهوش است، راه تنفسی را باز و تنفس را کنترل کنید؛ آماده باشید تا در صورت لزوم، احیای تنفسی و ماساژ قفسه سینه را آغاز کنید . اگر بیمار نفس میکشد، وی را در وضعیت بهبود قرار دهید. با مرکز اورژانس تماس بگیرید و آمبولانس درخواست کنید. تا زمان رسیدن نیروهای امداد پزشکی، علایم حیاتی (سطح پاسخدهی، نبض و تنفس) را کنترل و ثبت کنید.
احتیاط!
چیزی برای خوردن یا نوشیدن به بیمار ندهید چون سکته مغزی میتواند عمل بلع را با مشکل روبهرو کند.
۱) اگر بیمار هوشیار است، به او کمک کنید تا دراز بکشد به طوری که سر و شانههایش مختصری بالاتر از تنه، روی چیزی تکیه کند. سر او را به سمت مبتلا خم کنید و یک حوله روی شانه او قرار دهید تا هرگونه ترشحی را جذب کند. با مرکز اورژانس تماس بگیرید و آمبولانس درخواست کنید.
۲) هر لباسی را که ممکن است تنفس بیمار را دچار اختلال کند، شل کنید. همچنان به بیمار اطمینان خاطر بدهید. علایم حیاتی (سطح پاسخدهی، نبض و تنفس) را تا رسیدن نیروهای امداد پزشکی، کنترل و ثبت کنید.
سـم
به ماده ای گفته می شود که پس از ورود مقادیر نسبتا کمی از آن به
بدن ، باعث اختلال در عملکرد طبیعی بدن شده یا باعث تخریب بافتهای بدن و
مرگ میگردد .
راههای ورود سم به بدن
عبارتند از
۱-گوارشی : زمانی روی میدهد که سم از طریق دهان وارد شده و بوسیله دستگاه گوارش جذب شود .
۲-تنفسی : زمانی که سم از طریق دهان یا بینی وارد شده و بوسیله مخاط دستگاه تنفس جذب شود .
۳-تماسی : زمانی روی میدهد که سم از طریق تماس با پوست سالم واردشده و بوسیله دستگاه گردش خون انتشار یابد .
۴-ترزیقی : زمانی روی میدهد که سم از طریق پارگی در پوست وارد شده و بوسیله گردش خون در بدن انتشار یابد .
مسمومیتهای ترزیقی در نتیجه گزش حشرات ، مارگزیدگی یا ترزیق بوسیله سوزن روی می دهد .
مسمومیتهای گوارشی
مسمومیتهای گوارشی شایع ترین نوع مسمومیت هستند . این مسمومیت می تواند
ناشی از مصرف غذای فاسد شده ، مصرف داروی اشتباه و یا زیاد از حد خوردن
دارو به قصد خودکشی و … می باشد .
کودکان بیشتر از بزرگسالان در معرض خطر مسمومیت اتفاقی قرار میگیرند و
مسمومیت در کودکان بعلت مصرف مواد شیمیایی خطرناک مانند نفت ، مواد پاک
کننده ، دارو و … بیشتر است .
علائم کلی مسمومیت گوارشی
۱- دردهای شکمی
۲ – تهوع – استفراغ
۳- استنشاق بوی ماده مصرف شده از دهان
۴- خواب آلودگی
۵- اختلال و ضعف تنفس و گردش خون
۶- بیهوش
و بعضی از علائم بستگی به ماده مصرف شده و نحوه تاثیر آن دارد . برای مثال
استفاده از مواد مخدر کاهش و وقفه تنفس ، تنگی مردمک چشم و خشکی دهان را
در پی دارد .
در حالیکه استفاده از داروهای محرک باعث هیجان, توهم, تعریق فراوان ، افزایش تنفس و ضربان قلب و تشنج می شود .
در مسمومیت با الکل به علت مصرف بیش از حد ، علائمی چون استشمام بوی الکل
از تنفس بیمار ، تهوع و استفراغ, تنفس عمیق ، نبض پر درمراحل ابتدایی و
تنفس کم عمق و نبض تند در مراحل پیشرفته دیده می شود و حتی بعلت تاثیر
الکل در سیستم عصبی فرد ، تعادل رفتاری و شخصیتی و تفکر فرد از بین رفته و
ممکن است به دیگران یا خود آسیب برساند .
در مسمومیت با اسید و قلیاها که بصورت تصادفی یا به قصد خودکشی استفاده
میشوند ، وجود نواحی سوخته در اطراف صورت ، دهان و حلق ، استفراغ و اسهال
خونی ، درد وسوزش شدید در مجرای گوارش و یا مشکلات تنفس و انسداد راه
هوایی از علائم این مسمومیت است .
اگر فرد مسموم هوشیار است, از او پرسش کنید
۱-who نام ، سن ، جنس فرد ؟
۲-what نوع ماده سمی بلع شده ؟
۳- how much مقدار مصرف شده چه میزان است ؟
۴-how شرایط مسمومیت به چه صورت است ؟
۵-when زمان اتفاق افتادن مسمومیت ؟
نکتـه
اگر لبهای سوخته مشاهده شد ، احتمال مسمومیت با مواد سوزاننده می باشد که چندین جرعه آب سرد یا شیر به او بدهید .
در صورتی که لباسهای فرد مسموم به وسیله مواد سوزاننده سوخته باشد .
اگر فرد مسموم بیهوش است ,او را ارزیابی کنید هر ۲ تا ۳ دقیقه تنفس و نبض او را بررسی کنید و ارجاع دهید .
اقدامات کلی در برخورد با مسمومیت گوارشی
در این نوع مسمومیت ها بعد از ارزیابی وضعیت فعالیت دستگاههای حیاتی ( تنفس وقلب ) ، اقدامات کلی سه مرحله است :
۱-تشخیص نوع سم
۲-رقیق کردن سم
۳-خارج کردن سم از معده
۴-تشخیص نوع سم : همانطور که قبلا هم اشاره شد در صورت هوشیار بودن مسموم
سوالاتی پرسیده میشود و با بررسی محیط اطراف و علائم مشاهده شده نوع سم را
تشخیص میدهد .
۵-رقیق کردن سم : با رقیق کردن سم میتوان از اثرات ناخواسته و سود بسیاری
از سموم جلوگیری کرد . چند لیوان آب نمک ولرم باعث به تعویق انداختن جذب
سم از معده میشود و در صورت موجود بودن شربت ایپکاک ipecac علاوه بر آب
چند قاشق از این شربت میدهیم .
۶- خارج کردن سم از دستگاه گوارش: استفاده از محلول آب نمک ، یا آب به
همراه چند قاشق شربت ایپکاک در مدت کوتاهی باعث ایجاد تهوع و استفراغ می
گردد .
برای تسریع در دفع مواد از معده در حالیکه مصدوم در حالت نشسته است و سرش
به سمت جلو و پایین است با تحریک انتهای گلو با انگشت ، وی را وادار به
استفراغ می کنیم و سپس با آرام کردن مصدوم او را به نزدیکترین مرکزدرمانی
ارجاع می دهیم . ۰۰
نکات مهـم
۱-از دادن آب نمک برای کودکان بپرهیزید ، زیرا این عمل بسیار خطرناک بوده و باعث مرگ در کودکان در اثر خفگی ناشی از استفراغ میشود .
۲-در صورتی که مسمومیت در اثر مصرف مواد اسیدی ، قلیایی ، فراورده های
نفتی یا مواد سوزاننده یا مواد پاک کننده و شوینده ها باشد به هیچ عنوان
عمل رقیق کردن و وادارکردن به استفراغ را انجام ندهید .
چون در صورت استفراغ این مواد ممکن است مری مجددا آسیب ببیند و یا با
آسپیره شدن به داخل راه هوایی باعث آسیب مخاط ، تورم و انسداد راههایی
هوایی گردد .
۳-در افراد بیهوش ، افرادی که تشنج کرده ، بیمارانی که سابقه ناراحتی قلبی
دارند و زنان باردار عمل وادار کردن به استفراغ را نباید انجام دهید .
مسمومیت گوارش میکروبی
بوتولیسم
تشخیص سریع این بیماری و مراقبت لازم آن موجب حفظ حیات فرد مسموم
خواهد شد هر چند این نوع مسمومیت نادر است اما در ۶۰ درصد موارد به مرگ می
انجامد .
این سم که از باکتری کلستریدیوم بوتولوئید ترشح می شود ، مانع از ارسال
پیامهای عصبی از اعصاب محیطی به عضلات می گردد و به ضعف شدید ، فلج و مرگ
می انجامد . متاسفانه این سم هیچ طعم و مزه ای ندارد .
نشانه های بیماری معمولا تا ۲۴ ساعت پس از مصرف سم ظاهر نمی شود
و پس از آن نشانه ها و علائم زیر به ترتیب و بتدریج آغاز می گردند :
۱- خشکی دهان ۳- عدم تطابق در چشم و دو بینی
۲- گلودرد ۴- خستگی شدید
۵- اشکال در صحبت کردن و بلع ۶- فلج عضلات تنفسی
۷- فلج ۸- از بین رفتن رفلکس های بدن
۹- محدودیت حرکات چشم ۱۰- اختلال شدید تنفسی
۱۱- مردمک های گشاد
منبع اصلی سم برتولیسم ، غذای کنسرو شده تاریخ گذشته است که قبل از مصرف
خوب حرارت ندیده اند . اما به تازگی مشاهده شده که ۲۴ درصد موارد گزارش
شده ناشی از غذاهای رستورانی بوده اند .
اقدامات و کمک های اولیه
۱-وادار کردن به استفراغ
۲-دادن اکسیژن با فشار زیاد در صورت شک به فلج عضلات تنفسی
۳-دادن سفیده تخم مرغ
۴-رسانیدن بیمار به مرکز درمانی
۵-تجویز ضد سم توسط پزشک
مسمومیت های تنفسی
سموم تنفسی موادی سمی هستند که از طریق مجاری تنفسی وارد شده و از ریه ها
جذب بدن می شوند . بیشتر مسمومیت های تنفسی ناشی از دود آتش سوزی میباشد .
سم به سرعت جذب بدن شده و معمولا عواقب خوبی ندارد .
منابع اصلی مسمومیتهای تنفسی عبارتند از :
۱-گازهای منو اکسید کربن co : گاز اصلی متصاعد شده از اگزوز اتومبیل وکرسی است ، در زنبورداری برای کشتن زنبور بکار می رود
۲-گازهای دی اکسیدکربن : در صنعت ایجاد میشود و در عمق چاه وجود دارد . ۳- گاز کلر : در استخر ها بکار می رود .
۴-گاز آمونیاک : گازهای صنعتی
۵-گازهای بیهوشی ( اتر )
۶-گاز دی اکسید سولفور ( ( : در صنایع یخ سازی بکار میرود و در چاهها نیز وجود دارد .
علائم و نشانه های عمومی مسمومیت تنفسی :
۱- سر درد شدید ۶- اشک ریزش و سوختگی چشم
۲- تهوع و استفراغ ۷- سوختگی گلو و سینه و پوست صورت
۳- سرفه ، تنفس صدادار ۸- سیانوز ( کبودی )
۴- تنگی نفس ۹- گیجی و منگی
۵- درد قفسه سینه ۱۰- اختلال در هوشیاری و بیهوشی
اقدامات و کمک های اولیه
- شل نمودن یقه و کمربند و باز نگه داشتن راه هوایی
- در مسمومیت های تنفسی ، باید فوراً اکسیژن ۱۰۰درصد داده شود ( با توجه به دستورالعمل استفاده از کپسول اکسیژن )
- انتقال سریع مصدوم به مرکز
مسمومیت های تماسی
این نوع مسمومیت زمانی روی می دهد که ماده سمی از طریق پوست وارد بدن شود
و از طریق دستگاه گردش خون در سراسر بدن توزیع گردد . حشره کشها و سموم
صنعتی دو نوع شایع از سمومی هستند که از طریق پوست قابل جذب می باشند
همچنین گیاهان بسیاری وجود دارند ( نظیر گزنه ، پیچک , سماق و غیره ) که
در صورت تماس با پوست واکنشهای شدید حساسیتی ایجاد می کنند که این واکنشها
می توانند در کل بدن نیزمنتشر شوند .
علائم و نشانه های عمومی مسمومیت های تماسی
۱- التهاب یا قرمزی پوست ۶- گیجی و منگی
۲- سوختگی شیمیایی ۷- شوک
۳- بثورات جلدی ۸- تجمع آب در پوست و ظهور تاول
۴- خارش ۹- سایر علائم و نشانه های عمومی مسمومیتها
۵- تهوع و استفراغ
که این علائم و نشانه ها در مسمومیت تماس گیاهی سه دسته هستند
۱-علائم خفیف : خارش خفیف
۲-علائم خفیف تا متوسط : خارش و قرمزی
۳-علائم متوسط : خارش ، قرمزی ، تورم
۴-علائم شدید : خارش ، قرمزی ، تاول و تورم
اقدامات و کمکهای اولیه در مسمومیت تماسی
-شستشوی پوست با مقادیر زیاد آب حداقل به مدت ۲۰ دقیقه
-در حین شستشوی پوست ، لباس و یا جواهر آلات را در آورید
- شستشوی محل با آب و صابون
- انتقال مصدوم با مرکز درمانی
مسمومیت های تزریقی
پس از مسمومیت های گوارشی ، مسمومیتهای ترزیقی دومین عامل مسمومیتها به شمار می آیند .
چهار عامل عمده برای آن وجود دارد
۱- مسمومیت ترزیقی در اثر ترزیق دارو به بدن
۲- گاز گرفتگی حیوانات
۳- مار گزیدگی
۴- گزش حشرات
۱- مسمومیت ترزیقی در اثر ترزیق دارو به بدن
ترزیق بعضی از داروها به طریق مختلف, خواه داخل وریدی IV، داخل عضلانی (
IM ) ، زیر جلدی (SC) ، داخل جلدی (ID) , میتواند علائم و واکنشهای
حساسیتی را ایجاد کند . همچنین برخی از افراد نیز به داروهای خاصی حساسیت
دارند .
نشانه ها و علائم اصلی به صورت شوک حساسیتی یا آنافیلاکتیک بروز می کند .
علائم و نشانه های عمده شوک آنافیلاکتیک در اثرترزیق داروها
۱-خارش در سراسر بدن
۲-تورم
۳-ضعف عمومی
۴-بیهوشی
۵-نبض و تنفس نا منظم
اقدامات و کمک های اولیه در مسمومیت ترزیقی داروها
مانند کمک های اولیه شوک آنافیلاکتیک بوده که در فصل مربوطه توضیح داده شده است .
۲- گاز گرفتگی حیوانات
گاز گرفتن حیوانات یا انسان باعث دریدگی پوست و عفونت بسیار شدید میشود .
گاز گرفتگی حیوانات وحشی مثل روباه، گرگ ، سگ و راکون میتواند باعث انتقال
ویروس هاری گردد و در صورت عدم رسیدگی و مراقبت پزشکی به مرگ می انجامد .
گاز گرفتگی انسان نیز باعث انتقال میکروبهای زیادی از دهان به پوست و همچنین انتقال کزاز می شود .
اقدامات
۱- در صورت در دسترس بودن دستکش یکبار مصرف بپوشید ، زخم را با دقت با صابون و آب گرم بشوئید تا خطر عفونت به حداقل برسد
۲- با سواپ گازدار ، آهسته آهسته خشک کنید و پانسمان چسب دار ( چسب زخم ) یا پوشش استریل کوچک زخم را بپوشانید .
۳- جهت انجام اقدامات بعدی او را به مرکز بهداشتی درمانی ارجاع فوری دهید و در صورت امکان تلفنی پزشک و کاردان مرکز را مطلع نمائید .
نکتـه :در مورد سابقه واکسیناسیون کزاز سوال کنید .
مورد خاص :زخم عمقی
در صورتی که زخم عمقی بود و خونریزی داشت ، با فشار مستقیم و بلند کردن
قسمت آسیب دیده خونریزی را کنترل کنید. با یک بالشتک نرم یا پوشش استریل و
باند, زخم را در جای خود محکم ببندید تا خونریزی کنترل شود و بعد شرایط
ارجاع را فراهم آورید .
۳- مارگزیدگی
سالیانه در جهان حدود ۵۰۰۰۰ نفر به دلیل مار گزیدگی می میرند .
دو نوع مار اصلی سمی و غیر سمی وجود دارد ، که مارهای سمی در نقاط مرکزی و
کویری ایران وجود دارد و بعضی از آنها بسیار خطرناک و سم آنها کشنده است .
مارهای سمی چند خصیصه زیر را دارند ( در صورت امکان سمی یا غیر سمی بودن مار تشخیص داده شود ) .
۱- سر مثلثی شکل یا سر مسطحی که از گردن پهن تر باشد .
۲- مردمکهای باریک دراز ( مثل چشم گربه )
۳- لکه رنگی حساس به حرارت بین چشم و سوراخ دهان
۴- طول کوتاهتر
۵- رنگهای متفاوت
مارهای سمی از دندانهای نیش خود برای ترزیق سم استفاده می کنند .
داخل این دندان مثل سر سوزن خالی بوده و مجرای داخل آن به کیسه زهر راه
دارد . هر چند هفته یکبار این دو دندان می افتند و به وسیله دندان جدیدی
جایگزین می گردد .
کیسه زهر که در سر مار و پشت گوش داخلی قرار دارد با انقباض و فشار وارد
آمده دراثر گزش ، فشرده شده و زهر از طریق مجرای داخل دندان نیش به داخل
بدن مصدوم ترزیق می شود .
علائم و نشانه های مار گزیدگی (با توجه به گونه مارها )
- یک جفت علامت سوراخ شدگی
- درد ، قرمزی و تورم شدید در محل نیش
- تهوع و استفراغ
- اختلال بینایی
- افزایش بزاق و عرق کردن
- تنفس سخت که در موارد شدید ممکن است تنفس متوقف شود
اقدامات و کمک های اولیه در مار گزیدگی
۱- بیمار را آرام کنید و کمک کنید تا دراز بکشد .
۲- محل گزیدگی را با آب و صابون با ملایمت شستشو دهید وبا سوپ های تمیز آهسته آهسته خشک کنید .
۳-استفاده از باند محدود کننده در ۳ سانتی متری بالای محل گزش الزامی است
و با استفاده از باند مثلثی ناحیه آسیب دیده را بیحرکت کنید .
نکتـه
هرگز از تورنیکه یا گارو برای بستن زخم استفاده نکنید ، چون سرخرگها نیز بسته می شوند و بافتهای دورتر از محل گزش آسیب خواهند دید .
باند محدود کننده
باندی است پهن که به حدی سفت بسته می شود که یک مداد یا انگشت بتواند به
زیر آن رفته و موجب بستن سیاهرگها شود . چون سیاهرگها خون را به قلب برده
و از آنجا سم در تمام بدن انتشار می یابد .
تنها درمان موثر مارگزیدگی ، تجویز ضد سم آن در بیمارستا ن است.
در مارگزیدگی می توان از روشهای بستن باند محدود کننده , نیشتر زدن و ساکشن
(مکش سم) استفاده کرد مشروط بر اینکه از زمان مارگزیدگی بیش از یک ساعت
نگذشته باشد و این عمل مکش سم بیش از ۳۰ دقیقه به طول نیانجامد .
خط برش در حین نیشتر زدن باید به صورت عرضی ( نه ضربدری ) و بر روی محل
ترزیق سم باشد .
عمق نیشتر نیز بایست با اندازه ثلث فاصله بین دو نیش مار باشد .
چون عموماً ضد سم در دسترس نیست ، ترزیق این نفرین یک هزارم به مصدوم توصیه می شود .
۴) گزش حشرات:
بیشترین گونه جانوری دنیا حشرات هستند و به همین ترتیب تعداد حشراتی که انسان را می گزند ، محدود نیست .
از جمله مهمترین این حشرات میتوان از زنبور عسل ، زنبور قرمز ، زنبور درشت
، مورچه آتشین ، عنکبوت و عقرب نام برد . برخلاف مارگزیدگی در گزش حشرات
محل گزش تنها یک نقطه می باشد .
نشانه ها و علائم گزش زنبور عسل ، زنبور قرمز ، زنبور درشت ، و مورچه آتشین :
۱- درد ناگهانی ۶- خس خس سینه
۲- قرمزی ۷- تغییر رنگ پوست
۳- خارش ۸- اشکال تنفس
۴- کهیر ۹- بیهوش
۵- تورم ۱۰- شوک آنافیلاکتیک
تنها عنکبوتی که قادر به گزش است ، بیوه سیاه ماده نام دارد . این حشره با
بدن سیاه دارای یک لکه قرمز یا زرد رنگی روی شکمش می باشد .
نشانه ها و علائم گزش عنکبوت سیاه بیوه
۱-احساس درد شدید که محل آن گنگ می باشد .
۲- دو محل قرمز رنگ گزش کوچک و بسیار نزدیک هم
۳-سفتی و گرفتگی عضلات خصوصاً در صورت گزش شکم یا پشت مصدوم
۴-سردرد ، لرز ، تب ، تعریق شدید ، تهوع و استفراغ .
اقدامات و کمک های اولیه
۱-ABC بررسی کرده و اقدام لازم را بعمل آورید .
۲-در صورت بروز شوک را درمان کنید .
۳-محل را با کیسه آب یخ سرد نمائید . ( مراقب یخ زدگی پوست باشید . )
۴-نیش حشره که در پوست جا مانده را با انبرک نوک تیز خارج کنید .
۵-از پماد کالامین استفاده کنید و در صورت بروز علائم شدید شوک آنافیلاکتیک ، مصدوم را منتقل نمائید .
عقرب
بیشتر عقربهای سمی ایران در مناطق نزدیک کویر نظیر کاشان زندگی می کنند .
شدت گزیدگی بسته به میزان سم تزریق شده دارد . بیش از ۹۰ درصد گزش عقرب در
دست روی می دهد و کودکان بیشترین افراد در معرض عقرب زدگی هستند .
نشانه ها و علا ئم عقرب زدگی
۱- درد سوزاننده محل گزیدگی ۶- بیقراری و اضطراب
۲- تورم در حالت پیشرفت ۷- آبریزش از دهان
۳- تغییر رنگ محل گزش ۸- اختلال هوشیاری
۴- تهوع و استفراغ ۹- بی اختیاری ادرار و مدفوع
۵- بی حسی و گزگز انگشتان ۱۰- تشنج
اقدامات و کمک های اولیه
۱- مصدوم را به پشت بخوابانید و تا سه سانتی متر بالای محل گزش را با باند محدود کننده ببندید .
۲- محل را با کیسه آب یخ سرد کنید . هرگز یخ را روی پوست قرار ندهید .
۳- در صورت بروز شوک را درمان کنید .
۴- مصدوم را ارجاع دهید .
***بازدید کننده محترم :
جهت کسب اطلاعات بیشتر بر روی مطالب زیر کلیک کنید .
راهنمای انجام اقدامات اولیه در برخورد با گزیدگی ها ( عقرب ، زنبور، مار ، دراکولا ، حشرات)
مسمـومیتـها
و نحوه برخورد با آنها ( گوارشی،بوتولیسم ، تماسی، تزریقی،گاز گرفتگی
حیوانات ،مار گزیدگی ،گزش حشرات،عنکبوت سیاه بیوه،عقرب)- مرجع کامل
اطلاعات-
درمان عقرب گزیدگی
گر چه حشرات زیادی با گزش انسان برای او مشکل ایجاد می کنند ولی حشراتی که با احتمال بیشتری باعث مشکلات پزشکی می شوند شامل زنبور عسل(Bee )، زنبورهای معمولی(Wasp) ،مورچه ها ( شامل مورچه آتشین یا (fire ant)است، که تمام اینها مربوط به خانواده غشاء بالان(Hymenoptera) می باشند و بعلت اینکه حشرات بصورت دست جمعی زندگی می کنند، اگر یکی از آنها شما را نیش بزند ممکن است شما توسط تعداد زیاد دیگری از این حشرات همزمان گزیده شوید و این مشکل را شدیدتر می کند.
خطرات ناشی از زنبور گزیدگی
سم زنبور باعث آسیب به بدن انسان می شود که این آسیب اکثراً محدود به ناحیه نزدیک گزش می باشد و گاهی باعث عوارض خطرناکی می شود که می تواند تهدید کننده حیات باشد که واکنشهای حساسیتی و آلرژیک از جمله این موارد است .
۱.خطرات ناشی از زنبور گزیدگی
واکنشهای آلرژیک ( حساسیتی ): این حالت باعث اکثر موارد مرگ و مشکلات وخیم در زنبور گزیدگی می شود و در افرادی رخ می دهد که سیستم ایمنی آنها به زهر زنبور حساس است و پس از گزش توسط زنبور بدن آنها واکنش شدیدی را به آن از خود نشان می دهد. این افراد مکرراً واکنشهای حساسیتی را در گزش توسط نوع خاصی از حشرات در گذشته گزارش می دهند .
- حداقل ۱۰۰ مورد مرگ در سال ناشی از واکنشهای حساسیتی گزش حشرات در آمریکا رخ می دهد( مقایسه کنید با کمتر از ۱۰ مورد مرگ در سال در اثر مار گزیدگی ) و واکنشهای مرگبار حساسیتی اغلب ( و نه همیشه ) در کسانی رخ می دهند که سابقه قبلی حساسیت به نیش حشره ای خاص را داشته اند.
- اگر چه گزشهای چندگانه خطر بیشتری برای واکنشهای آلرژیک تهدیدکننده حیات دارند ولی بیاد داشته باشید که واکنش مرگبار آلرژیک و مرگ حتی با یک گزش زنبور در شخصی که هیچ سابقه قبلی واکنش حساسیتی ندارد نیز می تواند رخ دهد.
اکثریت واکنشهای حساسیتی خطرناک و مرگبار و همچنین اکثریت موارد مرگ در
ساعت اول پس از گزش رخ می دهد و برای همین مراقبتهای فردی و سریع پزشکی در
فرد مشکوک به واکنشهای حساسیتی یک امر حیاتی است. در موارد نادری هم
واکنشهای مرگبار و کشنده در ۴ ساعت اول پس از گزش اتفاق نمی افتد و با
تاخیر خود را نشان می دهد پس در هر حال باید بیمار تحت مراقبت باشد.
۲.سایر عوارض:
در افراد غیر حساس به نیش زنبور، گرچه گزش زنبور دردناک است ولی باعث مسأله جدی نمی شود ولی در همین افراد نیز گزشهای چندگانه و زیاد باعث عوارض شدیدی مثل تخریب ماهیچه ای و یا نارسائی کلیوی و حتی در موارد نادر باعث مرگ می شود.
- این عوارض شدید خصوصاً در کودکان، افراد سالمند، بیمارانی که ضعیف هستند، بیشتر دیده می شود . این عوارض وخیم می تواند در چند ساعت اول پس از گزش دیده شود و یا چند روز تأخیر پس از گزش ایجاد شوند.
-توجه داشته باشید حتی یک گزش در ناحیه دهان یا گلو (خصوصاً در بچه ها)
می تواند ورمی ایجاد کند که باعث انسداد راه هوائی شود.
خطرات ناشی از زنبور گزیدگی
شدت علائم زنبور گزیدگی به چند عامل بستگی دارد که شامل: نوع زنبور، محل گزش، تعداد گزش، حساسیت فرد گزیده شده به سم حشره است.
مشکلات پزشکی ناشی از زنبور گزیدگی به دو دسته بزرگ تقسیم می شود.
الف - واکنشهای موضعی که ناحیه نزدیک به محل گزش را درگیر می کند:
- درد، قرمزی، تورم، خارش در محل گزش
- گاهی واکنشهای بزرگی (بزرگتر از cm۱۰) در طول ۳۶-۱۲ ساعت پس از گزش اتفاق
می افتد.
- عفونت باکتریائی پوست گر چه شایع است ولی در طول ۳۶-۱۲ ساعت اول پس از گزش و گاهی حتی پس از چند روز اتفاق می افتد.
ب -واکنشهای حساسیتی و غیر موضعی ( که قسمتهای مختلف بدن را که دور از محل گزش قرار دارند، گرفتار می کند.)
- کهیر ( تورم خارش دار در روی سطح پوست )
- ورم در ناحیه گلو و دهان یا هر دو
-تنفس مشکل و صدا دار
- تهوع و استفراغ
-اضطراب
- درد در قفسه سینه
- کاهش فشار خون ( حالت ضعف و بی حالی)
- در موارد شدید کاهش هوشیاری فرد و تنفس بسیار مشکل و حتی مرگ.
· چه موقع باید به دنبال مراقبتهای پزشکی بود
همانطور که بعداً در قسمت درمان خواهیم گفت، اکثر موارد زنبور زدگی در منزل درمان
می شوند و فقط بعضی از آنها نیاز به مراقبتهای پزشکی دارند که این موارد شامل :
- وجود یک واکنش موضعی بزرگ ( بزرگتر از cm ۲۵ )
- وجود شواهد عفونت( افزایش درد، ورم، قرمزی و خروج چرک از محل و یا تب) در محل گزش.
- ادامه یافتن علائم برای بیش از ۲-۱ روز
- وجود شک به واکنشهای خطرناک حساسیتی که در این صورت باید سریعاً با اورژانس تماس گرفت تا فرد به مرکز اورژانس برده شود ( خود فرد نباید با وسیله نقلیه خود بطرف مرکز اورژانس برود زیرا اگر مبتلا به واکنشهای حساسیتی باشد ممکن است دچار کاهش هوشیاری شده و باعث تصادف شود.)
اما علائمی که در صورت وجود آنها باید به واکنشهای حساسیتی شک کرد شامل موارد زیر است:
-تنفس مشکل
- اختلال در تکلم
- التهاب دهان یا حلق
-بثورات و لکه های جوش مانند در سراسر بدن
-کاهش سطح هوشیاری و غش کردن (faintness)
-اگر بیش از ۲۰-۱۰ گزش خصوصاً توسط زنبورهای معمولی ( Wasp) و یا گزش در
بچه ها و یا سالمندان و یا بیمارانی که دچار یک بیماری زمینه ای دیگری بوده رخ داده باشد.
-اگر گزش در دهان یا حلق خصوصاً در کودکان رخ دهد و یا بیش از یک گزش در در این نواحی رخ دهد.
- اگر گزش مستقیماً کره چشم را درگیر کند.
- اگر بیمار گزیده شده توسط همان حشره ای که قبلاً گزیده شده واکنش حساسیتی داده است، مجدداً گزیده شود، حتی اگر در گزش فعلی علائم حساسیتی نداشته باشد بهتر است این بیمار در مرکز اورژانس درمان شود زیرا ممکن است این افراد بطور ناگهانی بطرف واکنشهای حساسیتی شدید سوق پیدا کنند.
- اگر یک واکنش موضعی بزرگ (بزرگتر از cm ۲۵)ایجاد شود و یا شواهد در
محل گزش ایجاد شود. (مثل درد، ترشح چرک، تب و …) بهتر است به یک مرکز
درمانی مراجعه کنید.
·چه موقع باید به دنبال مراقبتهای پزشکی بود
در درمان زنبور گزیدگی توجه به این نکته ضروری است که هیچ پادزهر اختصاصی برای سم زنبور وجود ندارد و درمان بستگی به شدت علائم بیمار دارد و قسمت اصلی درمان، مقابله با واکنشهای حساسیتی و آلرژیک ناشی از گزش می باشد و اگر این درمانها به موقع صورت گیرند در بسیاری از موارد قادر به کنترل این واکنشهای حساسیتی می باشند.
۱. درمان در منزل
- خیلی از گزشهای ساده در یک بیمار غیرحساس، به چیزی بیشتر از مراقبتهای اولیه در خانه نیاز ندارند.
-با استفاده از لباس مناسب و استفاده از اسپری های دافع حشرات و کلاً در صورت امکان اجتناب از رفتن به این مناطق می توان از گزشهای بیشتر جلوگیری کرد.
-در صورت گزش در منزل بلافاصله نیش حشره ( که خصوصاً در مورد زنبور عسل معمولاً در پوست باقی می ماند ) را بیرون آورید، زیرا این نیش که به کیسه حاوی سم حیوان متصل است تا مدتی پس از گزش با انقباضات خود به تزریق سم زنبور بداخل بدن فرد ادامه می دهد و یک روش در آوردن آن، خاراندن محل گزش بوسیله یک کارت اعتباری است که البته اصل مهم در آوردن سریع نیش از بدن می باشد و روش آن از اهمیت کمتری برخوردار است.
- محل گزش را با آب و صابون شسته و روی آن را با پماد آنتی بیوتیک بپوشانید.
-قراردادن یخ روی محل گزش می توند باعث تخفیف درد شود که می توان در هر ساعت، ۲۰ دقیقه از یخ استفاده کرد. البته باید بین محل گزش و یخ یک پارچه تمیز قرار داد تا از سرمازدگی پوست اجتناب شود.
- در صورت نیاز از یک آنتی هیستامین مثل دیفن هیدرامین برای رفع خارش استفاده کنید.
-برای کاهش درد نیز از استامینوفن و یا ایبوبروفن می توان استفاده کرد.
-اگر بیش از ۱۰ سال از تزریق واکسن یادآور کزاز شما گذشته است با پزشک خود در مورد تجویز واکسن مشورت کنید و در اکثر موارد زنبور گزیدگی همین توصیه ها کفایت می کند ولی اگر واکنشهای خطرناک مشاهده شد، اقدامات پزشکی پیشرفته تری مورد نیاز است.
اگر شخصی که توسط زنبور گزیده شد، قبلاً نیز در اثر گزش زنبور دچار
واکنشهای خطرناک حساسیتی شده است، باید سریعاً از یک آنتی هیستامین (مثل
دیفن هیدارمین) استفاده کرد و اگر علائم حساسیتی در او ایجاد شد با مصرف
اپی نفرین (که امروز بصورت کیتهای اورژانس با دستور العمل ساده در دسترسی
این افراد می باشد) که قبلاً توسط پزشک برای آنها تجویز شده، به مقابله با
این علائم رفته و باید سریعاً خود را به یک مرکز مجهز برساند.
۲. اقدامات درمانی در بیمارستان
- اگر شما درچار گزش منفرد و بدون علائم آلرژیک باشید فقط به مراقبت از محل گزش
( مثل تمیز کردن محل گزش و پماد آنتی بیوتیک ) نیاز دارید. باقیمانده نیش
باید بیرون آورده شود و برای درمان خارش از آنتی هیستامین و برای درمان
درد از استامینوفن استفاده میشود و در صورت لزوم واکسن کزاز تزریق می گردد
.
- اگر فرد دچار علائم خفیف آلرژیک باشد ( مثل ایجاد بثورات پوستی و خارش ولی بدون اختلال در تنفس و علائم حیاتی ) در این حالت از یک آنتی هیستامین و گاهی داروهای استروئیدی استفاده میشود. همچنین در این حالت ممکن است از تزریق اپی نفرین نیز استفاده شود. پس از این درمانها و طی زمانی که فرد تحت نظر در بیمارستان بوده، مرخص شده و به خانه باز میگردد.
- اگر فرد گزیده شده دچار علائم شدید واکنشهای آلرژیک شود (مثل کاهش فشار خون، مشکلات شدید تنفسی و یا ورم شدید ناحیه دهان و گلو که را تنفسی را ببندد) آنوقت مبتلا به یک موقعیت تهدید کننده حیات شده که سریعاً باید وارد عمل شد و درمان آن شامل جایگذاری لوله تنفسی در داخل نای بیمار و تزریق وریدی آنتی هیستامین، داروهای استروئیدی و اپی نفرین و همچنین تزریق مایعات وریدی برای مقابله با کاهش فشار خون بیمار می باشد. این بیماران باید برای مدتی در بیمارستان بستری بود و حتی گاهی نیاز به بستری در بخش مراقبتهای ویژه پیدا میکنند .
- اگر فرد دچار گزشهای چندگانه (پیش از ۲۰-۱۰ گزش) بود ولی هیچ علامتی از واکنشهای حساسیتی نداشت باز نیاز به تحت نظر گرفتن فرد بمدت طولانی حتی بستری در بیمارستان دارد ، زیرا در این افراد احتمال اینکه واکنشهای خطرناک ایجاد شود، زیاد میباشد .
- اگر گزش در ناحیه دهان و یا حلق رخ داده است باز بعلت خطر انسداد مسیر تنفسی باید تحت نظر باشند و در صورت ایجات عوارض خطرناک مراقبتهای شدیدتری از آنها بعمل می آید .
-اگر کره چشم مورد گزش قرار گیرد حتماً باید با یک چشم پزشک در درمان این مورد مشورت شود .
اقدامات بعدی :
- پیگیری :
اگر شما از کیتهای اورژانس حاوی اپی نفرین ( برای مثال EpipEn) برای مقابله با این وضعیت استفاده کرده اید سریعاً این کیتها را جایگزین کنید تا برای موقعیتهای بعدی نیز این کیتها در دسترس شما باشد .
- اگر پس از ترخیص دچار مشکلات تنفس شدید و یا تورم درگلو و دهان داشتید، سریعاً به مرکز اورژانس باز گردید. اگر پس از مراجعت به منزل با کاهش حجم ادرار یا تیره رنگ شدن آن مواجه شدید ( خصوصاً اگر دچار گزشهای چندگانه شده بودید ) سریعاً باید به پزشک خود اطلاع داده و دوباره به مرکز اورژانس بروید .
-اگر متوجه عفونی شدن محل گزش شدید باز باید برای درمان عفونت به پزشک مراجعه کنید .
- اگر شما پس از گزش مبتلا به یک واکنش آلرژیک شدید گشتید، باید با پزشک خود در مورد استفاده از کیتهای حاوی اپی نفرین که روش استفاده آسانی دارند، مشورت کرده و درصورت لزوم آنرا تهیه کنید تا در موارد خطرناک از آن استفاده نمائید.
· پیشگیری :
استفاده از روشهای زیر میتواند در جلوگیری از زنبورگزیدگی مؤثر باشد .
- خصوصاً اگر جزء افرادی هستید که به زنبور واکنش شدید حساسیتی نشان داده اید، باید از این حشره اجتناب کرد و خصوصاً به مناطقی که دارای کندوی زنبور میباشند نزدیک نشوید.
- به هیچ وجه کندوی زنبور را دستکاری نکرده و آنها را تحریک نکنید .
- در هنگام کار با وسائل موتوری مثل ماشین چمن زنی نیز مراقب باشید برای اینکه ، این وسائل هم حشرات را تحریک میکنند .
-اگر زنبورر را در نزدیکی خود دیدید بجای نابود کردن آن با وسائل مثل مگس کش موقتاً آن منطقه را ترک کنید .
-اگر در مناطقی از طبیعت که حشرات زیاد وجود دارد، حضور پیدا کردید سعی کنید از لباسهای بارنگ روشن ، عطرهای بسیار خوشبو و قوی و یا بردن نوشیدنیهای شیرین اجتناب کنید زیرا تمام این موارد باعث جذب زنبورها بطرف شما میشوند.
-در هنگام حضور خود در طبیعت از پیراهنهای آستین بلند و شلوار و نه شلوارک استفاده کنید .
- اگر سابقه واکنشهای شدید آلرژیک به نیش زنبور را دارید، باید استفاده از اپی نفرین را آموخته تا قبل از رسیدن به مرکز اورژانس آنرا تزریق کنید. این اقدام می تواند نجات دهنده جان شما باشد. در ضمن باید شما این کیتها را در چند جا داشته باشید مثل داخل اتومبیل، منزل، محل کار، داخل کیف خود و … تا در همه موقعیتها در دسترس باشد .
- اگر فرد سابقه واکنشهای حساسیتی شدید به نیش زنبور دارد باید از پزشک خود در مورد مشاوره با یک متخصص آلرژی مشورت بخواهد . این متخصصان در روشی که بنام « ایمن درمانی » معروف است با تزریق مقادیر بسیار کم سم زنبور به فرد بطور متوالی باعث حساسیت زدائی فرد به آن شده و احتمال ایجاد واکنشهای خطرناک در آینده را از ۶۰% تا ۵% کاهش می دهند.
·عاقبت بیماران زنبور گزیده :
در کل اکثر بیماران که یک یا تعداد معدودی گزش دارند مشکل خاصی نخواهند داشت و درد و خارش هم فقط در طول روز اول پس از گزش آنها را آزار خواهد داد .
ولی در افرادی که گزشهای چندگانه دارند گاهی عوارض خطرناک تاخیری از خود نشان میدهند (حتی اگر افراد غیر حساس به نیش زنبور باشند) و بنابراین این باید با مراقبتهای پزشکی اولیه از شدت این عوارض کاست .
مشکل اصلی در زنبورگزیدگی مربوط به افرادی است که واکنش حساسیتی از خود
نشان میدهند که نیاز به مرقبتهای پزشکی اورژانس برای کاهش بروز عوارض
خطرناک و حتی مرگ دارند. هرگونه تاخیر در این مراقبتها میتواند به قیمت
جان فرد زنبور گزیده تمام شود، اگر چه گاهی در این بیماران حتی با
مراقبتهای اورژانس و به موقع نیز شاهد عوارض شدید و حتی گاهی مرگ نیز
خواهیم بود .
حفاظت از خانه برای جلوگیری از ورود آتش، وظیفه شخص شماست؛ لذا برای
کاهش این خطر باید مقاومت خانه، نوع ساختمان و نیز ماهیت گیاهان اطراف محل
را درنظر داشته باشید.
قبل از هرچیز یک نکته را به یادداشته باشید و آن اینکه درصورت مشاهده آتش
سوزی با شماره ۱۲۵ تماس بگیرید و فکر نکنید فرددیگری حتماً تا حالا با آتش
نشانی تماس گرفته است؛ موقعیت را دقیق و واضح شرح دهید و به تمام سؤالات
فرد مسئول، پاسخ دهید.
● در برابر آتش چه باید کرد؟
۱) به هنگام بروز آتش سوزی افراد خانواده که برای آماده کردن شرایط منزل،
وجودشان ضروری نیست، را از خانه خارج کنید. افرادی که دارای مشکل جسمی و
ناتوانی می باشند و نیز کودکان و سالخوردگان باید خیلی سریع از محل خارج
شوند.
۲) لباس محافظ در برابر آتش بپوشید.
۳) تمام اجسام سوختنی را که در اطراف منزل وجود دارد، مثل تیرهای چوبی،
ابزار چمن، منقل خوراک پزی، برزنت و…، از اطراف خانه دور کنید و آنها را
در جایی مناسب در بیرون از خانه قرار دهید.
۴) اتاق زیرشیروانی، پنجره های پاسیو، تمامی درها، ازجمله در زیرزمین و
طویله را از بیرون ببندید. پرده و پارچه های قابل احتراق را از محل دور
کنید، تمام پوشش ها و حفاظ های غیرقابل احتراق پنجره ها را برای کاهش اثر
تابشی گرما و آتش ببندید.
۵) تمامی درها را برای جلوگیری از ورود جریان هوا ببندید، دریچه هوای بالای شومینه را بازکنید اما در اصلی آن را ببندید.
۶) شیر اصلی گاز را ببندید، به عبارت دیگر هر منبع اصلی اعم از گاز طبیعی، مخازن گازوییل یا پروپان را از محل منبع قطع کنید.
۷) شلنگ های باغبانی را به هم وصل کرده و استخر، وان، سطل های زباله و تمامی ظروف را از آب پرکنید.
۸) اگر در منزل پمپ های بنزینی دارید مطمئن شوید که مخزن بنزین آنها پر است و در ضمن، خوب کار می کنند.
۹) نردبانی را برای مواقع لزوم، در محل مناسبی از خانه قرار دهید.
۱۰) وسیله نقلیه خود را در مسیر ورودی قرار دهید و پنجره های آن را ببندید.
۱۱) درب بازکن های خودکار گاراژ را از کار بیاندازید، بطوری که اگر برق
قطع شود، بتوان درها را با دست بازکرد. سپس تمامی درهای گاراژ را ببندید.
۱۲) اوراق بهادار و ارزشمند و اشیای قیمتی را در داخل ماشین قرار دهید و آماده باشید که به سرعت از گاراژ خارج شوید.
● اقداماتی برای ترک خانه
۱) همه چراغ های بیرون و یک چراغ را در هر اتاق روشن بگذارید این کار باعث می شود حتی در دود سنگین هم خانه قابل دید باشد.
۲) در و پنجره ها را بدون اینکه قفل کنید ببندید، تا درصورت نیاز به ورود
سریع و اطفای حریق از سوی آتش نشانان، این کار به راحتی انجام شود. البته
تمام منطقه توسط نیروهای پلیس قرنطینه و مراقبت خواهد شد.
۳) توسط خودرو، خود را نجات دهید
هرچند این کار خطرناک است اما در تنها مواقع اضطراری همچون هجوم طوفان
آتش، برای در امان ماندن باید در وسیله نقلیه خود بمانید چراکه این کار به
مراتب از دویدن با پای پیاده بهتر است.
۴) پنجره ها و دریچه های هوا را ببندید. به آرامی و با چراغ روشن رانندگی
کنید. مراقب سایر خودروها و عابرین باشید و از میان دود غلیظ حرکت نکنید.
۵) اگر مجبور شدید بایستید، دور از بوته ها و درختان حجیم خودروی خود را
متوقف کنید، چراغ های جلوی خودرو را همچنان روشن نگهدارید اما موتور را
خاموش کنید و پنجره ها و دریچه های هوا را ببندید.
۶) در کف خودرو قرار بگیرید و روی خود را با یک کت یا پتو بپوشانید.
۷) تا عبور جبهه اصلی آتش، در خودروی خود بمانید.
۸) به خاطر داشته باشید که ممکن ا ست موتور خودرو خاموش شود و دیگر روشن
نشود، همچنین ممکن است جریان هوا باعث تکان خوردن خودرو شود و یا دود و
جرقه داخل خودرو شود که در این صورت دمای داخل بالا می رود اما مخزن های
فلزی بنزین به ندرت منفجر می شود.
▪ چند نکته مهم
۱) اگر در خانه گیر افتاده اید خونسردی خود را حفظ کنید؛ درصورتی که جبهه
آتش به طرف شما درحرکت است، به داخل خانه پناه ببرید چون داخل خانه ایمن
تر است و جبهه آتش قبل از اینکه خانه شما را بسوزاند و تخریب کند، از شما
عبور کرده است.
۲) اگر در فضای باز گرفتار شده اید، بهترین سرپناه موقت، قرارگرفتن در یک
منطقه دور ازمنابع سوخت می باشد. در یک سراشیبی کوهستان، قرارگرفتن در
قسمت پشت یک سراشیبی کوهستان از قرارگرفتن در دره های باریک، بریدگی های
طبیعی و ستیغ کوه ایمن تر است.
۳) اگر جاده نزدیک است، در امتداد جاده یا در داخل گودال یا نهر آب جاده
به شکل روبه پایین قرار بگیرید و خودتان را با هرچیزی که شما را از حرارت
آتش حفظ می کند، بپوشانید.
۴) درصورت راه پیمایی در منطقه ای دور از نواحی مسکونی بدنبال گودال یا
چاله ای دور از منابع سوخت باشید. در آن هنگام که آتش در حال نزدیک شدن
است منابع سوخت را از محل دور کنید، سپس به شکل روبه پایین در گودال یا
حفره ای قرار بگیرید و خود را بپوشانید و تا عبور کامل آتش همانجا بمانید!
● اقدامات بعد از آتش سوزی
الف) بلافاصله بعد از آتش سوزی، پشت بام را بازرسی کنید و درصورت مشاهده
آتش، جرقه یا خاکستر گرم آن را از بین ببرید. اتاق زیرشیروانی را نیز برای
مشاهده جرقه های پنهان وارسی کنید.
ب) اگر منزلتان دچار آتش سوزی شده از همسایه تان برای مهار آن کمک بخواهید.
ج) آب هایی که در استخر، وان و یا هر ظرف و وسیله دیگری نگهداری کرده اید
حالا به دردتان می خورد. اگر برق قطع شده است، سعی کنید از آب گرمکن
استفاده کنید.
د) تا ساعت ها بعد از (فروکش کردن) آتش، سراسر خانه را برای یافتن اثر دود یا جرقه آتش مرتب وارسی کنید.
آسیب های ناشی از سرما
توانایی بدن در مقابله با سرما بسیار کمتر از توان آن برای مقابله با گرما است و در واقع روش اصلی برای گرم نگه داشتن بدن استفاده از لباس و پوشش مناسب است .
علاوه بر این عواملی است مثل خستگی , تغذیه نامناسب , سابقه بیماری (مرض قند , بیماری قلبی – عروقی یا تنفسی , …) , مصرف داروهای خاص (مثل داروهای فشارخون , و از همه مهمتر مصرف الکل ) , نامناسب بودن لباس و پوشش فرد و عوامل مختلف دیگری نیز باعث مستعد شدن فرد به کاهش درجه ی حرارت بدن و آسیب های ناشی از آن خواهد بود .
عدم تحرک برای مدت طولانی (مثل سربازان داخل سنگر ) به علاوه ی سرد بودن هوا , رطوبت بالا , وزیدن باد و خیس بودن لباس ها نیز باعث مستعد شدن فرد و بروز سریع تر و شدیدتر آسیب های ناشی از سرما خواهد شد .
مهم : در موارد آسیب های ناشی از سرما نیز پیشگیری بر درمان مقدم است و با رعایت اصول مقابله با سرما حتی در بدترین شرایط آب وهوای نیز می توان از بروز آنها جلوگیری کرد .
نکته : رطوبت هوا به همراه وزش باد باعث از دست رفتن درجه ی حرارت بدن می گردد . به ویژه هرچه سرعت باد بیشتر باشد , کاهش درجه حرارت بدن سریع تر خواهد بود . وزش باد تند در یک آب و هوای سرد و مرطوب به سرعت باعث کاهش درجه حرارت بدن فرد خواهد شد .
کاهش عمومی درجه حرارت بدن (هیپوترمی یا افت دمای بدن )
در برخی شرایط مانند قرار گرفتن طولانی در معرض آب و هوای بسیارسرد و یا غوطه ور شدن در آب بسیار سرد , بدن توانایی تولید حرارت لازم برای مقابله با سرمای محیطی را ندارد و در نهایت دچار کاهش دمای عمومی بدن می گردد . به این حالت اصطلاحاً هیپوترمی گویند . در این حالت هیپوتالاموس مغز دچار بدکاری می شود و بدن قادر به کنترل دمای قسمت مرکزی خود نیست و درجه حرارت حرارت مرکزی بدن از ۳۷ درجه به کمتر از ۳۵ درجه سانتی گراد خواهد رسید . افراد سالخورده و ضعیف بخصوص اگر لاغر , خسته و گرسنه هم باشند مستعد هیپوترمی هستند.
علائم و نشانه ی این افراد عبارت است از :
۱- ابتدا بدن آنها دچار لرز می شود .
۲- پوست سرد وخشک می شود.
۳- نبض کند می گردد.
۴- تعداد تنفس بیمار کمتر از حالت طبیعی می شود .
۵- درجه حرارت بدن به ۳۵ درجه یا کمتر می رسد .
۶- خواب آلودگی ظاهر می شود که ممکن است به کُما منجر شود .
۷- ممکن است ایست قلبی رخ دهد .
سایر علائم عبارتند از :
پوست سرد : یکی از علائمی که دلالت بر افت دمای بدن و بروز حالت هیپوترمی دارد .(به ویژه سرد بودن پوست شکم )
لرز : از واکنش های دفاعی بدن برای گرم کردن خود است و بدن بطور خودکار سعی می کند تا با افزایش کار عضلات حرارت بیشتری تولید کند و دمای قسمت مرکزی خود را ثابت نگه دارد . اما با پیشرفت آسیب و کاهش بیشتر دمای بدن , این واکنش دفاعی نیز مختل می شود .
گیج و منگ شدن مصدوم و از دست دادن قدرت قضاوت وتصمیم گیری و از دست دادن هماهنگی حرکات و فعالیتهای بدنی
(مهم : مصرف الکل باعث تشدید این حالت می گردد)
اشکال در تکلم و صحبت کردن و همچنین سفتی و انقباض عضلانی از دیگر علائم هیپوترمی می باشد .
کمک های اولیه
همانند سایر سوانح , ابتدا ارزیابی صحنه ی حادثه , دور کردن یا پرهیز از خطر و درخواست کمک را فراموش نکنید .
سپس ارزیابی اولیه مصدوم و انجام مراحل ABC (کنترل راه هوایی , تنفس , ضربان قلب ) و دیگر کمکهای اولیه ی ضروری در صورت لزوم
انتقال مصدوم به مکان گرم و خشک و ترجیحاً سربسته (مانند ساختمان , چادر , ماشین , … )
خارج کردن لباس های مرطوب , خیس یا تنگ مصدوم و در صورت امکان پوشاندن لباس خشک به مصدوم و قرار دادن وی در داخل کیسه خواب یا انداختن چند پتوی گرم و خشک بر روی او
هیچگاه بدن مصدوم را با مالش گرم نکنید و او را نیز تشویق به انجام فعالیتهای بدنی و راه رفتن نکنید .
بدلیل کاهش درجه حرارت بدن و بروز اختلال در سیستم الکتریکی قلب , هر ضربه ی ناگهانی ممکن است منجر به بی نظمی های بسیار شدید و کشنده در ضربان قلب فرد گردد . بنابراین حتی برای خارج کردن لباس های مصدوم ابتدا آنها را قیچی و سپس از بدن مصدوم خارج کنید .
در صورتی که فرد هوشیار است و دچار تهوع و استفراغ شدید نیست می توانید , نوشیدنی و غذای گرم به وی بدهید .
نکته : برای کنترل نبض مصدوم مبتلا به هیپوترمی باید حدود ۳۰ تا ۴۵ ثانیه صبر کنید .
مهم : حتی در صورت فقدان هوشیاری و دیگر علائم حیاتی مثل تنفس و نبض نباید فرد را مرده قلمداد کرد . هر فرد دچار هیپوترمی باید حتماً به مراکز درمانی منتقل گردد و تحت درمانهای لازم از جمله گرم کردن بدن قرار گیرد .
نکته : مصرف نوشیدنی حاوی الکل و کافئین به هیچ وجه مجاز نیست . به ویژه الکل علاوه بر تسریع در از دست دادن نحرارت بدن , باعث کاهش حس لمس در پوست فرد و همچنین کاهش سطح هوشیاری و قدرت قضاوت وی خواهد شد .
باز کردن راه هوایی Air way
اولین قدم باز کردن راه هوایی فرد است .در فرد بیهوش تمامی ماهیچه ها شل شده اند.عضلات زبان و گردن هم از این قاعده مستثنی نیستند و احتمال دارد که زبان به طرف حلق بر گردد و راه هوایی را مسدود کند .
کف دست را روی پیشانی مصدوم گذاشته و سر او را به طرف عقب بر گردانید .
همزمان با این کار دست دیگر را زیر چانه او قرار داده و به سمت بالا فشار
دهیدبه طوریکه دندانهای فک بالا و پایین در مقابل هم قرار گیرند . در صورت
انجام صحیح این مراحل شما موفق به باز کردن را ه هوایی مصدوم خواهید شد .
مراقب باشید که دهان فرد را بیش از حد باز نشود چون در این صورت ممکن است زبان به عقب برگردد و راه هوای را مسدود کند .
دادن تنفس مصنوعی Breathing
پس از بازکردن راه هوایی باید از وضعیت تنفس مصدوم أگاه باشید.ابتدا قفسه سینه فرد را برهنه کنید.
اگر صورت مصدوم کبود و رنگ پریده باشد .
نه جریان هوا از بینی و دهان فرد حس شو د و نه صدایی که نشانگر جریان هوا باشد به گوش برسد.
قفسه سینه حرکت نداشته باشد.
تنفس وی قطع شده است و باید تنفس مصنوعی را آغاز کنید حتی اگر نتوانستید تشخیص دهید که فرد مذکورتنفس دارد یا نه نفس مصنوعی را آغاز کنید چون اگر فرد تنفس داشته باشد شما در هنگام تنفس مصنوعی متوجه می شوید.
تکنیک دادن تنفس مصنوعی
سررابه عقب متمایل کنید به صورتیکه دهان کمی بازتر باشد (نحوه باز کردن راه هوایی در مبحث قبل آمده است.)با انگشتان دستی که روی پیشانی مصدوم است سوراخهای بینی فرد را ببندید .
دهان خود را روی دهان مصدوم بگذارید بطوریکه , لبهای شما کاملا اطراف دهان اورا بگیرد.با یک بازدم عمیق هوارا وارد دهان فرد مصدوم کنید.همزمان از گوشه چشم خودبه قفسه سینه فردنگاه کنید وببینید آیا هنگامی که درون مجاری هوایی اومی دمید قفسه سینه بالا می رود یا نه ؟
وقتی قفسه سینه فرد بالا می آید تنفس را قطع کنید ودهان خود را از دهان فرد دا کرده و بینی اورا آزاد بگذارید و خودتان برا ی تنفس بعدی نفس بگیرید.
هنگام تنفس موثر سینه وشکم مصدوم بالاو پایین می آید , احیاگر حس می کند که بادکنکی را پر میکند و پس از دمیدن حجم معینی , مقابل ورود هوای اضافه تر مقاومت احساس میکند .به تدریج رنگ پوست فرد از زردی و کبودی به صورتی تغییر می یابد.
ماساژ قلبی Circulation
پس ازدادن یک یا دو تنفس مصنوعی در صورتیکه فرد تنفس خود را بازنیابد باید نبض فرد را کنترل کرد.
طریقه کنترل کردن نبض :
پس از آنکه تنفس مصنوعی تمام شد کف دست را از روی پیشانی فرد بر ندارید و دو انگشت دست دیگر را در وسط گردن بالای نای و حنجره روی برآمدگی جلوی گردن ( سیب آدم ) بگذارید .
انگشتان خود را به آرامی به سمت پایین و کنار آن قسمت بلغزانید و سپس کمی فشار دهید . به مدت ۵-۱۰ ثانیه این کار را ادامه دهید تامطمئن شوید که نبض را حس میکنید یا نه؟
کنترل کردن نبض احتیاج به مهارت و دقت خاصی دارد شما نیز میتوانید با تمرین کردن و شرکت در کارگاههای عملی احیا تنفسی این مهارت را کسب نمایید .
اگر فرد نبض داشت به تنفس مصنوعی با اندزه’ دوازده بار در دقیقه ادامه دهید . بیشتر
اگر فرد نبض نداشت باید بی درنگ ماساژ قلبی را همراه با تنفس مصنوعی آغاز کنید.زیرا فرد دچار ایست قلبی شده و احتمال دارد صدمات جبران ناپذیری به مغز وی برسد.
برای دادن یک ماساژ قلبی موثر علاوه بر اینکه باید ماساژ را با تکنیک صحیح انجام داد لازم است که وی را در وضعیت مناسبی بخوابانید.
بیمار را به پشت خوابانده , مطمئن شوید که وی روی یک سطح سخت قرار گرفته است . اما اگر فرد در رختخواب یا هر سطح نرم دیگری است وقت را تلف نکنید و فقط کافیست که اورا روی روی زمین بلغزانید یا اینکه یک تخته با هر شی صاف و سخت را از بین پشت او و ملحفه قراردهید .
کنار مصدوم زانو بزنید .
آخرین حددنده های او را با دو انگشت دستی که بالای فرد نزدیکتر است بیابید انگشتان خود را بسمت بالا بلغزانید تا یک فرو رفتگی در محل اتصال دنده های دو طرف برسید .
یک انگشت را در محل فرورفتگی بگذارید و انگشت دیگر را کنار آن قرار دهید سپس ته دست دیگر را در کنار آن دو انگشت قرار دهید .بعد ته دست دوم را روی دست اولی بگذارید .
موقعیت بدن خود را طوری تنظیم کنید که بازوها خم نشوند و شانه ها در امتداد نقطه اتکا دستها باشند . به اندازه ای بر جناغ فرد فشار وارد کنید که ۴-۵ سانتی متر پایین برود.
پس از انجام ۱۵ عدد ماساژ پشت سر هم ( این ۱۵ ماساژ در مدت ۱۱ ثانیه خواهد بود ) دو عددتنفس مصنوعی به فرد بدهید شما برای انجام این دو تنفس ۴ ثانیه فرصت دارید .این سیکل باید چهار بار در دقیقه تکرار شود برای اینکه بتوانید نسبت ۱۵:۲ را در هر دوره رعایت کنید بهتر است با هر ماساژ شماره آن را بلند بگویید .
بعد از یک دقیقه وضعیت مصدوم را ازریابی کنید .
اگر ضربان مداوم رگ گردن باز نگشته باشد دوباره احیای قلبی ریوی را با دو تنفس و ۱۵ ماساژ قلبی از سر بگیرید . شما برای انجام این دو تنفس و ۱۵ ماساژ , ۱۵ ثانیه فرصت دارید.
این کار را برای مدت ۳ دقیقه دیگر ادامه دهید .
اگر دراین مدت تنفس منظم فرد بازگشت نیازی به تکرار احیای قلبی ریوی نیست بلکه باید مرتب تنفس و نبض فرد را چک کنید .
اگر تنفس منظم فرد برنگشت تنفس مصنوعی را با سرعت ۱۲ عدد در دقیقه شروع کنید و همزمان نبض فرد را چک کنید .
یخ زدگی در اغلب موارد بدنبال کاهش درجه حرارت محیط به کمتر از صفر درجه سانتی گراد (مثلاً در برف و بوران ) و معمولاً در نواحی انتهایی بدن مثل انگشتان دست و پا , لاله گوش و بینی که معمولاً پوشش مناسب نیز ندارند , اتفاق می افتد .
اما در صورت تماس با سرما ممکن است در هرقسمتی از بدن ایجاد شود . یخ زدگی بر اساس شدت سرد بودن هوا و سرعت باد می تواند حتی در مدت زمان کوتاهی اتفاق بیافتد .
افزایش سرعت باد , اثری مشابه به کم شدن دمای هوا دارد . افراد مسن , خسته و گرسنه , مستعدترین افراد برای یخ زدگی می باشند .
علائم و نشانه ها :
احساس سرما در ناحیه ی مربوطه که سپس به احساس درد تبدیل می شود .
کرخت شدن یا بی حس شدن ناحیه ی مربوطه
احساس مورمور یا سوزن سوزن شدن در عضو درگیر
موضع درگیر ( در افراد دارای پوست روشن) به رنگ قرمز روشن یا صورتی و (در افراد دارای پوست تیره ) رنگ خاکستری به خود می گیرد و در نهایت قسمت سرمازده رنگ خود را از دست داده و به رنگ سفید تغییر رنگ میدهد .
بروز تاول و ایجاد تورم
از دست دادن کامل حس , حتی در نواحی که قبلاً دردناک بوده اند .
تبدیل پوست و اندام صدمه دیده به حالت چرمی شکل یا شبیه موم ( زرد یا سفید رنگ )
در نهایت عضو صدمه دیده سفت و سخت می شود و در لمس شبیه چوب یا گوشت یخ زده خواهد شد .
کمک های اولیه :
کمکهای اولیه یخ زدگی تقریباً همانند سرما زدگی می باشد , البته با رعایت نکات زیر :
در صورتی که عضو صدمه دیده باشد باید آن را بی حرکت کرد .( آتل بندی مناسب ).
از برخورد مجدد عضو صدمه دیده با سرما و باد جلوگیری کنید.
از انجام کارهای زیر باید به شدت پرهیز کنید .
مالیدن یا ماساژ دادن عضو صدمه دیده
مالیدن برف بر روی عضو صدمه دیده
پاره کردن تاول ها
گرم کردن عضو آسیب دیده , به ویژه با حرارت خشک مثل بخاری , شوفاژ , شعله آتش , گرفتن روی موتور خودرو و …. که البته باید توجه داشت که حرارت به گونه ای نباشد که باعث صدمه به عضو یخ زده شود . بی حس شدن عضو آسیب دیده سبب می شود که مصدوم درد ناشی از حرارت را متوجه نشود , بنابراین توصیه می شود در صورت وجود آب گرم با درجه حرارت ۴۰ تا ۴۱ درجه سانتی گراد , عضو آسیب دیده را در آب گرم قرار دهید تا از عوارض احتمالی حرارت (مانند سوختگی , تاول ,… ) جلوگیری شود .
حرکت دادن عضو آسیب دیده , به ویژه راه رفتن روی پای آسیب دیده
مالیدن پماد , کرم یا مواد مختلف دیگر بر روی پای آسیب دیده
عوامل زیر باعث مستعدتر شدن فرد برای سرمازدگی و یخ زدگی خواهد شد :
مصرف دخانیات (سیگار ) یا مصرف نوشابه های الکلی و حاوی کافئین , تغذیه نامناسب , خستگی و نداشتن استراحت کافی , مصرف برخی داروها , مصرف الکل , کفش و لباس نامناسب , سن بالا و سابقه بیماری حاد یا مزمن نیز باعث مستعدتر شدن فرد برای ابتلا به سرمازدگی و یخ زدگی خواهد شد .
در برخی از فصول سال (معمولاً اواخر زمستان و یا فصل بهار ) اتفاق می افتد و در اثر برخورد توده های باردار ابر با یکدیگر و آزادشدن مقادیر زیاد الکتریسیته ساکن موجود در این ابرها ایجاد می گردد .
رعد وبرق تخلیه الکتریکی است که در اثر الکتریسیته ساکن بین دو ابر یا بین ابر و زمین ایجاد می شود .
رعایت نکات ایمنی در داخل ساختمان :
۱- وقتی رعد وبرق رخ می دهد , در منزل بمانید و بیرون نروید , مگر آنکه لازم باشد .
۲- به منظور جلوگیری از خطر آتش سوزی ناشی از صاعقه , یک برق گیر بر روی ساختمان های بلند نصب کنید .
۳- از درها و پنجره ها , بخاری های دیواری , شوفاژها و یا دیگر هادی های الکتریکی دور شوید .
۴- دو شاخه و وسایل برقی مانند تلویزیون و رادیو را از برق بیرون بکشید .
۵- دو شاخه تلفن را نیز بیرون بکشید و از کار کردن با تلفن خودداری کنید .
۶- چراغ برق را برای داشتن روشنایی مناسب روشن نگاه دارید . برخلاف عقیده ی عموم مردم این کار خطر برخورد صاعقه با منزل شما را افزایش نخواهد داد.
۷- پرده ها را بکشید و از ایستادن در نزدیکی پنجره ها خودداری کنید .
رعایت نکات ایمنی در خارج از ساختمان :
۱- از ایستادن در مناطق مرتفع , روی ساختمان های بلند , تپه , کوه یا هر ناحیه ی مرتفع دیگر به شدت پرهیز کنید .
۲- از تجهیزاتی که هادی جریان الکتریسیته هستند استفاده نکنید و در صورت وقوع رعد وبرق از آنها دوری کنید . مانند تراکتور , موتور سیکلت , دوچرخه , بیل های فلزی و …
۳- از درختان , سیم های برق( خصوصاً کابل های فشار قوی برق ) , لوله ها یا دیگر سازه های فلزی دوری کنید .
از حصارهای فلزی , خطوط برق و تلفن دور شوید .
۴- از پناه گرفتن زیر درختان پرهیز کنید . ( زیرا به علت برخورد برق و حرارت حاصل از آن , امکان آتش سوزی وجود دارد , لذا باید از این کار خودداری کنید )
۵- زیر سیم های برق هوایی , مخازن و شیشه ها پناه نگیرید , زیرا احتمال فروریختن و افتادن آنها وجود دارد .
۶- در صورتی که داخل قایق یا در حال شنا کردن هستید , به سرعت از آب خارج شوید و بدن خود را خشک کنید .
۷- در صورتی که در اتومبیل هستید , از درختانی که ممکن است روی آن بیفتد , دور شوید و سپس در جایی مناسب پارک کنید , و تا پایان خطر از وسیله نقلیه خود خارج نشوید . اما از دست زدن به قسمت های فلزی اتومبیل خودداری کنید .
۸- اگر در جنگل هستید , به سرعت از آنجا خارج شوید یا در زیر درختان کوتاه پناه بگیرید .
با رعایت نکات ایمنی امکان برخورد صاعقه با شما بسیار کم است و هیچ جای نگرانی نخواهد بود .
نکته : بدنی که دچار صاعقه زدگی شده , حاوی الکتریسیته نیست و می توانید کمک های اولیه ی ضروری را برای وی انجام دهید . بنابراین از دست زدن به بدن افراد صاعقه زده هراس نداشته باشید .
کمکهای اولیه
بررسی علائم حیاتی مصدوم و در صورت نیاز عملیات احیای قلبی ریوی مصدوم را به آرامش تشویق کنید .
مصدوم را سریعاً به بیمارستان منتقل کنید .
کمکهای اولیه برای تمام آسیب های اسکلتی ( شکستگی , دررفتگی و پیچ خوردگی ) یکسان است و شامل مراحل زیر می باشد:
۱- با حفظ خونسردی , صحنه حادثه را ارزیابی و درخواست کمک می کنید .
۲- وضعیت تنفسی و هوشیاری مصدوم را کنترل کنید .
۳- تمامی زخم های باز را با گاز استریل بپوشانید و خونریزی را کنترل کنید .
۴- اگر آسیب یا علامت واضحی وجود ندارد , ولی مصدوم از درد شکایت دارد, همیشه مبنا را بر وجود شدیدترین آسیب اسکلتی یعنی شکستگی بگذارید و اقدامات لازم را انجام دهید .
۵- از اقدام برا ی جا انداختن موارد شکستگی یا در رفتگی به شدت پرهیز کنید . به علاوه اگر سر استخوان شکسته از زخم بیرون زده است , سعی در فرو بردن آن به درون زخم نداشته باشید , بلکه آن را با روش مناسب , پانسمان و بانداژ کنید و سپس عضو صدمه دیده را با روش صحیح آتل بندی و بی حرکت کنید .
معاینه دستگاه اسکلتی – عضلانی
علائم و نشانه های آسیب به دستگاه اسکلتی – عضلانی
۱- درد در محل آسیب ۲- زخم باز یا بسته ۳- تورم شدید
۴- تغییر شکل عضئ صدمه دیده ۵- دردناک بودن محل آسیب هنگام لمس ( حساسیت به لمس )
۶- عدم توانایی یا عدم تمایل بیمار به حرکت دادن عضو
توجه : دربرخی موارد شکستگی که شدت ضربه باعث جداشدن دو قطعه استخوان از یکدیگر می گردد , ممکن است علامت دیگری نیز علاوه بر علائم یاد شده وجود داشته باشد , که این علامت شنیدن صدای سائیده شدن دو انتهای شکسته ی استخوان به یکدیگر یا احساس این حالت توسط خود است . این علامت به هنگام حرکت دادن عضو صدمه دیده توسط خود مصدوم یا دیگران ایجاد می شود و به طور معمول با درد بسیار شدیدی نیز همراه است . اما به هیچ وجه نباید از حرکت دادن عضو آسیب دیده و ایجاد چنین صدایی برای تأیید وجود شکستگی استفاده کرد .دراین حالت احتمال صدمه به عروق , اعصاب , ماهیچه و دیگر بافت های اطراف استخوان شکسته بسیار زیاد می باشد و به همین علت باید عضو صدمه دیده را در اسرع وقت آتل بندی و بی حرکت کرد .
معاینه دستگاه اسکلتی – عضلانی
۱- معاینه ی عمومی بیمار از نظر آسیب سایر قسمتهای مهم بدن مطابق روش ارزیابی بیمار
۲- معاینه اندام آسیب دیده
۳- بررسی گردش خون و حس در اندام آسیب دیده ( پر شدگی مویرگی )
معاینه اندام آسیب دید ه:
امدادگر ابتدا باید اندام را به طور کامل مشاهده و بررسی و شکل آن را با اندام طرف مقابل مقایسه کند . برای این کار ابتدا لباس های روی اندام را از محل درز لباس باز یا قیچی کنید و سپس آنها را از روی اندام صدمه دیده کنار بزنید . به هیچ وجه سعی در خارج کردن یا در آوردن لباس مصدوم به روش معمول را نداشته باشید زیرا ممکن است باعث تشدید صدمه به مصدوم شود .
در مشاهده به دنبال علائم و نشانه های زیر بگردید :
۱- زخم باز ۲- زخم بسته یا کبودی ۳- تغییر شکل ۴- تورم
وجود هر کدام از این علائم را بعنوان آسیب قلمداد کنید و کمک های اولیه مناسب را انجام دهید . برای معاینه ی سایر قسمت های مشکوک , اندام را از بالا تا پایین به صورت حلقوی و یا دو دست به ملایمت فشار دهید . احساس هرگونه درد به هنگام لمس , راهنمای مهمی جهت شک به امکان وجود آسیب است .
در مورد حس اندام از بیمارسئوال کنید . آیا احساس مورمور شدن یا کرختی دارد ؟ این علائم می تواند نشانه آسیب یا عصب خونرسانی اندام باشد . اگر در نهایت هیچ کدام از علائم یا شده مشاهده نشد , از بیمار بخواهید تا اندام را به آرامی و با احتیاط حرکت دهد . بروز درد به هنگام حرکت دادن عضو نیز می تواند نشانه ی وجود صدمه و آسیب اسکلتی باشد .
توجه : در صورت وجود هر کدام از علائم یاد شده از تکان دادن عضو یا درخواست از مصدوم برای حرکت دادن عضو به شدت پرهیز کنید .
وضعیت گردش خون و حس اندام آسیب دیده بوسیله عوامل زیر بررسی می شود :
۱- نبض اندام ۲- پرشدگی مجدد مویرگی ۳- رنگ و حرارت اندام ۴- حس اندام ۵- حرکت اندام
انواع آسیب های وارده به دستگاه عضلانی
در مواردی که شک به دررفتگی یا پیچ خوردگی نیز وجود دارد , باید درست مثل موارد شکستگی عمل کنید و اقدامات لازم جهت بی حرکت کردن عضو را انجام دهید . استفاده از کمپرس آب سرد از تورم بیشتر و درد می کاهد . به یا داشته باشید که در این موارد نیز آتل بندی و بی حرکت کردن عضو لازم است .
در کل بی حرکت کردن عضو آسیب دید هاصل مهم و اساسی در موارد شکستگی ها و دیگر آسیب های اسکلتی می باشد . برا یاین منظور از وسیله ای بنام آتل استفاده می شود .
شکستگی جمجمه , دنده ها , ستون فقرات , لگن و ران شکستگی های خطرناکی هستند که به مراقبت های ویژه نیاز داند .
شکستگی جمجمه می تواند با خونریزی داخل جمجمه ای یا ضربه مغزی همراه باشد . بنابراین باید سطح هوشیاری مصدوم , وضعیت تنفس و گردش خون , واکنش تقارن مردمک ها و حس و حرکت اندام ها را بررسی کرد و در صورت لزوم و کمک های اولیه مناسب را برا ی مصدوم انجام داد . در این موارد ثابت کردن سر و گردن را فراموش نکنید .
شکستگی دنده ها گاهی با آسیب به ریه , قلب , کبد یا طحال همراه است . به تنفس , نبض و فشارخون مصدوم توجه کنید و ه دنبال علائم خونریزی داخلی باشید .
شکستگی لگن و ران به علت مجاورت با رگ های خونی بزرگ همیشه با خطر خونریزی شدید داخلی و حتی مرگ مصدوم همراه هستند . همچنین خطر دیررس دیگر حرکت چربی در خون (آمبولی چربی) به دنبال این شکستگی ها ( به ویژه شکستگی استخوان ران ) و انسداد رگ های ریه است که معمولاً در عرض ۲۴ تا ۷۲ ساعت بعد از شکستگی روی می دهد و با سرفه , تنگی نفس , احساس بی قراری و اضطراب , تند شدن تنفس و نبض مصدوم و علائم شوک همراه است . آتل بندی و ثابت کردن سریع شکستگی ران بلافاصله پس از وقوع حادثه , احتمال بروز این عارضه ی خطرناک را تا حد زیادی کاهش می دهد .
لگن در برگیرنده اندام ها یادراری – تناسلی است و شکستن لگن خطر آسیب به این اندام ها را در بر دارد .
شکستگی مهره های ستون فقرات ( به ویژه مهره های گردنی ) از اهمیت بالایی برخوردار است و نیاز به مراقبتهای خاص دارد . بنابراین به علائم و نشانه های آسیب به ستون فقرات (مثل زخم , کبودی یا سایر علائم ضربه به سر , گردن و ستون فقرات , دردناک بودن ستون فقرات هنگام لمس , ضعف , فلج یا عدم توانایی در حرکت دادن اندام ها و از دست دادن حس یا مورمور شدن قسمتی از بدن در زیر ناحیه صدمه دیده ) توجه کنید و در صورت لزوم کمک های اولیه زیر را برای مصدوم انجام دهید :
۱- مصدوم را در وضعیت ثابت نگه دارید و از هر گونه جابه جایی مصدوم به شدت پرهیز کنید .
۲- به سطح هوشیاری , راه هوایی , تنفس و گردش خون مصدوم توجه کنید . تنفس این بیماران ممکن است به صورت شکمی باشد (بالا و پایین آمدن شکم با هر بار تنفس )
۳- نبض , حس و حرکت اندام ها رابررسی کنید .
۴- کمکهای اولیه را برای سایر عوارض و صدمات جدی مصدوم را انجام دهید .
۵- جز برای انجام احیای قلبی –ریوی یا دور کردن مصدوم از محل ناامن و خطرناک , اقدام به جابجایی مصدوم نکنید .
۶- با کمک تخته کمری کوتاه یا بلند , ستون مهره های مصدوم را ثابت کنید .
۷- تا رسیدن نیروهای امدادی به محل , از هرگونه جابه جایی مصدوم به شدت خودداری کنید و به ارزیابی مداوم و یادداشت علائم حیاتی وی ادامه دهید
انواع آسیب های وارده به دستگاه اسکلتی
چگونه آسیب به استخوان ها ( دستگاه اسکلتی – عضلانی )
۱- ضربه مستقیم
۲- ضربه غیرمستقیم مانند افتادن روی بازو که باعث شکستگی ترقوه می شود .
۳- نیروی چرخشی : پیچ خوردن پا هنگام دویدن یا اسکی و آسیب به فاصل و شکستگی استخوان ها
انواع آسیب های وارده به دستگاه اسکلتی
۱- شکستگی ۲- دررفتگی ۳- پیچ خوردگی
انواع شکستگی
شکستگی باز : هرگاه در ناحیه ی دچار شکستگی زخمی وجود داشته باشد که با محل شکستگی استخوان مرتبط باشد , بطوری که باعث شود تا محل شکستگی با محیط بیرون ارتباط داشته باشد , به آن شکستگی باز اطلاق می شود . این مسئله باغث افزایش خطر عفونت در محل شکستگی می گردد .
شکستگی بسته : در این نوع شکستگی ها علی رغم شکسته شدن استخوان پوست سالم است ( زخم بسته ) و به این علت شکستگی بسته نام دارد .
در شکستگی باز به علت احتمال ورود میکروب امکان بروز عفونت های شدید بیشتر از شکستگی بسته می باشد .
دررفتگی :
هرگاه دو سطح استخوانی که در محل مفصل روبروی هم قرار می گیرند بطور کامل یا ناقص از محل خود جابجا می شوند به این حالت دررفتگی گفته می شود . این حالت معمولاً با پارگی و آسیب به رباطهای نگه دارنده اطراف مفصل همراه است . حرکت دادن محل دررفتگی همانند شکستگی بسیار دردناک و گاهی غیر عملی است . برای پیشگیری از آسیب به اعصاب و رگهای خونی و همچنین کاهش درد مصدوم باید مانع از حرکت مفصل شوید (آتل بندی) .
پیچ خوردگی :
آسیبی است که به علت کشیده شدن بیش از حد رباط های محافظ مفاصل به وجود می آید . در موارد پیچ خوردگی نیز برای کاهش درد مصدوم و جلوگیری ار ایجاد آسیب بیشتر , باید در اسرع وقت اقدام به بی حرکت کردن عضو صدمه دیده کنید (اتل بندی ).
اقدامات امدادی که باید انجام داد عبارتنداز:
حذف عامل سوختگی: با آب سرد آتش را خفه کنید – لباس های مستعد آتش سوزی را در آورید از دویدن شخص در حال سوختن جلوگیری کنید .
ارزیابی بیمار: علائم حیاتی و شوک و…را کنترل وعمق و وسعت و وخامت سوختگی را بررسی کنید.
درمان سوختگی:
۱- بیمار را روی سطحی از بدن که سوختگی وجود ندارد یا کمترین سطح سوختگی را دارد دراز کنید.
۲- وسائل آلوده کننده را از بدن مصدوم جدا کنید.
۳- لباس های چسبیده به محل زخم را هرگز جدا نکنید.
۴- توسط آب خنک و تمیز محل سوختگی را شستشو دهید.
۵- محل زخم را با گاز استریل پانسمان کنید.
۶- اگر بیمار قادر به نوشیدن است و زمان کافی دارید بر اساس جدول زیر مایعات به مصدوم بنوشانید.
بزرگسالان۵/۰لیوان ، بچه های۱۲-۱ سال۲۵/۰لیوان ، کمتر از یکسال ۱۲۵/۰لیوان
در صورت وخامت سوختگی مصدوم را به اولین مرکز درمانی منتقل کنید.
تذکر:در سوختگی با قیر بلافاصله منطقه را با آب سرد خنک کنید.قیر را هرگز بر ندارید سپس اقدامات اولیه ذکر شده فوق را بعمل آورید.
سوختگی با مواد شیمیائی
از جدی ترین نوع سوختگی ها بوده که در سطح کم و عمق زیادتری بدن را دچار سوختگی می نماید.
حذف عامل سوختگی:لباس های آلوده را در آورده و محل را با آب فراوان شستشو دهید.
ارزیابی بیمار:علائم حیاتی ، شوک و … را کنترل وعمق و وسعت و وخامت سوختگی را بررسی کنید.
درمان سوختگی : درمان این نوع سوختگی عبارت از شستشوی موضع با آب فراوان حداقل بمدت ۲۰ تا ۳۰ دقیقه و سپس اقدامات درمانی باید همانند سوختگی با حرارت بعمل آید.
انتقال مصدوم: مصدوم را در صورت امکان به اولین مرکز درمانی منتقل کنید.
تذکر: در صورت آلوده شدن چشم با مواد شیمیایی بهترین کار شستشو با آب فراوان است.دقت کنید تا در موقع شستشو آب مصرف شده از جانب بیرونی چشم خارج شود تا چشم مقابل را آلوده نکند.در صورت وجود جسم خارجی در چشم با نوک دستمال تمیز آن را به آرامی خارج کنید بعد از شستشوی چشم را با گاز استریل پانسمان و مصدوم را منتقل کنید.
سوختگی با جریان برق
این نوع سوختگی دارای عمق زیادی است و به بافت های داخل بدن صدمه می زند.
اقدامات امدادی در این نوع سوختگی عبارتند از:
حذف عامل سوختگی: توسط یک وسیله عایق مصدوم را از جریان برق جدا کنید.
ارزیابی بیمار: علائم حیاتی ، شوک و … را کنترل وعمق و وسعت و وخامت سوختگی را بررسی کنید.
درمان سوختگی : محل ورود خروج برق را پانسمان و اقدامات امدادی شبیه سوختگی با حرارت را به عمل آورید.
انتقال: مصدوم را در اسرع وقت به اولین مرکز درمانی منتقل کنید.
سوختگی ناشی از اشعه
توسط دو نوع اشعه سوختگی ایجاد می گردد: ۱ـ اشعه خورشید ۲ـ تشعشات اتمی
در مورد تشعشات اتمی ابتدا محافظت خود امدادگر از خطر تشعشات و ثانیا رفع آلودگی مصدوم و درصورت امکان ارائه کمکهای اولیه سوختگی با حرارت مد نظر قرار می گیرد و در مرحله آخر انتقال مصدوم به مرکز درمانی انجام می پذیرد. اطلاعات بیشتر را در قسمت دفاع اتمی و امدادرسانی در دفاع اتمی دنبال کنید.
تذکرات:
۱ـ روش برآورد عمق و وسعت و وخامت سوختگی را به خوبی فراگیرید.
۲ـ در مورد سوختگی های وخیم کمک های اولیه را سریعا انجام و مصدوم را در اسرع وقت به مرکز درمانی انتقال دهید.
۳- اگر لباس به محل زخم چسبیده است لباس های اطراف زخم را بریده و از بدن خارج کنید ولی به محل زخم دست نزنید.
۴ـ هرگز برای سرد کردن محل از یخ استفاده نکنید.
۵ـ به آب مصرفی جهت افزایش سرمای آن نمک اضافه نکنید.
۶ـ کمک های اولیه در مورد سوختگی های شدید باید سریعا انجام گیرند.
۷ـ نارسائی تنفسی و شوک احتمالی را سریعا کنترل نمائید(بخصوص در سوختگی ها بوسیله برق).
۸ـ در سوختگی با مواد شیمیائی استفاده از ماده خنثی کننده هیچ امتیازی به شستشوی با آب فراوان ندارد.لذا ازاستفاده از آنها خودداری گردد و حتما از آب تمیز استفاده کنید.
گزش حشرات :
حشرات در گزش بدن انسان چون معمولاً علائم حادی را ایجاد نمی
کنند و فقط موجب قرمزی، خارش، سوزش و تورم محل گزش، به طور جزئی می گردد،
لذا اقدامات ما فقط منحصربه درآوردن نیش حشره (اگر در محل گزش مانده باشد)
و گذاشتن یک کیسه یخ روی محل گزش محدود می گردد تا از درد و التهاب آن
کاسته شود . در صورت شدید بودن علائم فرد را هرچه سریعتر باید به پزشک یا
مرکز درمانی مجهز رساند . البته لازم به تذکراست که در مورد حشرات خطرناک
مثل رتیل وعقرب باید همچون مارگزیدگی که توضیح آن در پی می آید برخورد کرد
.
زنبور گزیدگی
بسیار شایع است ولی معمولاً خطرناک نمی باشد . اما در صورت متعدد بودن تعداد نیش ها یا بروز حساسیت های شدید ( آنا فیلاکسی ) می تواند کشنده باشد . سابقه گزش در افراد حساس یک نکته منفی است و خطر بروز حساسیت های شدید ( آنا فیلاکسی ) را افزایش می دهد . همچنین گزیدگی در ناحیه سر و صورت نیز خطرناک است و می تواند باعث ایجاد تورم در این نواحی و انسداد راه های هوایی گردد .
علایم و نشانه ها
- مشاهده ی سوراخ محل نیش و گاهی خود نیش در محل گزش
- وجود درد ، سوزش ، قرمزی یا تورم در محل گزش
- بروز علایم مسمومیت مثل کاهش فشار خون ، کهیر ، …
کمک های اولیه
- ارزیابی صحنه حادثه ، دور کردن یا پرهیز از خطر و درخواست کمک در صورت لزوم
- ارزیابی اولیه مصدوم ، انجام مراحل ABC و دیگر کمک های اولیه ضروری در صورت لزوم
- در صورت وجود نیش در محل گزش آن را به آرامی خارج کنید . برای این کار از موچین ، پنس ، منقاش یا وسایل مشابه استفاده کنید زیرا فشار اعمال شده در حین کار می تواند باعث خروج باقیمانده سم از نیش و ورود آن به بدن بیمار گردد .
- محل گزش را با آب سرد و صابون بشویید .
- زیور آلات ، ساعت ، لباس های تنگ و … از اندام مبتلا خارج کنید .
- کمپرس آب سرد باعث کاهش درد ، تورم و قرمزی محل گزش می گردد .
- گذاشتن خمیر درست شده از جوش شیرین و آب نیز می تواند باعث کاهش درد در محل گزش گردد. در صورت مشاهده علایمی که دلالت بر شدید بودن و اکنش های حساسیتی دارند ، مثل کهیر منتشر بدن ، نفس تنگی ، کاهش فشار خون , خس خس سینه ، کبودی لب ها (سیانوز ) و … باید مصدوم را هرچه سریع تر به نزدیک ترین مرکز درمانی منتقل کنید .
رطیل ها
بعضی از سموم رطیلها مانند سم رطیل بیوه سیاه , روی انتقال عصبی – عضلانی اثر می کنند . در حالیکه برخی دیگر فقط منجر به نکروز نسجی می شوند .
سم رطیل بیوه سیاه , باعث افزایش آزاد شدن استیل کولین در محل تماس عصبی عضلانی می شود . این رطیل به رنگ سیاه زغالی براق با شکم قرمز ( به شکل ساعت شنی ) , به طول ۱ تا ۵ سانتی متر است .
تظاهرات بالینی شامل درد بی حس کننده و مبهم در اندام گرفتار , سفتی عضلات اندام آسیب دیده , سردرد , سرگیجه , خیزپلک , التهاب ملتحمه , بثورات و خارش جلدی , تهوع و استفراغ , تعریق و جاری شدن بزاق , ضعف و در موارد شدید , افت فشار خون و تغییرات الکتروکاردیوگرام مشابه مسمومیت با دیگوکسین است . جهت درمان و رفع سفتی عضلات , باید از ۱۰ تا ۲۰ میلی متر محلول گلوکونات کلسیم ۱۰ % استفاده نمود .
اختلالات ناشی از گرمازدگی به سه دسته تقسیم می شوند :
کرامپهای عضلانی ناشی از گرما , خستگی مفرط , هیپوترمی
کرامپهای عضلانی ناشی از گرما :
این وضعیت شامل اسپاسم عضلات ارادی به دلیل تخلیه الکترولیتها بوده , معمولاً زمانی رخ میدهد که فرد در اثر قرارگرفتن در معرض گرما , دچار تعریق شدید شده , مقداری زیادی آب و نمک از دست بدهد , و سپس توسط نوشیدن آب , کمود مایعات خود را بدون در نظر گرفتن کمبود نمک جبران نماید (مانند بروز کرامپهای عضلانی در ورزشکاران )
مداخلات اورژانس شامل خنک نگهداشتن بیمار و خوراندن نمک و یا تزریق نرمال سالین به او میباشد .
خستگی مفرط ناشی از گرما :
این وضعیت معمولاً زمانی رخ میدهد که فرد در اثر قرار گرفتن در معرض گرما , مقادیر زیادی آب ونمک را از طریق تعریق شدید از دست بدهد . شکایات بیمار معمولاً شامل سردرد , تهوع , سرگیجه و اختلال در بینایی است .
مداخلات اورژانس در این وضعیت شامل قرار دادن بیمار در جای خنک و خوراندن آب و نمک به او می باشد . در صورت وجود حالت تهوع و استفراغ , و یا بیهوش بودن بیمار تزریق وریدی نرمال سالین ضروری است .
هیپوترمی در گرمازدگی :
در موقعیتهای بسیار گرم , بخصوص در هوای مرطوب و بدون باد ( شرجی ) , ممکن است هیپوترمی ظاهر گردد. در چنین وضعیتی درجه حرارت بدن به بالای ۴۰ درجه سانتیگراد رسیده , تنظیم حرارت مختل می شود . علائم شامل کانفیوژن , اغما و تشنج است .
در هیپوترمی هیپوتالاموس دچار بدکاری می شود و چون بیمار عرق نمی کند(بدلیل شرایط محیطی), پوست گرم و خشک است . معمولاً کاهش آب و الکترولیتها شدید نیست .
اقدام به خنک کردن بیمار باید هر چه سریعتر صورت گیرد . مهمترین مسئله , کاهش سریع درجه حرارت بدن تا ۳۵ درجه سانتیگراد است .
شستشوی بدن توسط الکل , خواباندن بیمار در یخ , استفاده از پنکه یا کولر , غوطه ور کردن بیمار در آب سرد , و استفاده از پتوهای خنک کننده می تواند کمک کننده باشد .
مطلقاً آسپرین جهت کاهش تب استفاده نکنید , زیرا نه تنها نمی تواند درجه حرارت را در این افراد تصحیح کند , بلکه دارای یک اثر منفی روی هموستاز بدن است که در این شرایط می تواند بسیار خطرناک باشد .
کنترل حرارت بدن باید از طریق رکتال صورت گیرد . زمانی که درجه حرارت به ۳۹ درجه سانتیگراد رسید . عملیات خنک کننده باید متوقف گردد تا از عوارض احتمالی هیپوترمی جلوگیری به عمل آید . مانیتورینگ دقیق بیمار از نظر افزایش مجدد درجه حرارت لازم است .
از بروز لرز در بیمار ممانعت بعمل آورید , زیرا لرزیدن موجب افزایش درجه حرارت بدن می شود . در صورت بروز لرز حین خنک کردن بیمار , بلافاصله عامل خنک کننده را حذف نمایید .سپس نبض بیمار بررسی میشود. بهترین محل لمس نبض در بچههای کوچک نبض شریان رانی است که در ناحیه کشاله ران لمس میشود و یا شریان بازویی ؛ و بهترین محل نبض در بچههای بزرگتر (بالای یک سال) و بالغین نبض گردنی است که در ناحیه گردن و کنار غضروف تیروئید قرار دارد. لمس نبض باید با دو انگشت نشانه و میانی صورت گیرد.
در صورتی که هیچگونه نبضی احساس نشود و یا مصدوم تنفس خود بخودی نداشته باشد، عملیات احیاء باید انجام شود.
بیشترین شانس برای زنده ماندن ارگانهای حیاتی بدن خصوصاً مغز در صورت ایست قلبی و تنفسی ۳ الی ۴ دقیقه است و در این فرصت باید سریعاً اقدامات اولیه برای مصدوم انجام شود.
حداکثر زمان انجام عملیات احیای قلبی – ریوی در منابع علمی مختلف ،
گوناگون ذکر شده ؛ اما مدت زمانی بین ۳۰ تا ۴۵ دقیقه زمانی مناسب به نظر
میرسد که پس از این مدت اگر عملیات احیاء موفق به نجات مصدوم یا بیمار
نگردید، میتوان از ادامه عملیات خودداری نمود.
احیای قلبی – ریوی (CPR)
همان گونه که ذکر شد چنانچه پس از وقوع ایست قلبی و تنفسی در کمتر از ۴
دقیقه به فرد مصدوم رسیدگی شود و عملیات احیاء وی شروع گردد شانس زنده
ماندن وی بالا خواهد رفت. قبل از شروع عملیات احیای قلبی – ریوی باید
مطمئن شد آیا فرد واقعاً دچار ایست قلبی – ریوی شده است یا خیر، چرا که
انجام عملیات احیای قلبی – ریوی بر روی فردی که دچار ایست قلبی نشده باشد،
میتواند منجر به ایست قلبی و مرگ وی شود و انجام ماساژ قلبی و دادن تنفس
مصنوعی صرفاً در مواردی باید انجام شود که یا ایست کامل قلبی و تنفسی صورت
گرفته باشد و یا وضعیت ضربان قلب و تنفس به گونهای مختل باشد که باعث
اختلال و افت شدید هوشیاری ، بیهوشی مصدوم ، کبودی صورت و لبها و بروز
اختلال شدید در علائم حیاتی شده باشد و با ادامه حیات وی منافات داشته
باشد.
مراحل عملیات احیا
۱- بیمار را به پشت بخوابانید و او را صدا بزنید و به آرامی تکان دهید تا پاسخ به تحریک مشخص شود.
۲- اگر بیمار بدون پاسخ باشد راههای تنفسی او را کنترل کنید. چنانچه راه تنفسی بسته است با کمک انگشت راه تنفسی وی را باز کنید و چنانچه راه تنفسی باز است ولی بیمار نفس نمیکشد تنفس مصنوعی را شروع کنید.
۳- در صورتی که از صدمه ندیدن مهرههای گردنی مصدوم مطمئن هستید، گردن
مصدوم را به جلو و سر او را به عقب خم نمایید تا مسیر راه هوایی مصدوم در
بهترین و مستقیمترین وضعیت واقع شود و چانه مصدوم را بالا و جلو بیاورید.
در صورت صدمه دیدن مهرههای گردنی بدون حرکت دادن به سر و گردن مصدوم ، با
قرار دادن شستها روی چانه فک پایینی مصدوم را به سمت جلو و بالا آورید تا
ضمن باز شدن دهان ، مسیر راه هوایی نیز مستقیم قرار گیرد.
۴ – دو تنفس مناسب دهان به دهان به وی بدهید.
۵- نبضها را لمس نمایید. اگر ضربان نبضها لمس شود باید به تنفس مصنوعی ادامه داد و اگر لمس نشود، ماساژ قلبی باید شروع شود.
۶- جهت انجام ماساژ قلبی ، دست چپ خود را به حالت ضربدر پشت دست دیگر گذاشته ، پاشنه دست راست را بر روی جناق سینه به اندازه دو بند انگشت بالاتر از محل دو شاخه شدن جناق قرار دهید. آرنجها نباید خم شوند. به کمک وزن بدن فشار محکمی به قفسه سینه وارد کنید تا جناق سینه به اندازه تقریبی ۴ الی ۵ سانتیمتر به داخل برود. تعداد مفید ماساژ قلبی باید حدود ۱۰۰-۸۰ بار در دقیقه باشد و به ازای هر ۱۵ ماساژ قلبی ۲ تنفس مصنوعی با روش دهان به دهان داده شود.
در صورتی که فرد دیگری به امدادگر کمک میکند باید به ازای هر ۵ ماساژ قلبی یک تنفس مصنوعی داده شود. امروزه بر اساس نظر متخصصین و بسیاری از مراجع علمی در عملیات احیای قلبی – ریوی دو نفره نیازی به قطع ماساژ قلبی برای انجام تنفس مصنوعی نیست و همزمان با انجام ماساژ قلب توسط یک فرد ، فرد دیگر میتواند تنفس مصنوعی را انجام دهد.
۷- پس از گذشت یک دقیقه عملیات را به مدت ۴-۵ ثانیه جهت لمس نبض گردنی متوقف نمایید. اگر نبض لمس شود ماساژ قلبی را قطع نمایید و چنانچه تنفس هم برقرار شده باشد تنفس مصنوعی را متوقف کنید. در صورت عدم لمس نبض و عدم برقراری تنفس خود به خودی ماساژ قلبی و تنفس مصنوعی را مجدداً شروع کنید و هر ۳ دقیقه یک بار عملیات را جهت لمس نبضها به مدت ۴-۵ ثانیه متوقف نمایید.
عملیات احیا در کودکان
در شیرخواران (زیر یک سال) تنفس به روش «دهان» به «دهان و بینی» است یعنی
دهان امدادگر روی بینی و دهان کودک قرار میگیرد. و تنفس مصنوعی با شدت و
حجم ملایمتر از بالغین که باعث پارگی ریه کودک نشود انجام میشود. در
کودکان بالای یک سال ، مانند بزرگسالان ، تنفس دهان به دهان انجام میشود
ولی با شدت و حجم ملایم و متوسط.
برای شیرخواران در هنگام ماساژ قلبی فقط از فشار روی جناق سینه با ۲ انگشت اشاره و میانی استفاده میشود و در کودکان بالای یک سال فقط از فشار یک دست استفاده میشود تا صدمهای به قلب و ارگانهای داخلی نرسد.
در ضمن در انجام عمل احیای قلبی – ریوی چه به شکل یک نفره و چه به شکل ۲ نفره برای افراد زیر ۸ سال به ازای هر ۵ ماساژ قلبی یک تنفس مصنوعی لازم است.
نکات مهم احیا
فرد را نباید روی سطح نرم مثل تشک یا تختخواب بخوابانید، بلکه سطح سختی مثل کف اتاق بهتر است.
در تنفس دهان به دهان باید بینی مصدوم را با دو انگشت خود ببندید تا هوایی که به ریهها دمیده میشود مستقیماً از آن خارج نشود.
موقعیت سر و گردن را درست تنظیم کنید.
طی عملیات احیاء فردی را جهت تماس با اورژانس یا پزشک مأمور نمایید.
باید دهان شما با دهان مصدوم کاملاً مماس باشد تا هوایی از بین آنها خارج
نشود. برای پیشگیری از انتقال بیماریها در حین انجام تنفس مصنوعی میتوان
از ماسک ویژه این کار یا پارچه توری مناسب استفاده نمود.
عملیات احیاء را تا زمانی که فرد با تجربه یا پزشک بر بالین بیمار برسد و یا تا زمانی که وی به درمانگاه منتقل شود ادامه دهید.
چنانچه مصدوم مشکوک به ضایعه نخاعی است، سر را مختصری به عقب کشیده به
آرامی کمی به عقب خم نمایید سپس تنفس مصنوعی و ماساژ قلبی را ادامه دهید.
غش یا سنکوپ ، از دست دادن موقت هوشیاری و بیهوشی در نتیجه نرسیدن خون کافی به مغز (کوتاه مدت) میباشد.
هنگامی که جریان خون مغز کم شود، بدلیل اینکه مغز کنترل خود را روی اعضاء بدن از دست میدهد، فرد قدرت و هوشیاری خود را از دست داده و سقوط میکند.
معمولا بعد از چند ثانیه یا چند دقیقه او دوباره هوشیار میگردد. اما
اگر سنکوپ با یک ناراحتی جدی پزشکی همراه باشد، بیمار ممکن است نیم ساعت
یا بیشتر در حالت بیهوشی بماند.
علائم اخطار دهنده غش
احساس بد حالی و سستی و سرگیجه
رنگ پریدگی و پوست سرد و عرقدار
تهوع و استفراغ
گزگز دست و پاها
نبض ضعیف ، تنفس سطحی و افت فشار خون
اختلال بینایی بصورت سیاهی رفتن چشم و احساس صدایی مثل سوت در گوش
از دست دادن تعادل و سقوط و بیهوش شدن
علل غش
علت آن ممکن است شوک هیجانی ، خستگی مفرط ، ایستادن طولانی ، گرما ،
برخاستن ناگهانی از حالت خوابیده به نشسته یا ایستاده ، سوء تغذیه ، کم
خونی ، فقدان هوای تازه و غیره باشد.
غش میتواند در یک فرد کاملا سالم در نتیجه یک عکسالعمل عاطفی طبیعی و یا در نتیجه بازتاب اختلال تنظیم فشار خون ، حادث شود.
شنیدن ناگهانی اخبار خوب یا بد ، افت ناگهانی فشار خون یا قند خون و
مسائل دیگر همگی باعث میشوند جریان خون مغز کاهش پیدا بکند و فرد به طور
موقت غش بکند.
سنکوپ یا غش واقعی ممکن است طی یکسری بیماریهای قلبی و عروقی ، علل عصبی بیهوشی (مثل صرع) ، افت قند خون ، دیده شود.
البته باید در نظر داشت که شل شدن ناگهانی عروق بدن در اثر محرکهای داخلی یا خارجی مهمترین و شایعترین علت غش میباشد مانند سنکوپ سینوس کاروتید ، سنکوپ دفع ادرار ، سنکوپ سرفه و سنکوپ عصبی و قلبی.
غش قلبی
در میان علل مختلفی که برای غش ذکر شده، علل قلبی و عروقی نیز از جمله علل
مهم و قابل بررسی غش میباشند. غش قلبی ناشی از کاهش ناگهانی برونده قلب
، در اثر سکته قلبی ، بیماری دریچهای قلب ، تومورهای دهلیز چپ و
آریتمیهای قلبی (افزایش یا کاهش تعداد ضربان) میباشد.
شاید یکی از مهمترین دلایل غش قلبی آریتمیهای مختلف قلبی باشند که باعث
میشود جریان خون به طور موثر برقرار نشود و خون کافی به مغز نرسد. از
میان این آریتمیها کند شدن و تند شدن شدید ضربان قلب را باید نام برد، به
گونهای که اگر ضربان قلب به کمتر از ۳۵ و بیشتر از ۱۸۰ ضربان در دقیقه
برسد، فرد سنکوپ میکند.
بلوکهای قلبی و آریتمیهای مختلف دیگر نیز ممکن است باعث کاهش برون ده قلبی و متعاقب آن ، سنکوپ گردند. سکتههای شدید قلبی و تنگی دریچه آئورت نیز میتواند با مکانیسمهای خاص خود باعث غش قلبی شوند.
در هر صورت اگر شک به قلبی بودن علت غش برود باید فرد توسط متخصص قلب و
عروق بررسی شده و حداقل یک نوار قلبی از او گرفته شود تا در صورت وجود
آریتمیها درمان مناسب صورت گیرد.
اقدامات اولیه در غش
باید بیمار در وضعیت درازکش قرار گیرد و پاهایش بالاتر از سرش قرار گیرد
تا جریان خون برقرار شود. اگر امکان دراز کشیدن نباشد، بیمار در حالت
نشسته سرش را خم کرده و وسط دو زانویش بگذارید.
میتوان کمی آب سرد نیز به صورت بیمار پاشید یا محرکی دردناک (مثلا
نیشگون) به او وارد کرد تا عروق به اصطلاح وارفته بار دیگر منقبض شوند.
سر بیمار را به عقب خم کنید تا زبان او جلوی راه تنفسی را نگیرد. و همچنین
سر باید به یک سمت منحرف بشود تا مواد استفراغی به ریه بیمار نرود.
تا موقعی که بیمار هوشیار نشده مایعات یا خوراکی دیگر به بیمار داده نشود، چون وارد ریههای او میگردد.
اگر بیمار حین غش سقوط کرده باید مطمئن شوید که جایی از بدن او صدمه ندیده است.
اگر هوشیاری باز نگشت، ارزیابی علائم حیاتی را انجام دهید و در صورت لزوم
اقدامات احیاء قلبی و ریوی را انجام دهید و بیمار را به مراکز درمانی
برسانید.
با وجود اینکه مسئله غش مسئله سادهای است، ولی میتواند نشانه بیماری مهم
قلبی و یا غیره باشد، پس در صورت تکرار حتما باید بررسی شود.
با این حال، اکثر موارد غرقشدگی شامل افرادی است که مشغول شنا
در جریانهای قوی یا آبها بسیار سرد بودهاند و یا پس از مصرف الکل،
به شنا یا قایقسواری پرداختهاند.
خطرات آب سرد
آبهای آزاد حتی در تابستان هم سرد هستند. درجه حرارت دریا از ۱۵-۵
درجه سانتیگراد متغیر است؛ آبهای داخلی حتی میتوانند (از این هم)
سردتر باشند.
آب سرد، خطرهای پیش روی غریق یا منجی غریق را افزایش میدهد چون میتواند منجر به موارد زیر شود:
نفس نفس زدن غیرقابل کنترل در زمانی که شخص وارد آب میشود و به دنبال آن، خطر استنشاق آب
افزایش ناگهانی فشار خون که میتواند زمینهساز حمله قلبی باشد.
ناتوانی در شنا کردن بهطور ناگهانی
کاهش درجه حرارت در صورتی که شخص مدت زیادی در آب بماند یا با وزش باد مواجه شود.
دسترسی به غریق در صورت امکان، از ورود به آب برای نجات غریق
خودداری کنید. در عوض، یک شیء دراز مثل یک قطعه چوب را نگه دارید
تا غریق بتواند آن را بگیرد، سپس وی را به سوی خشکی بکشید.
احتیاط!
اگر غریق بیهوش است، وی را کاملاً از آب بیرون آورید و طوری جا به جا کنید
که سرش پایینتر از قفسه سینهاش قرار گیرد تا در صورتی که استفراغ کرد،
از راههای تنفسی محافظت کرده باشد.
آنچه شما میتوانید انجام دهید
اولین اولویت شما آن است که با کمترین خطر، غریق را به سطحی خشک
منتقل کنید. بیخطرترین راه برای نجات یک غریق، آن است که خود
روی خشکی بمانید با دست خود یا یک تکه چوب، شاخه یا طناب، او را
از آب بیرون بکشید؛ راه دیگر آن است که یک تیوب به سوی غریق
پرتاب کنید.
اگر یک منجی غریق کارآزموده هستید و یا غریق بیهوش است، ممکن است مجبور باشید به آب بزنید یا به سمت غریق شنا کنید و وی را به سمت خشکی بکشید.
به آب زدن بیخطرتر از شنا کردن است. وقتی غریق را از آب خارج کردید، در صورت امکان وی را در برابر وزش باد محافظت کنید تا بدن او بیش از پیش دچار لرز نشود.
سپس اقدامات درمانی مربوط به غرقشدگی را اجرا کنید و عوارض مربوط به سرمای شدید را مداوا کنید (مبحث « کاهش دمای بدن » را ببینید). حتی در صورتی که بهنظر میرسد غریق کاملاً بهبود یافته است، شرایط انتقال یا بردن وی به بیمارستان را مهیا کنید.
در صورت لزوم و یا در صورتی که کاملاً دستپاچه شدهاید، آمبولانس درخواست کنید .یک شیرخوار ممکن است به سادگی در اثر غذا یا اشیای بسیار کوچکی که وارد دهان میکند، دچار خفگی شود. شیرخوار به سرعت دچار زجر تنفسی میشود و شما باید فوراً برای انسداد اقدام کنید.
در صورت بیهوش شدن شیرخوار، برای احیای تنفسی و ماساژ قفسه سینه آماده باشید.
در شیرخوار بیهوش، عضلات حلق میتوانند شل شوند و برای انجام احیای تنفسی، فضای کافی در حلق ایجاد کنند. در صورتی که احیای تنفسی با موفقیت روبرو نشد، ماساژ قفسه سینه ممکن است انسداد را برطرف کند.
تشخیص
انسداد ناکامل:
سرفه و زجر تنفسی
اشکال در گریه کردن یا تولید صدا
انسداد کامل:
ناتوانی در تنفس یا سرفه و نهایتاً از هوش رفتن
هشدار!
اگر شیرخوار در یکی از مراحل بیهوش شد، راه تنفسی را باز کنید،
تنفس را کنترل کنید و احیای تنفس را آغاز کنید اگر نمیتوانید به
تنفس اثربخش دست پیدا کنید، باید بلافاصله ماساژ قفسه سینه را به
منظور برطرف کردن فوری انسداد آغاز کنید (مبحث « نحوه احیای قلبی ـ
ریوی » را ببینید).
۱) اگر شیرخوار دچار زجر تنفسی شده، یا نشانههای ضعف در او آشکار
شده و یا تنفس و سرفهاش را قطع کرده است، او را بر روی ساعد خود
طوری قرار دهید که رو به پایین و سرش پایینتر از تنه باشد؛ سرو
پشت شیرخوار را نگه دارید. حداکثر ۵ ضربه به پشت بزنید.
۲) دهان شیرخوار را کنترل کنید؛ هرگونه انسداد آشکار را با نوک انگشتان خود خارج کنید. داخل دهان را با انگشت جستجو نکنید.
۳) اگر با اقدامات قبلی نتوانستید انسداد را برطرف کنید، شیرخوار را
به پشت بچرخانید و حداکثر ۵ بار قفسه سینه را فشار دهید. با استفاده
از ۲ انگشت، قسمتی از استخوان جناغ را که به اندازه عرض یک
انگشت پایینتر از خط فرضی بین نوک پستانها است، به طرف داخل و
بالا فشار دهید.
۴) ۵ بار (هر ۳ ثانیه ۱ بار) قفسه سینه را بفشارید. هدف آن است که
با هر بار فشردن قفسه سینه، انسداد برطرف شود نه آنکه الزاماً قفسه
سینه را ۵ بار فشار دهید. دهان شیرخوار را بررسی کنید.
بعضی از نمودها کاملاً آشکار هستند در حالی که عدهای دیگر، تا
زمانی که مصدوم را بهطور کامل و دقیق معاینه نکنید، از نظر دور
میمانند.
در صورت امکان، مصدوم هوشیار را در همان وضعیتی که یافتهاید،
معاینه کنید و به آسیبهای آشکار رسیدگی کنید. اگر مصدوم بیهوش
است، اولین کار پاک کردن راه تنفسی و باز نگه داشتن آن است.
لباسهای مصدوم را بیدلیل خارج نکنید و بیش از حد نیاز، وی را
در معرض هوای سرد ترک نکنید. از حواس خود (بینایی، شنوایی، لامسه و
بویایی) استفاده کنید.
سریع و هوشیارانه اما دقیق و جامع عمل کنید و بدون توجیه،
فرضیهسازی نکنید. شما باید با ملایمت با مصدوم برخورد کنید اما در
لمس باید به قدر کافی قاطع عمل کنید تا بتوانید هرگونه تورم،
نامنظمی یا نقاط حساس در لمس را کشف کنید.
اگر مصدوم هوشیار است، از وی بخواهید که احساس خود از لمس شما را بیان کند.
جستجوی نشانهها معاینه «سر تا پا» به شما کمک میکند که نشانههای
آسیب یا بیماری را کشف کرده، وضعیت مصدوم را تشخیص دهید.
ارزیابی علایم
علایم در واقع احساساتی هستند که مصدوم آنها را حس میکند و ممکن
است قادر به توصیف آنها باشد. از او سؤال کنید که آیا احساس
غیرطبیعی دارد. اگر مصدوم درد دارد، از او سؤال کنید که درد را در کجا
احساس میکند، درد از چه نوعی است، چه چیزی دردش را کمتر میکند و
چه چیزی آن را تشدید میکند و درد با حرکت یا تنفس چگونه تغییر
میکند.
اگر درد به دنبال آسیب ایجاد نشده است، در مورد نحوه و محل
شروع آن سؤال کنید. در مورد نشانههای دیگر مثل تهوع، گیجی، احساس
گرما یا سرما، ضعف یا تشنگی، سؤال کنید. در صورت تناسب، با انجام
معاینهای برای جستجوی نشانههای آسیب یا بیماری، علایم را تأیید
کنید.
پرسش درباره علایم مصدوم ممکن است قادر باشد در مورد علایمی که
حس میکند، به شما توضیح دهد. این جزییات ممکن است در تشخیص نوع
آسیب یا بیماری به شما کمک کنند.
جستجوی نشانهها
نشانهها در واقع جزییاتی از وضعیت مصدوم هستند که شما میتوانید
آنها را مشاهده، لمس و بو کنید و یا بشنوید. بسیاری از نشانهها آشکار
هستند اما تعدادی را تنها با معاینه دقیق و جامع میتوانید کشف کنید.
سطح پاسخدهی مصدوم را ارزیابی کنید.
اگر بیهوش است یا آنکه قادر نیست بهطور واضح صحبت کند، ممکن
است مجبور باشید تنها بر اساس شرح حال حادثه، اطلاعات کسب شده از
ناظران و نشانههایی که در معاینه پیدا میکنید، به تشخیص برسید.
لمس کردن برای جستجوی نشانههای آسیب در هنگام معاینه قسمت
آسیبدیده بدن، محل را از نظر وجود حساسیت در لمس بررسی کنید و به
دنبال تغییر شکل یا تغییر رنگ در اطراف محل آسیب بگردید. در زمان
معاینه یک قسمت، به دقت آن را نگه دارید.
از حواس خود استفاده کنید
به دنبال نمودهایی مثل تورم، خونریزی، تغییر رنگ یا تغییرشکل
بگردید. ریتم و قدرت نبض را لمس کنید. به تنفس بیمار گوش کنید و
به دنبال صداهای غیرطبیعی (مثل صدای «قرچ قروچ» ناشی از گیر
افتادن هوا در زیر پوست) بگردید.
نواحی دردناک را با ملایمت لمس کنید؛ هرگونه تندرنس (حساسیت و درد) روی استخوانها و تغییر در زاویه مفاصل را مورد توجه قرار دهید.
ناتوانی مصدوم در انجام کارهای طبیعی (مثل حرکت دادن اندامها) را بررسی کنید. برای جستجوی سرنخهای بیشتر، از حس بویایی خود استفاده کنید .در هر کدام از این وضعیتها، استفاده از یک راه و روش منظم
توأم با خونسردی در آشفتگی و هرج و مرج ابتدایی، بسیار مهم است.
در ابتدا تمام مصدومان بیهوش را شناسایی کرده، بر سر آنها حاضر شوید
و با انجام ارزیابی اولیه هرگونه آسیب تهدیدکننده حیات را شناسایی
و درمان کنید.
نحوه برخورد با حادثه
حوادث عمدهای که تعداد زیادی مصدوم به جای میگذارند، فشار توانفرسایی بر دوش نجاتدهندگان وارد میکنند.
مجربترین ارایهکننده کمکهای اولیه که در محل حادثه حاضر است، باید مسؤولیت را بر عهده بگیرد. اولین کار آن است که مطمئن شوید با مراکز خدمات اورژانس تماس گرفته شده و اطلاعات دقیق در مورد حادثه، در اختیار آنها گذاشته شده است.
اولویت بعدی، ارزیابی صحنه حادثه و در صورت امکان، بیخطر ساختن آن است. سپس، ارایه کمکهای اولیه اورژانس را در صورت بیخطر بودن، آغاز کنید. در صورتی که سایر ارایهکنندگان کمکهای اولیه از راه رسیدند، در حد توان اطلاعات در اختیارشان بگذارید. با ورود خدمات اورژانس، افسر ارشد کنترل اوضاع را در دست خواهد گرفت.
در حوادث عمده، پلیس محلهایی را برای تجمع اختصاص میدهد و
افسرانی را برای دریافت گزارشهای نجاتدهندگان منصوب میکند. از
بین نبردن شواهد موجود در محل حادثه بسیار مهم است چون ممکن است
در آینده نیاز به تحقیقات قانونی باشد.
نقش ارایهکننده کمکهای اولیه
در حوادث عمومی عمده (بهخصوص وقتی که یک پزشک در گروه شما حضور
دارد)، ارایهکنندگان کمکهای اولیه تا زمان ورود آمبولانس و سایر
خدمات، نقش گروه پزشکی حاضر در محل را ایفا میکنند. با ورود این
افراد، نقش شما در رسیدگی به حادثه، کاهش مییابد.
در تمام حوادث عمده، در صورتی که یکی از اعضای خدمات اورژانس از شما درخواست کند که صحنه را ترک کنید، باید این کار را انجام دهید.
البته ممکن است از شما درخواست شود که با انجام کارهای سادهای (مثل در دست گرفتن سرم یا نگه داشتن اندام آسیب دیده) به گروه پزشکی یاری برسانید. همیشه به این درخواستها پاسخ مثبت بدهید؛ از کمک شما به غایت تقدیر خواهد شد.اصولاً در فصل زمستان میزان سوانح و حوادث منجر به شکستگی و دررفتگی اندام ها از سایر فصول بیشتر است اما در اسفند ماه به دلیل رسم دیرینه خانه تکانی در بین ما ایرانیان این گونه حوادث بیشتر دیده می شود . به همین دلیل بر آن شدیم تا نکاتی چند در مورد تظاهرات بالینی در شکستگی ها را متذکر شویم .
تقریباً همیشه می توان حضور یک شکستگی را فقط با یک شرح حال خوب و یافته های بالینی مربوطه دریافت ، ولی رادیوگرافی بمنظور تعیین دقیق ماهیت شکستگی ضروری می باشد .
در وضعیتی که بیمار بعد از آسیب وارده قادر به ایستادن و راه رفتن نمی باشد و یا توانائی حرکت عضو آسیب دیده را ندارد ، همواره باید به یک شکستگی مشکوک شد . حضور فوری بدفرمی در استخوان یک عضو ، واضحاً مشخص کننده شکستگی می باشد تاریخچه ای از وجود یک کبودی ، یک یا چند روز پس از سانحه نیز می تواند شکستگی را مطرح کند . ولی در بسیاری از موارد ، تاریخچه شواهد مشخصی را برای افتراق بین یک شکستگی و یک کشیدگی ساده یا کوفتگی بدست نمی دهد .
اگر چه در اکثر شکستگی ها تاریخچه مشخص از یک آسیب وجود دارد ولی باید به خاطر داشت که در موارد شکستگی ناشی از خستگی و شکستگی مرضی ( پاتولوژیک ) ، ممکن است وقوع درد و عدم توانائی بطور خودبخودی و بدون هر گونه عامل آسیب زا ایجاد شود .
احتیاط : از آنجائیکه بعضی اوقات بیمار قادر به حرکت اندام آسیب دیده و دردناک خود می باشد ممکن است اشتباهاً پزشک تصور کند که شکستگی وجود ندارد . ولی باید توجه داشت که در موارد خاص علیرغم وجود شکستگی ، عملکرد معقول عضو حفظ می شود .
انواع خاصی از شکستگی که ممکن است بدین طریق از چشم مخفی بمانند شامل این موارد می باشد : شکستگی های ناشی از خستگی ، شکستگی های استخوانهای کوچک خصوصاً در مچ دست ، شکستگی های ترکه ای کوچک در کودکان .
علائمی که شک به شکستگی را برمی انگیزاند شامل :
بدفرمی قابل لمس یا مشاهده تورم موضعی ، کبودی قابل مشاهده ،حساسیت شدید موضعی بر روی استخوان ، اختلال شدید عملکردهرساله تعداد زیادى از مردم دچار سوختگى مى شوند که نیمى از این موارد در کودکان و خردسالان پیش مى آید.
هر چند پیشرفت هاى عمده اى در درمان سوختگى حاصل شده است اما بسیارى از عوارض جسمى سوختگى تا مدتها گریبانگیر نجات یافتگان است. سوختگى ها از نظر شدت آسیب رسانى به بافت هاى بدن به سه درجه تقسیم مى شوند :
سوختگى درجه یک که در آن فقط لایه سطحى پوست آسیب مى بیند و علامت آن تنها سوزش و قرمزى پوست است. سوختگى درجه دو که در آن لایه هاى زیرى پوست هم آسیب مى بینند و همراه با درد و سوزش و تاول است.
سوختگى هاى درجه سوم که پوست بطور کامل آسیب مى بیند و بافت هاى زیر آن مانند عضلات و استخوان ها نیز ممکن است دچار آسیب شوند و اغلب نیازمند پیوند زدن و جراحى است.
علاوه بر درجه سوختگى درصدى از سطح بدن که سوخته است نیز وخامت وضعیت مصدوم مؤثر است.
در مواقع مواجهه با مصدوم سوختگى اقدامات اولیه زیر را قبل از رساندن او به مراکز درمانى انجام دهید :
- متوقف کردن سوختگى با جدا کردن مصدوم از منبع سوختگى
- در سوختگى هاى ناشى از عوامل حرارتى یا شیمیایى غیر خشک از آب خنک براى شستن پوست آسیب دیده استفاده کنید.
- اگر تنفس بیمار متوقف است او را احیاء کنید.
- محل سوختگى را با گاز استریل یا در صورت نبودن آن با پارچه تمیز بپوشانید.
- مصدوم را سریعاً به مراکز درمانى نزدیک براى اقدامات پزشکى لازم برسانید.
مواردى که سوختگى از درجه یک باشد یا سطح سوختگى پوست خیلى کم و ازدرجه دوم باشد
مى توان به صورت خانگى با استفاده از پمادهاى سوختگى و پانسمان مناسب آن را درمان کرد.
لازم به تذکر است سوختگى ناشى از برق گرفتگى معمولا از نوع درجه ۳ است و احتیاج به مراقبت هاى ویژة پزشکى دارد.
مشخصات و درمان
۱ – هرگز روغن یا پمادهای روغنی روی سوختگی نمالید . این موارد موجب عدم دفع حرارت در محل آسیب شده و باعث عفونت شود .
۲ – همیشه در موارد زیر باید به مرکز طبی مراجعه کرد :
· اگر قربانی یا صدمه دیده کودک و یا سالخورده باشد .
· سوختگی بیش از یک قسمت از بدن را درگیر کرده باشد .
· سوختگی در قسمتهای حساس بدن رخ داده باشد . ( دستها – صورت – پاها و … )
· سوختگی درجه ۳ باشد
· سوختگی با مواد شیمیایی
انواع سوختگی :
· درجه ۱
·درجه ۲
·درجه ۳
· سوختگیهای شیمیایی
- سوختگی درجه ۱ : آسیب به لایه خارجی پوست وارد می شود .
علائم و مشخصات سوختگی :
۱٫ قرمزی
۲٫ درد متوسط
۳٫ تورم و آماس
درمان :
۱٫ قسمت آسیب دیده را فوراً در آب سرد فرو ببرید .
۲٫ آنرا در زیر آب سرد و یا یک پارچه مرطوب نگهدارید تا زمانی که درد کاهش یابد .
۳٫برای محافظت از محل سوختگی آنرا با یک گاز خشک و تمیز بپوشانیم .
- سوختگی درجه ۲ : سوختگی به دومین لایه پوست نفوذ می کند .
مشخصات وعلائم :
۱٫ تاول
۲٫ پوست زبر و خشن و قرمز
۳٫ تورم و آماس
۴٫ درد خیلی شدید
درمان :
۱٫ فرو بردن موضع آسیب دیده به داخل آب سرد و یا استفاده از پارچه مرطوب در اسرع وقت .
۲٫ خیلی ملایم و آهسته منطقه آسیب دیده را خشک کنید . هرگز آنجا را مالش ندهید زیرا خراشیدن و مالیدن محل باعث پاره شدن تاولها و مساعد کردن زمینه عفونت می شود .
۳٫ محل آسیب دیده را با یک باند خشک و استریل بپوشانید .
۴٫ اگر سوختگی در ناحیه بازو و یا پاها قرار دارد عضو مربوطه را تا جای ممکن بالا نگهدارید .
۵٫ « سوختگی درجه ۲ باید طی چند هفته بهبود یابد . »
- سوختگی درجه ۳ :
درد در سوختگی درجه ۳ کمتر از سوختگی درجه ۲ می باشد زیرا سلولهای عصبی در بافت آسیب دیده در حقیقت تخریب می شوند . اما با این حال آسیب و صدمه خیلی شدیدتر از نوع ۲ می باشد .
در اینحالت سوختگی به لایه سوم پوست نیز نفوذ می کند .
مشخصات و علائم :
ظاهر آسیب بصورت سفید و یا زغالی شدن است .
درمان :
۱٫ هیچ لباس و یا پوششی را روی محل آسیب دیده نگذارید ویا حرکت ندهید .
۲٫ آب سرد و یا درمان طبی را برای سوختگی بکار نبرید .
۳٫ لباس تمیز و خشک بپوشید و منطقه آسیب دیده را لخت بگذارید .
۴٫ اگر سوختگی در بازو و دستها و یا پاها می باشد عضو آسیب دیده را بالاتر از سطح قلب نگهدارید .
۵٫ اگر فرد صدمه دیده دچار سوختگی ناحیه صورت شده است ، مرتباً او را از نظر وضعیت تنفس معاینه کنید و مطمئن شوید که مشکل تنفسی ندارد .
۶٫ در اولین وقت مصدوم را به بیمارستان برسانید .
- سوختگی های شیمیایی :
۱٫ لباس را از نزدیک و یا روی محل سوختگی دور نگهدارید . هرگز لباسها را از سر مصدوم بالا نکشید بلکه لباسها را بریده و از مصدوم جدا کنید .
۲٫ ناحیه صدمه دیده را با آب تقریباً سرد شستشو دهید حداقل به مدت ۲۰ دقیقه
۳٫ از یک پوشش تمیز روی ناحیه صدمه دیده استفاده کنید .
به توصیه های پزشکی توجه کرده و هر چه زودتر به پزشک مراجعه کنید .
درمان سوختگی
قبل از درمان سوختگی باید جهت جلوگیری از بدتر شدن وضعیت ، عامل ایجاد کننده سوختگی را حذف و یا دور کرد . بعنوان مثال آتش را خاموش کرد .
لباس فرد را در صورت امکان سریعاً در آورد ( مگر مواقعی که لباس به پوست چسبیده باشد )
مراقبت خانگی در واقع تمیز نگاه داشتن زخم ، جهت پیشگیری از عفونت است .
در خیلی از بیماران برای حداقل چند روز داروهای مسکن لازم است روی سطح سوخته را می توان با باندهای نچسب و یا گاز استریل پوشاند .
باندی که روی سطح سوخته قرار می گیرد براحتی با یکبار قرار گرفتن در آب جدا می شود .
در بعضی مواقع برای برخورداری از مراقبتهای کاملتر و بهتر ، نیاز است که شخص در بیمارستان بستری شود .
در سوختگی هایی که شخص از فعالیتهای عادی و روزمره اش ناتوان می شود نظیر راه رفتن و یا خوردن حتماً باید در بیمارستان یا مرکز درمانی بستری شود .
در سوختگی های عمیق درجه ۲ ، درجه ۳ ، سوختگی در کودکان ، سالمندان و نیز سوختگی در دستها ، پاها و ناحیه تناسلی معمولاً بهترین اقدام مراجعه به مرکر درمانی می باشد .
درجه بندی سوختگی ها :
۱- سوختگی های کوچک سطحی : در این سوختگی ها جهت پیشگیری از عفونت ، تمیز نگه داشتن موضع خیلی مهم است . اگر آلودگی به عمق نفوذ کرده باشد پزشک با تزریق یک داروی بیحسی موضع را را با تراشیدن تمیز می کند .
۲- سوختگی های کوچک عمقی :
این نوع سوختگی ها احتمالاً نیاز به ارزیابی در بیمارستان داشته و یا در مطب پزشک ، روزی چند بار حداقل در چند روز اول مورد معاینه قرار گیرند .
در این سوختگی ها ( درجه ۲ ) شاید نیاز به پیوند پوست باشد .
بیشتر پیوندهای پوست جایگزین پوست آسیب دیده می شوند اما بعضی دیگر از پیوندها د رواقع اثر موقتی پوشاننده و حمایتی پوست را دارند و پوست آسیب دیده خودش ترمیم می شود .
در جریان پیوند پوست ، قسمتی از پوست سالم از ناحیه غیرسوخته در خود شخص ( اتوگرافت ) یا از پوست شخص دیگری ( آلوگرافت ) و یا از موجودات دیگر . پوست خوک بسیار شبیه پوست انسان است .
پیوند پوستی طی عمل جراحی و بعد از اینکه بافتهای مرده بطور کامل تخلیه شدند و از تمیزی پوست اطمینان حاصل شد انجام می شود .
اخیراً پوست مصنوعی ساخته شده که براحتی جایگزین پوست سوخته می شود .
۳- سوختگی های شدید :
این سوختگی ها زندگی را به خطر می اندازند و نیاز به اقدامات درمانی فوری دارند . تمیز نگاه داشتن ناحیه حیاتی است زیرا پوست آسیب دیده بسرعت عفونی می شود .
این نوع سوختگی ها نیاز به مدت زمان طولانی برای بهبود دارند حتی گاهی سالها زمان لازم است این سوختگی ها منجر به بدشکلی در افراد شده و خیلی ها را افسرده می کند .
امروزه بافتهای سوخته با روشهای بیولوژیکی و جدید براحتی درمان می شوند و اسکارها و نواقص برطرف می شوند.
سوختگی های الکتریکی
عبور جریان برق از بدن احتمالاً باعث ایجاد جراحتهای وخیم و حتی مرگ آور می شود . جریان برق ممکن است از یک منبع تولید برق با ولتاژ پایین ( وسایل الکتریکی خانگی ) یا ولتاژ بالا ( بیش از ۱۰۰۰ ولت – معمولاً در کارخانه ها یا در خیابان ) و یا احتمالاً از صاعقه ( برق زدگی )باشد . وقتی جریان برق از نقطه ای وارد بدن می شود از محل دیگر که در آن بدن با زمین تماس دارد خارج می شود . نقاط ورود و خروج جریان برق از بدن آسیب می بیند و آسیب این نقاط به صورت حفره ای شبیه به محل ورود گلوله به چشم می خورد . به غیر از محل ورود و خروج جریان برق ،بافتهایی که در مسیر این دو نقطه قرار دارند نیز تحت تأثیر جریان برق و حرارت تولید شده تخریب می شوند به طوری که هرچه ولتاژ برقی که وارد بدن می شود بیشتر باشد ، سوختگی ایجاد شده عمیق تر و جراحتهای باقی مانده وخیم تر خواهند بود . علاوه بر این ، جریان الکتریکی ضمن عبور از بدن در اعصاب ( محیطی و مرکزی ) ، ماهیچه ها و قلب تغییرات شیمیایی قابل توجهی ایجاد می کند و باعث اختلال در واکنش های بدن شده و یا به طور کلی باعث توقف آنها می شود ، در بسیاری از موارد اگر چه سوختگی خارجی ( محل ورود و خروج جریان برق ) به طور فریبنده ای کوچک است اما این مقدار کوچک نباید پوششی بر آسیب های وخیم تر عمقی باشد و ما را به اشتباه بیاندازد .
ابزار و سیمهای برق با ولتاژ پایین که در خانه یا محل کار یافت می شوند می توانند باعث برق گرفتگی بشوند . اکثر سیمها و ابزار الکتریکی توسط روکش های عایق پوشانده شده اند تا انسان تماس مستقیم با برق نداشته باشد . بسیاری از برق گرفتگی ها ناشی از خراب بودن کلیدها ، سائیده شدن روکش سیمها یا خرابی خود وسیله الکتریکی است . کودکان بیشتر در معرض خطر برق گرفتگی قرار دارند چرا که دوست دارند با کلیدها ، سیمها و یا پریزها بازی کنند .
آب یک هادی خوب جریان برق است لذا تماس با وسایل الکتریکی با دست خیس یا زمانی که زیر پاها خیس است ، خطر برق گرفتگی را افزایش می دهد .
صاعقه یک منبع طبیعی تولید الکتریسیته ( جریان مستقیم با سرعت و ولتاژ فوق العاده زیاد ) است که به طور عادی برای رساندن خود به زمین از نزدیکترین زائده بلندی که در آن حوالی وجود دارد استفاده می کند و اگر شخصی در تماس با ، یا حتی نزدیکی به یک زائده طبیعی مانند درخت ، برج یا دکل باشد صدمه شدیدی خواهد دید . الکتریسیته تولید شده به وسیله برق آسمان عمرش فوق العاده کوتاه است اما می تواند موجب مرگ آنی ( به علت ایست قلبی – تنفسی ) یا حداقل سبب به آتش کشیدن لباس شخص شود ( اما صدمات بافتهای عمقی به نسبت سبکتر است ) . بنابراین در زمان رعد و برق باید به سرعت از محلهای خطرناک دور شد .
عوارض تهدید کننده جان مصدوم در صدمات الکتریکی
با ورود جریان برق به بدن در اثر انقباضهای الکتریکی سفت ( کزازی شکل ) عضلات تنفسی یا آسیب مراکز تنفسی در مغز ( در بصل النخاع ) ایست تنفسی عارض می شود و پس از مدتی قلب نیز از حرکت می ایستد . البته اگر جریان برق از خود قلب نیز عبور کرده باشد با ایجاد انقباضات کرمی شکل و غیرمؤثرو اسپاسمودیک در بطن ( فیبریلاسیون بطنی ) ایست قلبی اولیه خواهیم داشت . پس از ایست قلبی – تنفسی اگر در عرض ۴ تا ۶ دقیقه عملیات احیاء شروع نشود مرگ قطعی و حتمی خواهد بود . اما قبل از شروع عملیات احیاء ابتدا باید تماس مصدوم را با جریان برق از بین ببریم .
قطع جریان کم ولتاژ
معقولترین کار قطع کلید کنتور است . اگر دسترسی سریع به فیوز امکان پذیر نبود دو شاخه را از پریز بیرون بیاورید یا سیم روکش دار را بکشید تا از پریز خارج شود و مطمئن شوید که خود در یک محل بی خطر و سالم قرار گرفته اید . اگر نتوانستید جریان برق را به این ترتیب قطع کنید روی یک ماده عایق خشک مثل روزنامه یا یک تخته چوبی یا لاستیک بایستید و با یک وسیله چوبی بلند ( مثل جارو ) منبع برق را از مصدوم دور کنید . یا اینکه یک طناب را به دور رانها یا دست مصدوم بیاندازید و او را به سمت خود بکشید تا از منبع دور شود .
توجه : از به کار بردن وسایل فلزی یا مرطوب یا از تماس با بدن لخت مصدوم کاملاً خودداری کنید . اگر هیچ راهی وجود نداشت گوشه لباس مصدوم را که خشک است بگیرید و او را بکشید .
برق گرفتگی با جریانهای پر ولتاژ
در مواردی که با برق گرفتگی ولتاژ بالا روبرو هستید به هیچ عنوان به مصدوم نزدیک نشوید مگر اینکه از طرف پلیس یا شخص مسئولی به شما اطمینان داده شود که می توانید به مصدوم نزدیک شوید . تماس با برق های پرولتاژ در خطوط فشارقوی هوایی معمولاً سبب مرگ آنی می شود .
در چنین مواردی ضمن ایجاد سوختگی های شدید ، در اثر نیروی ناشی از اسپاسم ناگهانی ماهیچه ای ، مصدوم به مساحتی دورتر از محل تماس پرت می شود . اگر مصدوم همچنان در تماس با برق مانده بود یا اینکه کمتر از ۱۸ متر از خطوط فشار قوی فاصله داشت هرگز کوشش نکنید که او را نجات دهید ، حتی به او نزدیک هم نشوید تا اینکه برق به وسیله مسئولین قطع شود چرا که برق فشار قوی حالت قوسی داشته و می تواند مسافتهای دور را نیز تحت تأثیر قرار دهد در این موارد مواد عایق ، مانند چوب خشک یا لباس خشک به هیچ وجه حفاظتی برای شما ایجاد نخواهد کرد .
بلافاصله به پلیس خبر دهید و اجازه ندهید کسی به مصدوم نزدیک شود و زمانی کمک های اولیه را شروع کنید که از طرف مسئولین یا مراجع رسمی به شما اطلاع داده شود که برق قطع شده است .
ارزیابی مصدومین برق گرفتگی
شکایات وعلائم
مصدومی که دچار برق گرفتگی می شود ممکن است یکی یا تمام شکایات و علائم زیر را داشته باشد :
سوختگی های محل ورود و خروج جریان برق از بدن
قطع راههای عصبی که به صورت فلج اندام تظاهر می کند .
درد و حساس شدن ماهیچه ها
افزایش فشار خون یا کاهش فشار خون همراه با علایم و شکایات ناشی از شوک
مشکل شدن تنفس یا ایست تنفسی ( ممکن است زبان ورم کند و راه هوایی را مسدود نماید)
ضربانات نامنظم قلب یا ایست قلبی.
بی قراری و تحریک پذیری ، اگر مصدوم هوشیار است .
بیهوش شدن .
اختلالات بینایی .
شکستگی استخوانها ( از جمله ستون مهره ها ) و دررفتگی مفاصل به علت انقباضات شدید عضلات یا پرت شدن .
تشنج ( در موارد شدید )
مراقبت از مصدوم
مراحل مراقبتهای اورژانس
مطمئن شوید که خود و مصدوم در یک منطقه بی خطر قرار دارید .
برای مصدوم یک راه هوایی مطمئن برقرار کنید و اگر لازم است ( در موارد ایست قلبی – تنفسی ) عملیات احیای قلبی – تنفسی مقدماتی را شروع کنید .
در صورت وجود ضایعات نخاعی و ستون فقرات ، آسیب های سر و شکستگی شدید ، مراقبتهای اولیه مربوط به آنها را انجام دهید .
سوختگی های الکتریکی را ارزیابی کنید . در جستجوی حداقل دو محل سوختگی خارج باشید : یکی محل تماس با منبع انرژی الکتریکی و دیگری محل تماس با زمین .
محل های سوختگی را سرد کنید .
بر روی مناطق سوخته پانسمان استریل خشک قرار دهید .
مراقب شوک باشید . آن را درمان کرده و اکسیژن با غلظت بالا تجویز کنید .
مصدوم را هر چه زودتر منتقل کنید . بعضی از عوارض سوختگی ( مثل تورم راههای هوایی و در نتیجه خفگی ، نارسایی کلیه ، اختلالات قلبی و شوک ) شروع تدریجی دارند . بنابراین باید مصدوم را سریعاً به مرکز مجهز منتقل کرد و او را تحت نظر قرار داد .
توجه : آسیب های الکتریکی سبب تخریب وسیع عضلات شده ، که این باعث آزاد شدن مواد سمی ( مثل میوگلوبین ) به داخل خون می شود . این مواد از راه خون به کلیه ها رسیده و در ادرار ترشح می شوند و رنگ آن را قرمز می کنند و از طرفی با رسوب در کلیه ها سبب نارسایی کلیه خواهند شد .
بنابراین برای جلوگیری از این عارضه به مصدومین برق گرفتگی که ادرار قرمز دفع می کنند باید حجم زیادی از مایعات داخل وریدی ( ترجیحاً حاوی بی کربنات سدیم ) تزریق کرد تا با شسته شدن کلیه ها ، آسیب کلیوی تقلیل یابد .
منظور از ایست قلبی ، حالتی است که ضربان قلب کاملاً از بین می رود و منظور از ایست تنفسی ، از کار افتادن تنفس خودبخودی در فرد می باشد . این حالات می تواند به دنبال سکته قلبی ، شوک ، خونریزی های بسیار شدید ، گیر کردن اجسام خارجی در حلق ، غرق شدگی ، برق گرفتگی و … رخ دهد .
اقدامات اولیه :
چنانچه پس از وقوع ایست قلبی – تنفسی در کمتر از ۴ الی ۶ دقیقه به فرد مصدوم رسیدگی شود و عملیات احیاء وی شروع گردد ، شانس زنده ماندن وی بالا خواهد رفت . قل از شروع عملیات احیاء قلبی – ریوی ، باید مطمئن شد آیا فرد وقاعآق دچار ایست قلبی – ریوی شده است یا خیر ، چرا که انجام عملیات احیاء قلبی – ریوی بر روی فردی که دچار ایست قلبی نشده باشد ، می تواند منجربه ایست قلبی و مرگ وی شود .
جهت اطمینان از ایست تنفسی با مشاهده حرکات تنفسی قفسه سینه می توان به وجود تنفس در مصدوم پی برد و یا می توان گوش یا گونه خود را نزدیک دهان وی قرار دهد تا صدای تنفس وی را شنید یا جریان آن را حس کرد . سپس نبض بیمار را بررسی نمود .
بهترین محل نبض در بچه های کوچک ، نبض شریان رانی است که در ناحیه کشاله ران لمس می شود وبهترین محل نبض در بچه های بزرگتر و بالغین نبض گردنی است که در ناحیه گردن و پشت نای قرار دارد . لمس نبض باید با دو انگشت نشانه و میانی صورت گیرد در صورتی که هیچ گونه نبضی احساس نشد و یا مصدوم تنفس خودبخودی نداشت
عملیات احیاء باید مطابق دستور ذیل انجام شود :
۱٫ بیمار را به پشت خوابانده ، وی را به آرامی تکان داد تا پاسخش به تحریک مشخص شود.
۲٫ اگر بدون پاسخ بود ، راه های تنفسی وی چک شود . چنانچه راه تنفسی بسته است ، با کمک انگشت راه تنفسی وی باز شود و چنانچه راه تنفسی باز بود ولی نفس نمی کشید ، تنفس مصنوعی شروع شود .
۳٫ گردن وی را به جلو و سر او را به عقب خم نمایند .
۴٫ دو تنفس مصنوعی مناسب دهان به دهان به وی داده شود .
۵٫ نبض های وی لمس شود . اگر ضربان نبض ها لمس شد . باید به تنفس مصنوعی ادامه داد و اگر لمس نشد ، ماساژ قلبی را شروع کرد .
۶٫ جهت انجام ماساژ قلبی باید دست چپ خود را به حالت ضربدر بر پشت دست دیگر گذاشته ، پاشنه دست راست را بر روی جناغ سینه به اندازه دو بند انگشت بالاتر از محل دو شاخه شدن جناغ قرار داد . آرنج ها نباید خم شوند و به کمک وزن بدن ، یک فشار محکم به قفسه سینه وارد شود تا جناغ سینه به اندازه تقریب ۴ الی ۵ سانتیمتر داخل برود .
تعداد ماساز قلبی باید حدود ۸۰ بار در دقیقه باشد و به ازاء هر ۱۵ ماساژ قلبی باید ۲ تتفس مصنوعی با روش دهان به دهان داده شود . در صورتی که فرد دیگری به امدادگر کمک می کند ، باید به ازاء هر ۵ ماساژ قلبی فرد دوم ، یک تنفس مصنوعی به وی بدهد .
۷٫ پس از گذشت یک دقیقه عملیات به مدت ۵-۴ ثانیه جهت لمس نبض گردنی متوق نمود . اگر نبض لمس شد ، ماساژ قلبی را قطع نموده و چنانچه تنفس هم برقرار شده ، تنفس مصنوعی را متوقف کرد . در صورت عدم لمس نبض و عدم برقراری تنفس خودبخودی ، باید ماساژ قلبی و تنفس مصنوعی را مجدداً شروع کرد و هر۳ دقیقه یک بار ، جهت لمس نبض ها به مدت ۵-۴ ثانیه عملیات را متوقف نمود .
نکات مهم :
۱٫فرد را نباید روی سطح نرم تشک و تختخواب خواباند ، بلکه سطح سختی مثل کف اتاق بهتر است .
۲٫ در تنفس دهان به دهان ، باید بینی مصدوم را با دو انگشت خود بست ، تا هوایی که به ریه هایش دمیده می ود . مستقیماً از آن خارج نشود .
۳٫موقعیت سر و گردن را باید درست تنظیم کرد .
۴٫ طی عملیات احیاء یک نفر را جهت خبرکردن اورژانس یا پزشک مأمور نمود .
۵٫ باید دهان فرد کمک کننده با دهان مصدوم کاملاً مماس باشد ، تا هوایی از بین انها خارج نشود .
۶٫عملیات احیاءرا باید تا زمانی که یک فرد با تجربه یا پزشک بر بالین بیمار برسد و یا تا زمانی که وی به درمانگاه منتقل شود ، ادامه داد .
چنانچه مصدوم مشکوک به ضایعه نخاعی است باید سر را مختصری به عقب کشیده ، به آرامی کمی به عقب خم نموده – سپس تنفس مصنوعی و ماساژ قلبی را ادامه داد .
به تمام بازدید کنندگان و دوستان امداد گر و پزشکان توصیه می شود این مقاله را مطالعه کنند.
مقاله در ادامه مطلب
اگر بینی خیلی ناگهانی شروع به خونریزی کند، با شست و انگشت اشاره آن را فشار دهید و چند دقیقه ای به همین صورت نگاه دارید. با این کار رگ دوباره بسته می شود. اگر این کار مؤثر واقع نشد، دهان را ببندید و هوا را تا حد امکان با فشار در بینی خود بدمید. یک پارچه سرد و نمناک ( در صورت لزوم با یک تکه یخ ) بر روی پس گردن قرار دهید. این کار باعث کشیدگی رگها می شود، توجه داشته باشید که قراردادن پارچه با یخ زیاد طول نکشد. زیرا خطر سرماخوردگی وجود دارد.
اسکی بازانی که اختلاف ارتفاع را نمی توانند تحمل کنند، روش ضربه به
پیشانی، کمک زیادی به آنها می کند. در این حالت، با کف دست و به صورت
کوتاه ۲ بار به پیشانی ضربه زده می شود.
اگر پس از ۲۰ دقیقه، خونریزی بند نیامد، باید به پزشک مراجعه کنید. مراحل
بالا را می توانید برای حالتی که از هر ۲ حفره بینی خون جاری می شود،
انجام دهید.
در بیمارانی که آسیب دیدن مخاط بینی باعث می شود که مرتباً خون دماغ شوند،
استفاده منظم از بخور برگ گیاه کاملیا جهت پیشگیری از این حالت مؤثر است.
اگر اغلب بدون علت دچار خونریزی می شوید، باید با پزشک خود مشورت کنید. این کار به درمان علت بیماری کمک می کند.
اگر پس از بروز حادثه، مایعی به رنگ روشن از بینی شما خارج شود، در
سریعترین زمان ممکن به پزشک مراجعه کنید، زیرا ممکن است آب مغز باشد.

از اثرات ریوی هیپوترمی می توان به تاکی پنه در مراحل ابتدایی ، برونکوره و اختلال بلع و نهایتاً پنومونی آسپیراتیو اشاره کرد.
با توجه به تغییر غلظت گازهای O2 و CO2 به دنبال تغییر درجه حرارت ، مشکل
در تفسیر ABG خواهیم داشت. ضمن اینکه افت متابولیسم در این بیماران سبب
کاهش تولید CO2 می شود و تغییر میزان تنفس سبب تغییرCO2 می شود.
هیپوترمی سبب شیفت منحنی تجزیه اکسی هموگلوبین به سمت چپ و نقص آزاد سازی
اکسیژن خواهد شد. همزمان با افت درجه حرارت دپرسیون پیشرونده CNS ایجاد می
شود که در نهایت به کما منجر خواهد شد. این تغییرات همراه با کاهش جریان
خون مغز و کاهش متابولیسم مغزی خواهند بود اگرچه این خود اثر محافظتی روی
مغز دارد. EEG در زیر ۲۰°C صاف می شود.
هیپوترمی سبب نقص عملکرد کلیه از جمله دیورز سرد می شود ، که هیپوولمی را
به همراه دارد . این بیماران به علت بی حرکتی طولانی در خطر رابدومیولیز و
متعاقب آن میوگلوبینوری و نارسایی حاد کلیه هستند.
هیپوترمی در سیستم خون هم تاثیر گذار است و طیفی از اختلالات از جمله
لوکوپنی ، تروومبوسیتوپنی و افزایش ویسکوزیته خون تا DIC ایجاد می کند.
این بیماران مستعد عفونتهای ویروسی و پنومونی هستند .
احتمال انفارکتوس قلبی در این بیماران افزایش می یابد ، ضمناً در فصل زمستان خطر مسمومیت باCO فراموش نشود .
در هیپوترمی عملکرد کبد کاهش و داروها در بدن تجمع پیدا می کنند.
سطح هورمونهای کورتیزول و تیروئیدی در صورتی که خود علت هیپو ترمی نباشند، افزایش می یابند.
سطح گلوکز خون ممکن است به هر وضعیتی باشد.
در هوای سرد، یخ زدگی اندامها را مد نظر داشته باشید.
تشخیص:
تشخیص هیپوترمی اغلب مشکل ونیاز به توجه به آن حتی در فصول غیر سرد سال وجود دارد.
از آنجا که بیشتر ترمومتر ها دمای زیر C°۳۵ را اندازه گیری نمی کنند،
نیاز به ترمومتر های مخصوص الکترونیکی و مادون قرمز جهت اندازه گیری صحیح
درجه حرارت از طریق ازوفاژیال، کاتتر ورید مرکزی، رکتال و تمپان می باشد.
آزمایشات پاراکلینیک متعدد در هیپوترمی در تشخیص علت اولیه و عوارض کمک
کننده خواهند بود: ABG ، CBC ، BS ، Electrolite ، Renal function test ،
Thyroid function test، PT، PTT، Amylase، Cortisol، LFT، CPK، Cultures،….
درمان:
درمان شامل اقدامات حمایتی معمول و تکنیک های مخصوص گرم کردن می باشد.
هرگونه دستکاری روی این بیماران باید با ظرافت انجام شود تا سبب تحریک
فیبریلاسیون بطنی در میوکارد سرد نشود.
لمس نبض و مشاهده تنفس در این بیماران مشکل و نیاز به مدت زمان طولانی ،
دست کم ۳۰ تا ۶۰ ثانیه میباشد. در صورت وجود هیپوترمی شدید و ایست قلبی
تنفسی و عدم وجود مانیتورینگ قلبی، ماساژ قلبی نباید شروع شود ولی در
هیپوترمی متوسط مانعی برای ماساژ وجود ندارد.
جهت کلیه بیماران اکسیژن و مایعات وریدی گرم تجویز شود، دمای بدن ، پالس
اکسی متری و ریتم قلبی به طور مداوم مانیتورینگ شود. بیشتر آریتمی های
قلبی( برادی کاردی، فیبریلاسیون دهلیزی، PVC ،…) نیاز به درمان ندارند.
فیبریلاسیون بطنی در صورت هیپوترمی شدید به شوک مقاوم خواهد بود و دمای
بدن باید حداقل به ۳۰ درجه برسد تا به شوک پاسخ دهد.
درصورت نیاز به دارو به علت متابولیسم پائین بدن باید حداقل دوز بکار رود.
در بیمار هیپوترم بیهوش، تجویز گلوکز و نالوکسان مانند سایر بیماران می باشد.
تجویز آنتی بیوتیک در صورت شک به عفونت ضروری خواهد بود.
تجویز استروئید و تیروکسین در بیماران هیپوتیروئید و نارسائی آدرنال بکار می رود.
مجددا تاکید می شود اعمال تهاجمی لوله گذاری معده، داخل تراشه، کاتتر ورید مرکزی، کمپرسیون سینه سبب القائ VF خواهد شد.
REWARMING TECNIQUE:
با توجه به درجه حرارت بیمار روش مناسب برای گرم کردن انتخاب می شود.
Passive external rewarming :
این روش غیر تهاجمی و برای بیماران هیپوترم خفیف انتخابی است. ابتدا از
بین رفتن حرارت ازطریق تبخیر و همرفت با درآوردن لباس خیس و پوشاندن بیمار
قطع می شود و بدن خود جهت بالا بردن درجه حرارت به روش متابولیکی گرما
تولید می کند.
Active rewarming at 40°C: :
در صورت وجود ناپایداری قلبی عروقی، هیپوترمی متوسط تا شدید، گرم شدن
ناکافی بدن، نارسایی اندوکرین و…. گرم کردن به روش فعال انجام می شود.
این نوع گرم کردن به دو صورت خارجی و داخلی انجام می شود.
گرم کردن فعال خارجی با کیسه آب گرم، محیط گرم، حمام گرم، پک های داغ آگزیلاری یا کشاله ران صورت می گیرد.
گرم کردن فعال داخلی توسط تجویز اکسیژن گرم، مایعات وریدی گرم، لاواژ گرم
از طریق لوله NG ، رکتال تیوب، دیالیز پریتونئال، چست تیوب و یا بای پس
قلبی ریوی صورت می گیرد.
جهت گرم کردن بیمار بهتر است از روش گرم کردن فعال خارجی به تنهایی
استفاده نشود چون ممکن است سبب شوک گرم کردن یا اسیدوز گرم کردن یا Core
T. after drop شود.
پیشگیری:
جهت جلوگیری از هیپوترمی بهتر است لباس به اندازه کافی پوشیده شود، کلاه
به سر گذاشته شود. لباس خیس عوض شود، سفر برنامه ریزی شده باشد، از
داروهای سداتیو و الکل اجتناب شود. غذا به اندازه کافی مصرف شود. در صورتی
که در هوای سرد گیر افتادید وضعیت HELP و HUDDLE جهت حفظ گرما کمک کننده
خواهد بود.

References:
1- rosen p, Barker RM: “Emergency medicine” ۳- Sixth edition, Mosby, USA, 1979-1996, 2006
2- Judith E Tintinalli, Gabor D, Kelen: “Emergency medicine” ۱- Sixth edition, Mc Grawhill USA, 1231-35, 2006
3- Danzl D, Pozos RS, et al. Multicenter hypothermia survey. Ann Emerg Med 1987; 16:1042-55
4- Betty J. Tsuei,Paul A. Kearney. “Hypothermia in trauma patient” injury, int, J. care,2004;35:7-15
اقدامات امدادی که باید انجام داد عبارتنداز:
حذف عامل سوختگی: با آب سرد آتش را خفه کنید – لباس های مستعد آتش سوزی را در آورید از دویدن شخص در حال سوختن جلوگیری کنید .
ارزیابی بیمار: علائم حیاتی و شوک و…را کنترل وعمق و وسعت و وخامت سوختگی را بررسی کنید.
درمان سوختگی:
۱- بیمار را روی سطحی از بدن که سوختگی وجود ندارد یا کمترین سطح سوختگی را دارد دراز کنید.
۲- وسائل آلوده کننده را از بدن مصدوم جدا کنید.
۳- لباس های چسبیده به محل زخم را هرگز جدا نکنید.
۴- توسط آب خنک و تمیز محل سوختگی را شستشو دهید.
۵- محل زخم را با گاز استریل پانسمان کنید.
۶- اگر بیمار قادر به نوشیدن است و زمان کافی دارید بر اساس جدول زیر مایعات به مصدوم بنوشانید.
بزرگسالان۵/۰لیوان ، بچه های۱۲-۱ سال۲۵/۰لیوان ، کمتر از یکسال ۱۲۵/۰لیوان
در صورت وخامت سوختگی مصدوم را به اولین مرکز درمانی منتقل کنید.
تذکر:در سوختگی با قیر بلافاصله منطقه را با آب سرد خنک کنید.قیر را هرگز بر ندارید سپس اقدامات اولیه ذکر شده فوق را بعمل آورید.
سوختگی شیمیایی
سوختگی با مواد شیمیایی از جدی ترین نوع سوختگی ها بوده که در سطح کم و عمق زیادتری بدن را دچار سوختگی می نماید.
حذف عامل سوختگی:لباس های آلوده را در آورده و محل را با آب فراوان شستشو دهید.
ارزیابی بیمار:علائم حیاتی ، شوک و … را کنترل وعمق و وسعت و وخامت سوختگی را بررسی کنید.
درمان سوختگی : درمان این نوع سوختگی عبارت از شستشوی موضع با آب فراوان حداقل بمدت ۲۰ تا ۳۰ دقیقه و سپس اقدامات درمانی باید همانند سوختگی با حرارت بعمل آید.
انتقال مصدوم: مصدوم را در صورت امکان به اولین مرکز درمانی منتقل کنید. …
تذکر: در صورت آلوده شدن چشم با مواد شیمیایی بهترین کار شستشو با آب
فراوان است.دقت کنید تا در موقع شستشو آب مصرف شده از جانب بیرونی چشم
خارج شود تا چشم مقابل را آلوده نکند.در صورت وجود جسم خارجی در چشم با
نوک دستمال تمیز آن را به آرامی خارج کنید بعد از شستشوی چشم را با گاز
استریل پانسمان و مصدوم را منتقل کنید.
سوختگی با برق
عبور جریان برق از بدن احتمالاً باعث ایجاد جراحتهای وخیم و حتی مرگ آور می شود . جریان برق ممکن است از یک منبع تولید برق با ولتاژ پایین ( وسایل الکتریکی خانگی ) یا ولتاژ بالا ( بیش از ۱۰۰۰ ولت – معمولاً در کارخانه ها یا در خیابان ) و یا احتمالاً از صاعقه ( برق زدگی )باشد . وقتی جریان برق از نقطه ای وارد بدن می شود از محل دیگر که در آن بدن با زمین تماس دارد خارج می شود . نقاط ورود و خروج جریان برق از بدن آسیب می بیند و آسیب این نقاط به صورت حفره ای شبیه به محل ورود گلوله به چشم می خورد . به غیر از محل ورود و خروج جریان برق ،بافتهایی که در مسیر این دو نقطه قرار دارند نیز تحت تأثیر جریان برق و حرارت تولید شده تخریب می شوند به طوری که هرچه ولتاژ برقی که وارد بدن می شود بیشتر باشد ، سوختگی ایجاد شده عمیق تر و جراحتهای باقی مانده وخیم تر خواهند بود . علاوه بر این ، جریان الکتریکی ضمن عبور از بدن در اعصاب ( محیطی و مرکزی ) ، ماهیچه ها و قلب تغییرات شیمیایی قابل توجهی ایجاد می کند و باعث اختلال در واکنش های بدن شده و یا به طور کلی باعث توقف آنها می شود ، در بسیاری از موارد اگر چه سوختگی خارجی ( محل ورود و خروج جریان برق ) به طور فریبنده ای کوچک است اما این مقدار کوچک نباید پوششی بر آسیب های وخیم تر عمقی باشد و ما را به اشتباه بیاندازد .
ابزار و سیمهای برق با ولتاژ پایین که در خانه یا محل کار یافت می شوند می توانند باعث برق گرفتگی بشوند . اکثر سیمها و ابزار الکتریکی توسط روکش های عایق پوشانده شده اند تا انسان تماس مستقیم با برق نداشته باشد . بسیاری از برق گرفتگی ها ناشی از خراب بودن کلیدها ، سائیده شدن روکش سیمها یا خرابی خود وسیله الکتریکی است . کودکان بیشتر در معرض خطر برق گرفتگی قرار دارند چرا که دوست دارند با کلیدها ، سیمها و یا پریزها بازی کنند .
آب یک هادی خوب جریان برق است لذا تماس با وسایل الکتریکی با دست خیس یا زمانی که زیر پاها خیس است ، خطر برق گرفتگی را افزایش می دهد .
صاعقه یک منبع طبیعی تولید الکتریسیته ( جریان مستقیم با سرعت و ولتاژ فوق العاده زیاد ) است که به طور عادی برای رساندن خود به زمین از نزدیکترین زائده بلندی که در آن حوالی وجود دارد استفاده می کند و اگر شخصی در تماس با ، یا حتی نزدیکی به یک زائده طبیعی مانند درخت ، برج یا دکل باشد صدمه شدیدی خواهد دید . الکتریسیته تولید شده به وسیله برق آسمان عمرش فوق العاده کوتاه است اما می تواند موجب مرگ آنی ( به علت ایست قلبی – تنفسی ) یا حداقل سبب به آتش کشیدن لباس شخص شود ( اما صدمات بافتهای عمقی به نسبت سبکتر است ) . بنابراین در زمان رعد و برق باید به سرعت از محلهای خطرناک دور شد .
عوارض تهدید کننده جان مصدوم در صدمات الکتریکی
با ورود جریان برق به بدن در اثر انقباضهای الکتریکی سفت ( کزازی شکل ) عضلات تنفسی یا آسیب مراکز تنفسی در مغز ( در بصل النخاع ) ایست تنفسی عارض می شود و پس از مدتی قلب نیز از حرکت می ایستد . البته اگر جریان برق از خود قلب نیز عبور کرده باشد با ایجاد انقباضات کرمی شکل و غیرمؤثرو اسپاسمودیک در بطن ( فیبریلاسیون بطنی ) ایست قلبی اولیه خواهیم داشت . پس از ایست قلبی – تنفسی اگر در عرض ۴ تا ۶ دقیقه عملیات احیاء شروع نشود مرگ قطعی و حتمی خواهد بود . اما قبل از شروع عملیات احیاء ابتدا باید تماس مصدوم را با جریان برق از بین ببریم .
قطع جریان کم ولتاژ
معقولترین کار قطع کلید کنتور است . اگر دسترسی سریع به فیوز امکان پذیر نبود دو شاخه را از پریز بیرون بیاورید یا سیم روکش دار را بکشید تا از پریز خارج شود و مطمئن شوید که خود در یک محل بی خطر و سالم قرار گرفته اید . اگر نتوانستید جریان برق را به این ترتیب قطع کنید روی یک ماده عایق خشک مثل روزنامه یا یک تخته چوبی یا لاستیک بایستید و با یک وسیله چوبی بلند ( مثل جارو ) منبع برق را از مصدوم دور کنید . یا اینکه یک طناب را به دور رانها یا دست مصدوم بیاندازید و او را به سمت خود بکشید تا از منبع دور شود .
توجه کنید : از به کار بردن وسایل فلزی یا مرطوب یا از تماس با بدن لخت مصدوم کاملاً خودداری کنید . اگر هیچ راهی وجود نداشت گوشه لباس مصدوم را که خشک است بگیرید و او را بکشید .
برق گرفتگی با جریانهای پر ولتاژ
در مواردی که با برق گرفتگی ولتاژ بالا روبرو هستید به هیچ عنوان به مصدوم نزدیک نشوید مگر اینکه از طرف پلیس یا شخص مسئولی به شما اطمینان داده شود که می توانید به مصدوم نزدیک شوید . تماس با برق های پرولتاژ در خطوط فشارقوی هوایی معمولاً سبب مرگ آنی می شود . در چنین مواردی ضمن ایجاد سوختگی های شدید ، در اثر نیروی ناشی از اسپاسم ناگهانی ماهیچه ای ، مصدوم به مساحتی دورتر از محل تماس پرت می شود . اگر مصدوم همچنان در تماس با برق مانده بود یا اینکه کمتر از ۱۸ متر از خطوط فشار قوی فاصله داشت هرگز کوشش نکنید که او را نجات دهید ، حتی به او نزدیک هم نشوید تا اینکه برق به وسیله مسئولین قطع شود چرا که برق فشار قوی حالت قوسی داشته و می تواند مسافتهای دور را نیز تحت تأثیر قرار دهد در این موارد مواد عایق ، مانند چوب خشک یا لباس خشک به هیچ وجه حفاظتی برای شما ایجاد نخواهد کرد . بلافاصله به پلیس خبر دهید و اجازه ندهید کسی به مصدوم نزدیک شود و زمانی کمک های اولیه را شروع کنید که از طرف مسئولین یا مراجع رسمی به شما اطلاع داده شود که برق قطع شده است .
ارزیابی مصدومین برق گرفتگی
شکایات وعلائم
مصدومی که دچار برق گرفتگی می شود ممکن است یکی یا تمام شکایات و علائم زیر را داشته باشد :
سوختگی های محل ورود و خروج جریان برق از بدن
قطع راههای عصبی که به صورت فلج اندام تظاهر می کند .
درد و حساس شدن ماهیچه ها
افزایش فشار خون یا کاهش فشار خون همراه با علایم و شکایات ناشی از شوک
مشکل شدن تنفس یا ایست تنفسی ( ممکن است زبان ورم کند و راه هوایی را مسدود نماید)
ضربانات نامنظم قلب یا ایست قلبی.
بی قراری و تحریک پذیری ، اگر مصدوم هوشیار است .
بیهوش شدن .
اختلالات بینایی .
شکستگی استخوانها ( از جمله ستون مهره ها ) و دررفتگی مفاصل به علت انقباضات شدید عضلات یا پرت شدن .
تشنج ( در موارد شدید )
مراقبت از مصدوم
مراحل مراقبتهای اورژانس
مطمئن شوید که خود و مصدوم در یک منطقه بی خطر قرار دارید .
برای مصدوم یک راه هوایی مطمئن برقرار کنید و اگر لازم است ( در موارد ایست قلبی – تنفسی ) عملیات احیای قلبی – تنفسی مقدماتی را شروع کنید .
در صورت وجود ضایعات نخاعی و ستون فقرات ، آسیب های سر و شکستگی شدید ، مراقبتهای اولیه مربوط به آنها را انجام دهید .
سوختگی های الکتریکی را ارزیابی کنید . در جستجوی حداقل دو محل سوختگی خارج باشید : یکی محل تماس با منبع انرژی الکتریکی و دیگری محل تماس با زمین .
محل های سوختگی را سرد کنید .
بر روی مناطق سوخته پانسمان استریل خشک قرار دهید .
مراقب شوک باشید . آن را درمان کرده و اکسیژن با غلظت بالا تجویز کنید .
مصدوم را هر چه زودتر منتقل کنید . بعضی از عوارض سوختگی ( مثل تورم راههای هوایی و در نتیجه خفگی ، نارسایی کلیه ، اختلالات قلبی و شوک ) شروع تدریجی دارند . بنابراین باید مصدوم را سریعاً به مرکز مجهز منتقل کرد و او را تحت نظر قرار داد .
توجه کنید : آسیب های الکتریکی سبب تخریب وسیع عضلات شده ، که این باعث آزاد شدن مواد سمی ( مثل میوگلوبین ) به داخل خون می شود . این مواد از راه خون به کلیه ها رسیده و در ادرار ترشح می شوند و رنگ آن را قرمز می کنند و از طرفی با رسوب در کلیه ها سبب نارسایی کلیه خواهند شد . بنابراین برای جلوگیری از این عارضه به مصدومین برق گرفتگی که ادرار قرمز دفع می کنند باید حجم زیادی از مایعات داخل وریدی ( ترجیحاً حاوی بی کربنات سدیم ) تزریق کرد تا با شسته شدن کلیه ها ، آسیب کلیوی تقلیل یابد .
چگونه کمک کنیم :
این نوع سوختگی دارای عمق زیادی است و به بافت های داخل بدن صدمه می زند.
اقدامات امدادی در این نوع سوختگی عبارتند از:
حذف عامل سوختگی: توسط یک وسیله عایق مصدوم را از جریان برق جدا کنید.
ارزیابی بیمار: علائم حیاتی ، شوک و … را کنترل وعمق و وسعت و وخامت سوختگی را بررسی کنید.
درمان سوختگی : محل ورود خروج برق را پانسمان و اقدامات امدادی شبیه سوختگی با حرارت را به عمل آورید.
انتقال: مصدوم را در اسرع وقت به اولین مرکز درمانی منتقل کنید.
سوختگی ناشی از اشعه
توسط دو نوع اشعه سوختگی ایجاد می گردد: ۱ـ اشعه خورشید ۲ـ تشعشات اتمی
در مورد تشعشات اتمی ابتدا محافظت خود امدادگر از خطر تشعشات و ثانیا رفع آلودگی مصدوم و درصورت امکان ارائه کمکهای اولیه سوختگی با حرارت مد نظر قرار می گیرد و در مرحله آخر انتقال مصدوم به مرکز درمانی انجام می پذیرد. اطلاعات بیشتر را در قسمت دفاع اتمی و امدادرسانی در دفاع اتمی دنبال کنید.
تذکرات:
۱ـ روش برآورد عمق و وسعت و وخامت سوختگی را به خوبی فراگیرید.
۲ـ در مورد سوختگی های وخیم کمک های اولیه را سریعا انجام و مصدوم را در اسرع وقت به مرکز درمانی انتقال دهید.
۳- اگر لباس به محل زخم چسبیده است لباس های اطراف زخم را بریده و از بدن خارج کنید ولی به محل زخم دست نزنید.
۴ـ هرگز برای سرد کردن محل از یخ استفاده نکنید.
۵ـ به آب مصرفی جهت افزایش سرمای آن نمک اضافه نکنید.
۶ـ کمک های اولیه در مورد سوختگی های شدید باید سریعا انجام گیرند.
۷ـ نارسائی تنفسی و شوک احتمالی را سریعا کنترل نمائید(بخصوص در سوختگی ها بوسیله برق).
۸ـ در سوختگی با مواد شیمیائی استفاده از ماده خنثی کننده هیچ امتیازی به شستشوی با آب فراوان ندارد.لذا ازاستفاده از آنها خودداری گردد و حتما از آب تمیز استفاده کنید.
گرمازدگی
حرارت بدن توسط سوخت وسازمواد غذائی ایجاد می شود.
برای اینکه حرارت بدن همیشه درحد تقریباً ثابتی قرار گیرد بدن حرارت اضافی را به چهار صورت
تنفس،تعریق،تشعشع وهدایت دفع میکند. دمای بدن تقریباً همیشه روی۳۷درجه
سانتی گراد بوده و مرکز تنظیم حرارت در مغز بوسیله روشهای فوق مانع بالا
یا پائین رفتن شدیدحرارت بدن میشود.
هرگاه فردی در برابر گرما قرار میگیرد بدن بوسیله افزایش تعریق و تنفس و
همچنین فرستادن خون بیشتر به پوست سعی در خنک کردن بدن میکند. آسیب های
حاصل ازگرما به تناسب شدت آن به سه گروه تقسیم میشوند.
۱-خفیف ۲-متوسط ۳-شدید
الف-گرمازدگی خفیف
این حالت در صورتی پیش می آید که فردی به مدت طولانی در معرض حرارتی
نسبتاً بالا قرار گیرد. علائم آن اغلب گرفتگی عضلانی،خستگی مفرط و گاهی
سرگیجه و غش می باشد.
کمکهای اولیه:
۱-مصدوم را به محل خنکی منتقل کنید.
۲-به مصدوم محلولORS یا محلول آب و نمک و شکر(۱قاشق چای خوری نمک با ۸ قاشق چای خوری شکر در یک لیتر آب) بدهید.
۳-عضلات گرفته مصدوم را ماساژ دهید.
۴-حوله مرطوبی را روی پیشانی و عضلات گرفته قرار دهید.
۵-اگرعلائم تغییر نکرد یا بهبود نیافت مصدوم را به مرکز درمانی منتقل کنید.
ب-گرمازدگی متوسط
این حالت به دلیل قرار گرفتن فرد در برابر گرمای زیاد و فعالیت شدید بدنی در محیط پیش می آید.
علائم آن بصورت سرگیجه وعدم هوشیاری است و به دنبال آن پوست رنگ پریده وتنفس سریع و سطحی، نبض ضعیف و ضعف و تعریق بدن می باشد.
کمکهای اولیه:
۱-ابتدا مصدوم را به محل سرد و خنکی منتقل کنید.
۲-مصدوم را وادار به دراز کشیدن کنید و پاهای او را بالا بگیرید.
۳-به هر وسیله ممکن مصدوم را خنک کنید وبه او ORS یامحلول آب و نمک و شکر دهید(مشروط بر اینکه مصدوم هوشیار باشد)
۴-درصورت عدم بهبود انتقال به مرکز درمانی لازم است.
ج-گرمازدگی شدید
این حالت بسیار خطرناک است و اغلب در روزهای گرم و مرطوب اتفاق می افتد.
علائم آن عبارت است از۱- تب۲- پوست گرم وخشک۳- تنفس سطحی ونبض ضعیف۴-درجه
حرارت بدن بالا
۵-عدم هوشیاری و احتمالاً اغماء و تشنج
کمکهای اولیه:
۱-تمام لباسهای مصدوم را درآورده و او را داخل وان آب سرد قرار دهید یا با حوله مرطوب او را خنک کنید.
۲-اگرمصدوم دچار حالت شوک شد شوک را درمان کنید.
سرما زدگی
وقتی فرد در برابر سرما قرار می گیرد بدن وی با کاهش تعداد تنفس و میزان
تعریق و کاهش میزان خونی که به پوست می فرستد سعی میکند با از دست رفتن
حرارت بدن مقابله کند و حرارت را درون بدن ذخیره کند. آسیبهای ناشی از
سرمازدگی عبارت است از:۱- سرمازدگی موضعی ۲- سرمازدگی عمومی
۱-سرمازدگی موضعی:
این نوع آسیب دیدگی بر حسب شدت به سه نوع تقسیم میشود:۱-خفیف ۲-شدید ۳-یخ زدگی
نوع خفیف بیشتر نوک بینی و گوش و گونه ها را درگیر می سازد.
پوست ناحیه سفید و در لمس حالت خمیری دارد. ابتدا ناحیه سرمازده دردناک است ولی بعد از مدتی درد از بین می رود.
در نوع شدید شدت آسیب و سرما بیشتر بوده و پوست ناحیه سفید و خشک می شود.
درحالت یخ زدگی سرمازدگی بسیار شدیدتر بوده حتی سرما تا عضلات نفوذ میکند.
ناحیه سرمازده کبودشده ،حس در آن از بین رفته و کرخت می شود.
کمکهای اولیه:
۱-عضو سرما دیده را به هر وسیله ممکن گرم کنید.
۲-لباسهای مرطوب مصدوم را درآورده و وی رادر پتو بپیچید.
توجه:عضو را پانسمان نکنید!
۲-سرمازدگی عمومی:
علائم آن در مجموع بصورت لرز ، احساس کرختی ، سرگیجه و بیحالی همراه با
کاهش هوشیاری ، تنفس و نبض آهسته ، اختلال دید و درموارد شدیدتر بصورت
بیهوشی ویخ زدن می باشد.
از نظر شدت دو نوع خفیف و شدید دارد.
درنوع خفیف علائم بارز نبوده و لازم است اقدامات زیرانجام شود:
۱-لباسهای مرطوب مصدوم را در آورده و او راخشک نمائید.
۲-مصدوم را به هر روش ممکن گرم کنید.
توجه:به هیچ وجه سعی نکنید مصدوم را به سرعت گرم کنید و بیشترین سعی خود را معطوف گرم کردن تنه (سینه وشکم) کنید.
در موارد شدید که خطر مرگ مصدوم را زیاد تهدید می کند به اقدامات زیر عمل کنید:
۱-مصدوم را آرام از روی زمین بلند کنید (توجه:حرکات خشن باعث مرگ آنی مصدوم می شود.)
۲-مصدوم را درسطح شیب داری قرار دهید بطوری که سرش پائین تر از پاهایش قرارگیرد.
۳-مصدوم را در پتو بپیچید.
۴-به مصدوم اکسیژن برسانید.
سیستم تنفسی اکسیژن هوا را طی دم گرفته و وارد خون می نماید سپس خوا این اکسیژن را به سلولهای بدن میرساند
سیستم تنفسی به مجاری فوقانی وتحتانی تقسیم می شود
مجاری هوایی فوقانی
شامل:
دهان وبینی
حلق
اپی گلوت(به صورت دریچه ای عمل می کند که هنگام بلع آب وغذا نای را می بندد)
حنجره
مجاری هوایی تحتانی
تراشه که تحت عنوان نای شناخته می شود
برونش ها وبرونشیولها
ریه ها ریه ا توسط دو لایه بنام پرده جنب احاطه می شوند در صورت سوراخ شدن این پرده ها درجریان صدمان وارده به قفسه سینه هوا وارد فضای پلور شده وباعث روی هم خوابیدن ریه ا شده و تنگی نفس بسیار شدید برای بیمار ایجاد می کند
دیافراگم: عضله ایست که حفره قفسه سینه را از حفره شکمی جدا می سازد وعضله اصلی درگیر در تنفس است در اپر ضربه به دیافراگم در جریان تصادفات یا سایر موارد بیمار دچار نشانه های تنگی نفس شدید می شود
مکانسیم تنفس:
دم
بازدم
طی فرایند دم دیافراگم وعضات بین دنده ای منقبض می شوند بدنبال آن هوا از طریق بینی ودهان به درون ریه ها کشیده می شود
بازدم:
طی بازدم دیافراگم وعضلات بین دنده ای شل می شوند وباعث خروج هوا از ریه ها می شود
هیپوکسی:
در واقع توزیع ناکافی اکسیژن به سلولهاست ودر اپر علل متفاوتی از جمله
انسداد راه هوایی تنفس ناکافی-استنشاق گازهای سمی مسمومیت با بعضی داروها
مانند مرفین
وسکته مغزی –و صدمات قفسه سینه اتفاق می افتد
نشانه های هیپوکسی خفیف تا متوسط
تاکی پنه(افزایشسرعت تنفس)
دیس پنه( تنگی نفس)
پوست رنگ پریده وسرد
تاکی کاردیا(افزایشضربان قلب)
هایپر تانسیون( افزایش فشار خون)
بیقراری
عدم آگاهی به زمان و مکان
سردرد
سیانوز
یا رنگ خاکستری مایل به آبی نشانه دیررس هیپوکسی است وممکن است در چند ناحیه بدن اتفاق بیفتد
سیانوز عمدتا در اطراف لب ودهان واطراف بینی- در بستر ناخنها در ملتحمه(ناحیه قرمز رنگ بین کره چشم و پلکها )- مخاط دهان( بین لبها ولثه و روی زبان) دیده می شود در بیماران سیاه پوست بستر ناخنها بیشتر رنگ پریده می شودتا سیانوتیک در بیماران سیاه پوست حتما مخاط دهان یا ملتهمه را از نظر سیانوز بررسی کنید
ارزیابی هوایی
باز بودن راه هوایی برای تنفس و اکسیژناسیون کافی ضرورت دارد
لذا ارزیابی راه هوایی یکی از نخستین اجزاء ارزیابی اولیه بیمار است
سطح هوشیاری بله بیمار با وضعیت راه هوایی او تطابق خوبی دارد راه هوایی بیماری که هوشیار وپاسخگوست وبا صدای طبیعی با شما صحبت می کند باز است
بیماری که دچار کاهش سطح هوشیاری است یا دچار عدم چاسخگویی کامل است معمولا نمی تواند راه هوایی خود را حفظ نماید ودر معرض انسداد یا بسته شدن راه هوایی قرار دارد زبان شل شده به عقب بر می گردد و حلق را می بندد همچنین ممکن است راه هوایی بر اپر صدماتی چون سوختگی وتروما به بافت نرم صورت ومجاری هوایی فوقانی دچار انسداد گردد
صداهای ذیل صداهایی هستند که انسداد راه هوایی را نشان میدهند
خر خر کردن
قار قار کردن(شبیه صدای قار قار کلاغ)
استریدور یک صدای خشن وپر طنین که طی دم شنیده می شود و مشخصه انسداد شدید مجاری هوایی فوقانی به دلیل ادم حنجره است
باز کردن دهان:
باز کردن دهان بیماری که دچار عدم پاسخگویی یا کاهش سطح هوشیاری شده برای لرزیابی راه هوایی ضروریست این کار با تکنیک انگشت متقاطع انجام می شود .
بالا وپشت سر بیمار زانو بزنید
۲- انگشت شست واشاره یک دست را به حالت متقاطع روی هم قرار دهید
۳- انگشت شست را روی دندان های پیشین تحتانی وانگشت اشاره را روی دندانهای پیشین فوقانی قرار دهید
۴- برای باز کردن دهان از حرکت قیچی ماننداین دو انگشت استفاده نمایید
درون دهان را از نظر وجود استفراغ ـخون –ترشحات دندان شکسته یا اجسام خارجی که می تونانند باعث انسداد راه هوایی شوند مشاهده نمایید هر گونه ماده خارجی را از دهان ساکشن نمایید اگر ابزار ساکشن در دسترس نباشد بیمار را به پهلوبچرخانید ( اینکار را تنها در صورتی انجام دهید که هیپگونه شکی به وجود آسیب ستون مهره ها نداشته باشید ) و مایعات را با استفاده از انگشت اشاره و میانی که درون یک پارچه یا گاز پیپیده شده اند خارج نمایید اگر می توانید اجسام خارجی مانند غذا دندان شکسته یا دندان مصنوعی را مشاهده کنید دهان را با انگشت اشاره جارو کنید و این مواد را خارج کنید اینکار رابه سرعت انجام دهید بسیار مواظب باشید زیرا ممکن است بیمار دستان شما را گاز بگیرد – عق بزند یا استفراغ نماید
باز کردن راه هوایی
با استفاده از مانور سر عقب چانه بالا و
مانور باز کردن فک با فشار بطور دستی
مانور سر عقب چانه بالا HEAD-TILT-CHIN-LIFT
این مانور در افرادیکه مشکوک به آسیب ستون مهره ها نیستیم استفاده می شود
روش انجام مانور
۱- یک دست خود را روی پیشانی بیمار قرار داده و فشار محکم وبه سمت عقب
با کف دست به آن وارد نموده و سر را به عقب بکشید نوک انگشتان دست دیگر را
زیر قسمت استخوانی فک تحتانی قراردهید
۲- چانه را جلو بیاورید و ضمن حمایت فک سررا تا حد امکان به عقب بکشید
بافت نرم زیر چانه را فشار ندهید زیرا می توناد باعث انسداد راه هوایی شود
۳- فشار روی پیشانی بیمار با دست دیگر را ادامه دهید تا سربه عقب نگه داشته شود
۴- چانه را بالا بکشید تا دندانها نزدیک بهم قرار گیرند
۵- اگر بیمار دندان مصنوعی دارد باقی گذاشتن آنها در جای خود احتمال ایجاد
انسداد با لبها را کاهش میدهد اگر قادر به مدیریت دندانها نباشیم آنها را
خارج می کنیم
مانور سر به عقب چانه بالا در کودکان وشیر خواران
روش انجام مشابه بزرگسالان است با این تفاوت که در شیر خواران سر باید
بطور آرامتر به عقب برده شود به دلیل بزرگ بودن سر گاه لازمست که برای باز
نگه داشتن راه هوایی بالشی را پشت شانههای بیمار بگذاریم و تنها از انگشت
اشاره یه دست برای بلند کردن چانه وفک استفاده می گردد و مراقب باشید تا
بافت نرم زیر چانه را نفشارید زیرا باعث انسداد راه هوایی می شود
مانور باز کردن فک با فشار JAW-THRUST MANEUVER
مراحل انجا مانور
۱- بالای سر بیمار زانو بزنید ارنجهای خود را بر روی سطحی که بیمار روی
آن دراز کشیده قرار دهید و دستان خود را در دو طرف سر بیمار بگذارید
۲-زوایای فک تحتانی بیمار در هردو طرف را مشت کنید با هردو دست فک را به
جلو بکشید اینکار زبان را به جلو حرکت داده واز راه هوایی دور می زکند در
صورت عدم شک به وجود صدمه ستون مهره ها می توان سر را به عقب کشید
۳-درصورت بسته بودن لب ها با انگشت شست خود لب تحتانی را به عقب بکشید
کنترل راه هوایی وتهویه اولین وحیاتی ترین اقدام در ارزیابی اولیه هر بیماری است که با او روبرو می شوید
انسداد راه هوایی تهدیدی فوری برای حیات بیمار و یک اورژانس واقعی است
علل انسداد راه هوایی عبارتند از :
زبان
اجسام خارجی
تروما
اسپاسم وادم حنجره
آسپیراسیون
زبان شایهترین علت انسداد راه هوایی است
اجسام خارجی:
قطعات بزرگ غذا که بخوبی جویده نشده اند با گیر کردن در قسمت تحتانی حلق می توانند باعث انسداد راه هوایی فوقانی شوند
تروما:در تروما بویژه زمانی که بیمار هونشیار نیست دندان شل شده استخوانهای شکسته صورت و بافتهای متورم یا کنده شده ممکن است راه هوایی را مسدود کنند اسپاسم وادم حنجره می تواند بعلت تروما- آنافیلاکسی التهاب اپی گلوت واستنشاق هوای بسیار داغ دود یا مواد سمی است
آسپیراسیون:
مواد استفراغی شایعترین مواد آسپیره شده هستند
علائم ونشانه های انسداد راه هوایی
گرفتن گردن با دست
- عدم وجود صداهای تنفسی یل تنفس پر سر وصدا
- عدم توانایی صحبت یا سرفه
- بیقراری نگرانی وگیجی پیشرونده
- سیانوز و عدم پاسخ گویی
- اقدامات اورژانس برای رفع انسداد کامل
- استفاد ه از مانور هیم لیخ می باشد
- اگر بیمار ایستاده یا نشسته پشت سر او ایستاده ودستان خود را دور کمر او حلقه کنید آرنج شما باید خارج و دور از دنده ها باشد
- با یک دست دست دیگر را مشت نموده و انگشت شست را در خط میانی شکم کمی بالای ناف در فاصله خوبی از زائده گزیفوئئد بگذارید
- انگشت شست باید به طرف شکم بیمار باشد
- مشت خود را با فشار محکم به سمت درون و بالای شکم بیمار بزنید تا ۵ با ر
اینکار را تکرار کنید هر فشار باید مجزا وجداگانه اعمال شود
در صورت شک به آسیب ستون مهره ها سروگردن باید در وضعیت خنثی قرار داده شود و در این وضعیت و در خط وسط حفظ گردند اینکار بدان معنی است که سر به پهاو نچرخیده به جلو یا عقب خم نشود در این بیماران از مانور بازکردن فک با فشار استفاده می شود
مقدمه :
در بین داروهایی که توسط پزشک برای بیماران قلبی توصیه می شود ، نیتراتها و بلوک کننده های گیرنده بتا بیشتر به چشم می خورد که لازم است مصرف کنندگان ین دسته از داروها مواردی را هنگام مصرف رعیت کنند .
* نیتراتها
( ایزوسورباید دی نیترات ؛ پرل T.N.G ، پماد نیتروبید ، قرص نیتروکانتین )
این داروها با اثرات ضدآنژین ؛ پائین آورنده فشارخون ( بخصوص شکل تزریقی ) و کاهنده بار قلب اثر خود را اعمال می کنند .
مکانیسم اثر این داروها به این شکل است که سبب کاهش تقاضای اکسیژن در عضله قلبی می شوند این امر ناشی از کاهش بار ورودی و خروجی بطن چپ بدلیل گشاد شدن عروق ریوی و شریانی همراه با انتشار مؤثرتر جریان خون عضله قلب می باشد و اثر پایین آورنده فشار خون آن ناشی از گشاد کردن عروق محیطی می باشد .
توصیه های لازم هنگام مصرف نیتراتها :
در صورت بروز تاری دید ؛ خشکی دهان مصرف دارو را قطع نمائید .
برای جذب سریعتر بهتر است اشکال خوراکی این دارو با یک لیوان آب و با معده خالی مصرف شود .
دوره درمان را کامل مصرف کنید .
به هنگام مصرف قرص زیرزبانی آن را زیرزبان قرار داده و تا زمانی که قرص حل نشده از خوردن و نوشیدن آن اجتناب کنید .
به هنگام استفاده از پمادنیتروگلیسرین پیش از مصرف پوست را تمیز کنید ؛ به میزان دستور داده شده روی پوست بمالید و از ماساژ دادن محل خودداری کنید دارو را بر روی محلهای بدون موی پوست بگذارید .
از جویدن و خرکردن قرص زیر زبانی و همچنین بلعیدن آن خودداری کنید .
با بروز اولین علائم آنژین بنشینید و از قرص زیرزبانی استفاده کنید .
برای جلوگیری از حمله آنژینی ۵-۱۰ دقیقه قبل از امکان وقوع یک حادثه استرس زا قرص زیرزبانی استفاده کنید .
در صورتیکه یک نوبت مصرف دارو را فراموش کردید به محض به یادآوردن آن را مصرف نمائید ولی اگر تا نوبت بعدی کمتر از دو ساعت فاصله باشد از مصرف آن خودداری کنید .
سردرد عارضه عادی نیترات هاست که با ادامه درمان کاهش می یابد در صورت تداوم یا تشدید سردرد به پزشک مراجعه نمائید .
پیش از قطع مصرف دارو به پزشک مراجعه کنید ممکن است کاهش تدریجی مقدار مصرف دارو مورد نیاز باشد .
* بلوک کننده های گیرنده های بتا ( پروپرانول ؛ آتنولول )
این داروها با اثرات ضدآنژین صدری ؛ ضدآریتمی ، کاهنده فشارخون ، پیش گیری کننده از آنفارکتوس مجدد ، پیش گیری کننده از سردردهای عروقی ، درمان کمکی اضطراب مورد مصرف قرار می گیرند .
این داروها اثرات اعصاب سمپاتیک را با رقابت در اتصال به گیرنده های بتا مسدود می کنند . گیرنده های بتا در بدن دو دسته اند :
گیرنده های بتا یک که این گیرنده ها در نسوج قلب وجود دارند .
گیرنده های بتا دو که در بافتهای دیگری به جز قلب ( مثلاً در ریه ) یافت می شوند .
برخی از این داروها بصورت انتخابی فقط بر روی بتا یک اثر می کنند و برخی بطور غیرانتخابی تمام گیرنده های بتا را مسدود می نمایند و برخی از این داروها با مقادیر کم گیرنده های بتا یک را مسدود و با اقزایش مقدار دارو شروع به انسداد گیرنده های بتا دو می نمایند .
نکات قابل توصیه :
این دارو در صورتیکه ضربان قلب کمتر از ۴۵ ضربه در دقیقه باشد یا فشار خون کمتر از ۱۰۰ میلیمتر جیوه باشد منع مصرف دارد .
در صورت قطع ناگهانی مصرف این دارو خطر تشدید آنژین – آنفارکتوس میوکارد و بی نظمی ضربان قلب وجود خواهد داشت .
در صورت بروز افسردگی روانی ناشی از این دارو بخصوص پروپرانول مصرف این دارو باید قطع شود .
در صورتیکه بعد از یک دوره درمان لازم است مصرف دارو قطع شود باید به تدریج و حداقل طی ۳ روز تا دو هفته صورت بگیرد .
ممکن است در حین مصرف این داروها به محدودیت مصرف نمک در رژیم غذایی ویا کاهش وزن نیاز باشد .
این داروها زیادی فشارخون را درمان نمی کنند بلکه آن را کنترل می نمایند و ممکن است مصرف آن تا پایان عمر ضروری باشد .
مصرف دارو را حتی اگر احساس بهبودی گردید ادامه دهید و به دستورات پزشک معالج توجه نمائید .
در بیماران مبتلا به دیابت ، با مصرف این دارو ممکن است گاهی غلظت قندخون افزایش یابد .
این داروها را می توان هم با غذا و هم با معده خالی میل نمود .
اشکال دارویی :
قرص های ۲ و ۵ و ۱۰ میلی گرمی در جعبه های ۱۰۰ عددی .
مکانیزم اثر:
با اثر برگیرنده اختصاصی درغشای سلولی عصبی اثر مهاری
گاماآمینوبوتیریک اسید (GABA) را که در تمامنواحی CNS باعث مهار پیش
سیناپسی وپس سیناپسی می گردد، تسهیل کرده یاافزایش می دهد.
فارماکونتیک:
از راه خوراکی سریع و بهخوبی جذب می شود. جذب آن از راهعضلانی به محل تزریق بستگی دارد وممکن است آهسته و نامنظم صورت گیرد.
اگر به عضله دلتوئید تزریق گردد جذب آنمعمولا سریع و کامل خواهد بود. اتصالآن به پروتئینهای پلاسمایی تا ۹۹ درصدمی باشد. در کبد متابولیزه شده و بهمتابولیت دزمتیل دیازپام و اگزازپام تبدیل می شود.
نیمه عمر دیازپام در پلاسما ۱-۲ روز است در حالی که نیمهعمر دزمتیل دیازپام حدود ۶۰ ساعتاست. متابولیت دارو از طریق کلیه دفعمی شود.
مواردمصرف:
این دارو برای اضطراب ، سندرم قطع مصرف الکل ، اختلالات تشنجی ، درمان اضافه صرع میوکلونیک ، درمان وحشت و ترس بیش از حد ، اسپاسم عضلات اسکلتی ، سردرد ، تکانهای غیر ارادی یا لرزش توصیه می شود .
در کوتاه مدت برای درماناضطراب و بیخوابی، و بهعنوان داروی کمکی
در درمان علائم حاد قطع مصرفداروها، حمله مداوم صرعی و تشنجاتناشی
از تب و مسمومیتها، گرفتگی عضلات اسکلتی، مصرف قبل از
جراحی(بهعنوان داروی پیش بیهوشی) بهکارمیرود.
مقدارمصرف:
خوراکی:
بزرگسالان:
برای درمان اضطراب،۲ میلیگرم سه بار در روز و در صورتنیاز تا mg/day 15-30 در مقادیر
منقسم مصرف می شود. در افراد کهنسالنصف این مقدار مصرف شود در درمانبیخوابی همراه با اضطراب، ۵-۱۵میلیگرم در موقع خواب مصرف می شود.
مقدار مصرف در افراد مسن نصف مقدار تجویز شده برای افراد بالغاست.
کودکان:
در درمان راه رفتن در خواب وترس بچهها، ۱-۵ میلیگرم در موقع خوابمصرف می شود.
تزریقی:
بزرگسالان:
از راه تزریق وریدی در حملهمداوم صرعی ۱۰-۲۰ میلیگرم با سرعت۰/۵ میلیلیتر (۲/۵ میلیگرم) طی ۳۰ ثانیه،تجویز می شود و در صورت لزوم ۳۰-۶۰دقیقه بعد تکرار میگردد.
ممکن است پساز تزریق اول، انفوزیون وریدی تا حداکثرmg/kg 3 در طول ۲۴ ساعت انجام شود.
دردرمان اضطراب حاد شدید، کنترل حملاتپانیک حاد و درمان علائم حاد قطع مصرفدارو، مقدار ۱۰ میلیگرم مصرف می شودکه در صورت نیاز بعد از ۴ ساعت می توانآن را تکرار کرد.
کودکان:
مقدار mcg/kg ۲۰۰-۳۰۰یا ۱میلیگرم به ازای هر سال سن مصرفمی شود.
موارد منع مصرف: در ضعف تنفسی،نارسایی حاد ریوی، حالات فوبیک،نارسایی
کبدی، سایکوز مزمن، دپرسیونو اضطراب همراه آن نباید مصرف شود.
هشدار:
۱ ـ در بیماری تنفسی، ضعفعضلانی، بیماران با سابقه مصرف نابجای دارو یا افراد با اختلال شخصیتی با احتیاط مصرف شود.
۲ ـ در افراد مسن، نارسائی کبدی و کلیوی مقدار مصرف دارو باید کاهش داده شود.
۳ ـ از مصرف طولانی مدت خودداری گردد.
۴ ـ در صورت مصرف طولانی مدت برای جلوگیری از بروز عوارض قطع مصرف،دارو را باید بهتدریج قطع کرد.
۵ ـ در موقع تزریق وریدی، وسایل لازمبرای برگرداندن ضعف تنفسی و تهویهمکانیکی، باید در دسترس باشد.
۶ ـ در موقع انفوزیون وریدی این دارو بایدکاملا احتیاط نمود چون کاملا خطرناکاست، باید انفوزیون وریدی دیازپام درپخش مراقبتهای ویژه انجام شود.
۷ ـ تزریق سریع وریدی آن ممکن استمنجر به بروز آپنه، کاهش فشار خون،برادی کاردی یا ایست قلبی شود. (تزریقهر پنج میلیگرم دارو حداقل باید یک دقیقهطول بکشد).
۸ ـ تزریق وریدی دیازپام نباید دروریدهای کوچک (مانند مچ دست و پا)انجام شود و باید دقت نمود که داخلشریان تزریق نشده و سوزن تزریق نیز ازرگ خارج نشود تا از بروز ترومبوزوریدی، فلبیت، تحریک موضعی، ورم وبندرت صدمه عروقی جلوگیری شود.
۹ ـ از تزریق عضلانی، زمانی استفادهمی شود که مصرف خوراکی و وریدی ممکن نیست.
۱۰ ـ در افراد کهنسال با احتیاط مصرفشود و مقادیر مصرف دارو با توجه بهکارکرد کبد و کلیه تنظیم گردد.
موارداحتیاط:
تداخلات داروئی:
مصرف همزمان باداروهای مضعف CNS، ضد دردهای مخدر، بیهوشکنندههای عمومی،مهارکنندههای مونوآمینواکسیداز (MAO)،ضدافسردگیهای سه حلقهای و داروهای پایینآورنده فشار خون که باعث تضعیفCNS می شوند (مانند کلونیدین و متیلدوپا) و رزرپین ممکن است اثر مضعفCNS این دارو را تشدید نماید.
آنتیاسیدهاجذب دیازپام را به تأخیر می اندازند، اماروی میزان جذب تأثیری ندارند.
مصرفهمزمان با تریمتافان قبل از عمل جراحی،باعث تشدید اثر پایینآورنده فشار خونشده و خطر سقوط شدید فشار خون،شوک و کلاپس قلبی ـ عروقی را در طی جراحی افزایش میدهد.
مصرف همزمان باکاربامازپین سبب افزایش متابولیسم وکاهش غلظت سرمی دیازپام میگردد.
سایمتیدین متابولیسم دیازپام را مهارنموده، سبب تأخیر دفع دیازپام و افزایشغلظت پلاسمایی آن می شود.
ایزونیازیدممکن است از طریق مهار دفع دیازپامغلظت پلاسمایی آن را افزایش دهد.ریفامپین ممکن است دفع دیازپام راافزایش دهد و موجب کاهش غلظت سرمی آن می شود.
عوارض جانبی:
خواب آلودگی روز بعد ازمصرف، گیجی و آتاکسی (بهخصوص درافراد مسن) فراموشی، وابستگی،تحریکپذیری غیرعادی و در برخی مواردسردرد، سرگیجه، افت فشار خون، افزایشترشحات بزاق، کرامپ و درد در ناحیهشکم، بثورات جلدی، اختلال بینائی، تغییردر میل جنسی، احتباس ادرار، اختلالاتخونی و یرقان از عوارض احتمالی ایندارو است.
درد، ترومبوفلبیت و ندرتاً آپنهو افت فشار خون با تزریق این داروگزارش شدهاست.
چگونگی مصرف
دیازپام بسته به شرایط متفاوت و در افراد متفاوت با مقادیر متفاوتی تجویز
می شود. هیچگاه بیشتر یا کمتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید.
از دستورات پزشکتان به دقت پیروی کنید. شکل های مایع دیازپام را می توان با غذاهای مایع یا نیمه جامد مثل پوره مخلوط کرده نگذارید دیازپام مایع یخ بزند.
اگر یک نوبت را فراموش کردید ، به مجردی که آن را به یاد آوردید مصرفش
کنید. اگر تقریباً موقع نوبت بعدی مصرف دارو رسیده است ، نوبت فراموش شده
را رها کرده به برنامه دارویی منظمتان بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر
نکنید.
هشدارها و عوارض جانبی
در صورت بروز هریک از علایم نادر ولی جدی زیر، مصرف دیازپام را قطع کرده ، با پزشکتان تماس بگیرید:
افت قوای ذهنی ؛ خواب آلودگی شدید؛ تکلم نامفهوم ؛ ضربان قلب کند؛ تنگی نفس ؛ عدم تعادل ؛ بثورات جلدی ؛ گلودرد؛ تب ؛ لرز؛ کبودی یا خونریزی غیرعادی ؛ زخم های دهانی ؛ زردی پوست یا چشمان ؛ از دست رفتن حافظه ؛ بی خوابی ؛ اضطراب ؛ یا تحریک پذیری .
دیازپام می تواند اعتیادآور باشد، و علایم ترک دارو ممکن است در صورت قطع ناگهانی آن روی دهد؛
علایم ترک دارو عبارتند از:
گیجی ، افت قوای ذهنی ، دردهای شکمی ، افزایش تعریق ، تهوع ، استفراغ ، حساسیت به نور و صدا، یا احساس سوزن سوزن شدن یا گزگز. اگر می خواهید مصرف دیازپام را قطع کنید با پزشکتان تماس بگیرید تا شاید این کار تدریجی انجام گیرد.
علایم زیر ممکن است مشاهده شوند اما فقط در صورتی که مشکل ساز شوند نیاز به گزارش دارند:
سرگیجه ، خواب آلودگی ، خشکی دهان ، سردرد، تهوع ، یبوست ، اسهال ، ضربان قلب سریع و شدید، یا لرزش .
موارد احتیاط
در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف دیازپام ، پزشکتان را مطلع سازید:
حساسیت به دیازپام ، بنزودیازپین های دیگر، یا هرگونه ماده غذایی ، رنگ های خوراکی ، یا نگه دارنده ها.
بارداری یا شیردهی .
مصرف داروهای دیگر، به ویژه الکل ، آرامبخش ها، داروهای ضدافسردگی ، یا داروهای ضدتشنج .
سابقه اعتیاد به الکل یا مواد مخدر، گلوکوم (افزایش فشار داخل چشم )،
میاستنی گراویس ، بیماری انسدادی ریوی مزمن شدید، یا آمفی زم یا ابتلا به
این موارد.
هنگام مصرف دیازپام توصیه می شود
به پزشکتان به طور منظم مراجعه کنید تا بهبود شما را زیر نظر داشته باشد.
تا مشخص شدن پاسخ بدنتان به دارو در رانندگی و کار با وسایل خطرناک احتیاط
کنید. برخی افراد با مصرف این دارو دچار خواب آلودگی و افت سطح هوشیاری می
شوند.
در صورت شک به مصرف بیش از حد دارو، بلافاصله تقاضای کمک پزشکی کنید.
اگر در هنگام مصرف دیازپام دچار افکار یا احساسات عجیب شدید با پزشکتان مشورت کنید.
یک برگه شناسایی پزشکی به همراه داشته باشید که نشان دهد دیازپام مصرف می کنید.
دیازپام را دور از دسترس کودکان ، و دور از گرما، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط دیازپام فاسد می شود).
دیازپام تاریخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بریزید.
هنگام مصرف دیازپام نباید
داروهای آرامبخش دیگری مصرف کنید.
الکل بنوشید.
دیازپام را به عنوان قرص خواب مصرف کنید، مگر اینکه برنامه شما اجازه دهد
۸-۷ ساعت خواب داشته باشید؛ در غیر این صورت ممکن است تا بی اثر شدن دارو
خواب آلوده باشید و فراموشکار شوید .
دیازپام برای تسکین اضطراب ، اختلالات خواب ، و اختلالات هراس تجویز می
شود. این دارو همچنین به عنوان ضد تشنج و شل کننده ماهیچه اسکلتی استفاده
می شود.
چگونگی مصرف
دیازپام بسته به شرایط متفاوت و در افراد متفاوت با مقادیر متفاوتی تجویز
می شود. هیچگاه بیشتر یا کمتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید.
از دستورات پزشکتان به دقت پیروی کنید. شکل های مایع دیازپام را می توان با غذاهای مایع یا نیمه جامد مثل پوره مخلوط کرده نگذارید دیازپام مایع یخ بزند.
اگر یک نوبت را فراموش کردید ، به مجردی که آن را به یاد آوردید مصرفش
کنید. اگر تقریباً موقع نوبت بعدی مصرف دارو رسیده است ، نوبت فراموش شده
را رها کرده به برنامه دارویی منظمتان بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر
نکنید.
هشدارها و عوارض جانبی
در صورت بروز هریک از علایم نادر ولی جدی زیر، مصرف دیازپام را قطع کرده ، با پزشکتان تماس بگیرید:
افت قوای ذهنی ؛
خواب آلودگی شدید؛ تکلم نامفهوم ؛ ضربان قلب کند؛ تنگی نفس ؛ عدم تعادل ؛ بثورات جلدی ؛ گلودرد؛ تب ؛ لرز؛ کبودی یا خونریزی غیرعادی ؛ زخم های دهانی ؛ زردی پوست یا چشمان ؛ از دست رفتن حافظه ؛ بی خوابی ؛ اضطراب ؛ یا تحریک پذیری .
دیازپام می تواند اعتیادآور باشد، و علایم ترک دارو ممکن است در صورت قطع ناگهانی آن روی دهد؛
علایم ترک دارو عبارتند از:
گیجی ، افت قوای ذهنی ، دردهای شکمی ، افزایش تعریق ، تهوع ، استفراغ ، حساسیت به نور و صدا، یا احساس سوزن سوزن شدن یا گزگز. اگر می خواهید مصرف دیازپام را قطع کنید با پزشکتان تماس بگیرید تا شاید این کار تدریجی انجام گیرد.
علایم زیر ممکن است مشاهده شوند اما فقط در صورتی که مشکل ساز شوند نیاز به گزارش دارند:
سرگیجه ، خواب آلودگی ، خشکی دهان ، سردرد، تهوع ، یبوست ، اسهال ، ضربان قلب سریع و شدید، یا لرزش .
موارد احتیاط
در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف دیازپام ، پزشکتان را مطلع سازید:
حساسیت به دیازپام ، بنزودیازپین های دیگر، یا هرگونه ماده غذایی ، رنگ های خوراکی ، یا نگه دارنده ها.
بارداری یا شیردهی .
مصرف داروهای دیگر، به ویژه الکل ، آرامبخش ها، داروهای ضدافسردگی ، یا داروهای ضدتشنج .
سابقه اعتیاد به الکل یا مواد مخدر، گلوکوم (افزایش فشار داخل چشم )،
میاستنی گراویس ، بیماری انسدادی ریوی مزمن شدید، یا آمفی زم یا ابتلا به
این موارد.
هنگام مصرف دیازپام توصیه می شود
به پزشکتان به طور منظم مراجعه کنید تا بهبود شما را زیر نظر داشته باشد.
تا مشخص شدن پاسخ بدنتان به دارو در رانندگی و کار با وسایل خطرناک احتیاط
کنید. برخی افراد با مصرف این دارو دچار خواب آلودگی و افت سطح هوشیاری می
شوند.
در صورت شک به مصرف بیش از حد دارو، بلافاصله تقاضای کمک پزشکی کنید.
اگر در هنگام مصرف دیازپام دچار افکار یا احساسات عجیب شدید با پزشکتان مشورت کنید.
یک برگه شناسایی پزشکی به همراه داشته باشید که نشان دهد دیازپام مصرف می کنید.
دیازپام را دور از دسترس کودکان ، و دور از گرما، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط دیازپام فاسد می شود).
دیازپام تاریخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بریزید.
هنگام مصرف دیازپام نباید
داروهای آرامبخش دیگری مصرف کنید.
الکل بنوشید.
دیازپام را به عنوان قرص خواب مصرف کنید، مگر اینکه برنامه شما اجازه دهد
۸-۷ ساعت خواب داشته باشید؛ در غیر این صورت ممکن است تا بی اثر شدن دارو
خواب آلوده باشید و فراموشکار شوید .
راهنمائیهای عمومی :
قبل از مصرف این دارو در موارد زیر با پزشک خود مشورت نمائید :
وجود هر گونه سابقه حساسیت به دارو و یا داروهای دیگر از این خانواده به
ویژه دیازپام ، کلردیازپوکساید ، کلونازپام و یا غذاها ، مواد محافظ و رنگ
ها .
وجود هر نوع بیماری از جمله گلوکوم با زاویه بسته ، میاستنی گراو (ضعف شدید عضلانی) ، انسداد مزمن تنفسی .
در صورت مصرف داروهای دیگر .
قبل از قطع دارو بعد از یک دوره مصرف طولانی با مقادیر زیاد .
حاملگی و شیر دهی .
مصرف در کودکان و سالمندان .
برای جلوگیری از ایجاد وابستگی ، دارو را بیش از مقدار و مدت زمان توصیه شده مصرف نکنید .
در صورتی استفاده از دارو به عنوان ضد تشنج ، تحت رژیم درمانی مشخص ،
دوره درمان را کامل کنید و هیچ نوبتی از مصرف دارو را ترک نکنید .
در صورت عدم تاثیر دارو، مقدار مصرف را زیاد نکنید و با پزشک مشورت کنید.
در صورت فراموش کردن یک دوز از دارو در صورتی که تحت رژیم درمانی خاصی هستید چنانچه یک ساعت از زمان مصرف دار و گذشته باشد دارو را
مصرف کنید اما اگر بیشتر از این زمان است دارو را مصرف نکنید و مقدار مصرف نوبت بعدی را دو برابر نکنید .
مصرف در حاملگی و شیر دهی :
مصرف این دارو در زمان بارداری به خصوص سه ماهه اول و شیردهی غیر مجاز است مگر در موارد اضطراری و به تشخیص پزشک.
بزرگسالان :
به عنوان ضد اضطراب و ضد تشنج مقدار ۲-۱۰ میلی گرم, ۲-۴ بار در روز .
به عنوان تسکین بخش – خواب آور و رفع علائم حاد قطع مصرف الکل در ۲۴ ساعت
بار اول مقدار ۱۰ میلی گرم ۳-۴ بار در روز مصرف می شود که سپس مقدار مصرف
بر حسب نیاز به ۵ میلی گرم ۳-۴ بار در روز کاهش داده می شود به عنوان شل
کننده عضلات اسکلتی ۲-۱۰ میلی گرم ۳-۴ بار در روز مصرف می شود.
توجه:
در بیماران سالخورده و ناتوان مقدار مصرف ۲ تا ۵/۲ میلی گرم ۱ تا ۲ بار در
روز است که به تدریج بر حسب نیاز تحمل بیمار افزایش می یابد .
کودکان : مقدار مصرف این دارو در کودکان با سن کمتر از شش ماه توصیه نمی
شود در کودکان بزرگتر از شش ماه ، ابتدا ۱تا ۵/۲ میلی گرم یا ۴/۰ تا
۲۰/۰ میلی گرم بر کیلو گرم وزن بدن سه یا چهار بار در روز مصرف می شود که
به تدریج بر حسب نیاز و تحمل بیمار با نظر پزشک به مقدار آن افزوده می شود
.
عوارض جانبی :
هر دارو به موازات اثرات مطلوب درمانی ممکن است باعث بروز برخی عوارض
ناخواسته گردد اگر چه تمام این عوارض در یک فرد دیده نمی شود ولی در صورت
بروز هر یک از علائم زیر با پزشک مشورت نمائید .
عوارض با درجه وقوع کمتر و نادر :
درد و کرامپ شکمی ،۲ بینی و یا اختلال بینایی ، تغییر در میل جنسی ،
اسهال ، یبوست ، خشکی دهان ، سرخوشی ، سردرد ، افزایش ترشحات بزاق و
ریه ، گرفتگی عضلانی ، تهوع و استفراغ ، لرز و خستگی غیر معمول ، مشکل
ادراری ، اسپاسم عضلانی و یا ضعف عضلانی .
عوارض شایع دارو که تنها در صورت ادامه یافتن یا بدتر شدن نیاز به توجه پزشکی دارند:
سرگیجه یا احساس سبکی در سر, ناهماهنگی و بی نظمی در حرکت عضلات به ویژه
در افراد مسن یا ناتوان , خواب آلودگی به ویژه در طول روز ( وقتی دارو به
عنوان خواب آور مصرف می شود)
شرایط نگهداری:
دارو را در درجه حرارت پایین تر از ۳۰ درجه سانتیگراد نگهداری نمایید.
- دارو را دور از دسترس اطفال قرار دهید.
- از مصرف داروهای تاریخ گذشته خودداری نمایید.
نکاتی مهم در رابطه با دیازپام
* از آنجایی که این داروایجاد وابستگی می کند، بایستی بیش ازمقدار توصیه شده مصرف نشود.
* اگر بعد از چند هفته اثر درمانی داروکاهش یافت به پزشک مراجعه شود.
* ـ دیازپام بهعنوان ضدتشنج باید کامل ومرتب مصرف شود.
* در صورت بروز خوابآلودگی،سرگیجه، منگی، از دست دادن مهارت درانجام کار بهخصوص در افراد مسن، داروبا احتیاط مصرف شود.
▪ دیازپام برای تسکین اضطراب، اختلالات خواب و اختلالات هراس تجویز
میشود. این دارو همچنین به عنوان ضد تشنج و شل کننده ماهیچه اسکلتی
استفاده میشود.
▪ اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که آن را به یاد آوردید مصرفش
کنید. اگر تقریباً موقع نوبت بعدی مصرف دارو رسیده است، نوبت فراموش شده
را رها کرده به برنامه دارویی منظمتان بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر
نکنید.
▪ در صورت بروز هریک از علایم نادر ولی جدی زیر، مصرف دیازپام را قطع
کرده، با پزشکتان تماس بگیرید: افت قوای ذهنی، خواب آلودگی شدید، تکلم
نامفهوم، ضربان قلب کند، تنگی نفس، عدم تعادل، بثوراتجلدی، گلودرد، تب،
لرز، کبودی یا خونریزی غیرعادی، زخمهای دهانی، زردی پوست یا چشمان، از
دست رفتن حافظه، بیخوابی، اضطراب، یا تحریک پذیری .
▪ دیازپام میتواند اعتیادآور باشد، و علایم ترک دارو ممکن است در صورت قطع ناگهانی آن روی دهد.
▪ علایم ترک دارو عبارتاند از:
گیجی، افت قوای ذهنی، دردهای شکمی، افزایش تعریق، تهوع، استفراغ،
حساسیت به نور و صدا یا احساس سوزن سوزن شدن یا گزگز. اگر میخواهید مصرف
دیازپام را قطع کنید با پزشکتان تماس بگیرید تا شاید این کار تدریجی انجام
گیرد.
▪ علایم زیر ممکن است مشاهده شوند اما فقط در صورتی که مشکل ساز شوند نیاز
به گزارش دارند: سرگیجه، خواب آلودگی، خشکی دهان، سردرد، تهوع، یبوست،
اسهال، ضربان قلب سریع و شدید، یا لرزش .
▪ در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف دیازپام، پزشکتان را مطلع
سازید: حساسیت به دیازپام، بنزودیازپینهای دیگر یا هرگونه ماده غذایی،
رنگهای خوراکی، یا نگه دارندهها.
▪ ابتلا به گلوکوم (افزایش فشار داخل چشم)، میاستنی گراویس، بیماری
انسدادی ریوی مزمن شدید، یا آمفیزم یا ابتلا به این بیماریها از مواردی
است که باید در هنگام مصرف دیازپام احتیاط کرد.
▪ هنگام مصرف دیازپام توصیه میشود:
به پزشکتان به طور منظم مراجعه کنید تا بهبود شما را زیر نظر داشته
باشد. تا مشخص شدن پاسخ بدنتان به دارو در رانندگی و کار با وسایل خطرناک
احتیاط کنید. برخی افراد با مصرف این دارو دچار خواب آلودگی و افت سطح
هوشیاری میشوند. در صورت شک به مصرف بیش از حد دارو، بلافاصله تقاضای کمک
پزشکی کنید. اگر در هنگام مصرف دیازپام دچار افکار یا احساسات عجیب شدید
با پزشکتان مشورت کنید. یک برگه شناسایی پزشکی به همراه داشته باشید که
نشان دهد دیازپام مصرف میکنید.
▪ دیازپام را دور از دسترس کودکان و دور از گرما، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگه دارید. در این شرایط دیازپام فاسد میشود.
▪ دیازپام تاریخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بریزید.
مارگزیدگی از مواردی است که خیلی باید در مورد آن هوشیارانه و با دقت عمل کرد چرا که هر گونه غفلت ممکن است منجر به عوارض خطرناکی برای فرد مسموم شود .
مارها انواع گوناگونی دارند که از این بین تنها تعداد معدودی سمی و
خطرناک هستند . به یاد داشته باشید که حتی مارهای سمی نیز تنها برای دفاع
از خود یا به قصد شکار از نیش و سم خود استفاده می کنند .
* مارهای سمی به گروه بزرگ تقسیم می شوند :
۱- خانواده ی مارهای مرجانی شامل مار مرجانی , کبری , ماهبا و غیره
۲- خانواده ی افعی ها از جمله افعی , مارزنگی و غیره
نکته : هرگونه مارگزیدگی را باید سمی تلقی کرد مگر خلاف آن ثابت شود .
بنابراین لازم است مصدوم را حتماً و در اسرع وقت به مراکز درمانی منتقل کنیم تا تحت مراقبت های لازم قرار گیرد .
همانطور که میدانید کلیه مارها سمی نبوده ودر واقع به دو دسته سمی و غیر
سمی تقسیم می شوند . مارهای سمی خود از نظر میزان سمی بودن یکسان نبوده و
با هم فرق دارند .
همچنین از نظر شکل ظاهر نیز مارهای سمی و غیر سمی تفاوتهای آشکاری دارند که برخی از آنها در جدول آورده شده اند .
مارهای سمی و غیر سمی تفاوتهایی دارند که از جمله آنها می توان به موارد زیر اشاره کرد :
۱- مردمک چشم مارهای سمی به صورت بیضی ( خطی ) و شبیه مردمک چشم گربه است
. ولی مردمک چشم مارهای غیر سمی گرد و مدور است . نکته : مار مرجانی که از
خطرناک ترین مارهای سمی است مردمک مدور دارد .
۲- سرمارهای سمی مثلثی شکل است و با بدن ما زاویه دارد , ولی سر مارهای غیر سمی به صورت نیمه بیضی است و در واقع بدن مارهای غیر سمی شبیه کرم خاکی است . نکته : سر مارمرجانی مثلثی نبوده ولی این مار از انواع سمی است .
۳- مارهای سمی برای نیش زدن از دو دندان نیش استفاده می کنند و محل گزش معمولاً با یک یا دو سوراخ ( یا زخم ) مشخص می شود . اما در مارهای غیر سمی دندان ها متعدد هستند و در دو ردیف هلالی قرار می گیرند .
۴- حلقه های دْم مارها در انواع سمی منفرد است , ولی در مارهای غیر سمی به صورت یک ردیف دوتایی در کنار هم دیده می شود .
۵- در پایین چشم مارهای سمی , یک حفره ی کوچک وجود دارد که درمارهای غیر سمی دیده نمی شود .
* نکات کلی و مشخصه های بارز برای شناخت و تشخیص دادن مارهای سمی و مارهای غیر سمی
مارهای سمی حفره بین چشم و بینی دارند (حفره حسگر گرما) اما مارهای غیر سمی حفره بین چشم و بینی ندارند.
مارهای سمی مردمک چشمی بیضوی شکل دارند اما مارهای غیر سمی مردمک چشمی گرد دارند.
شکل سر مارهای سمی مثلثی شکل و پوشیده از پولکهای ریز است اما شکل سر مارهای غیر سمی تقریبا غیر مثلثی و دارای زوایای گرد و فاقد تیزی و زوایه تند است مثالد مار پیتون.
طول مارهای سمی کوتاهتر و طول بدن مارهای غیر سمی طویل تر است.
دندان نیش و پیش مارهای سمی کشیده و خنجر مانند و بلند (جهت نیش زدن و وارد کردن زهر در بدن قربانی ) است اما دندانهای مارهای غیر سمی کوتاهتر و با تعداد بیشتر جهت نگه داشتن و گاز گرفتن قربانی است.
علی رغم وجود این تفاوتها تشخیص گزش سمی از غیر سمی به سرعت و آسانی
ممکن نیست و همان طور که گفته شد هر مارگزیدگی را باید خطرناک تلقی کرد ,
مگر خلاف آن ثابت شود .
* علائم و نشانه ها و بررسی بیمار :
مشاهده مار
مشاهده ی سوراخ یا زخم در محل نیش زدگی .
درد در محل گزیدگی , درد و سوزش شدید است .
تورم , با گذشت زمان , تورم به سمت قسمت مرکزی اندام و به طرف تنه ی فرد پیشرفت می کند .
قرمزی پوست و بروز تاول
قرمزی و تورم عروق لنفاوی در عضو گزیده شده و پیشرفت این قرمزی و تورم به
سمت قسمت های مرکزی بدن . لبه های این ناحیه بسیار دردناک و نسبت به لمس
حساس می باشند .
تهوع , استفراغ , سرگیجه و احساس ضعف
کاهش فشار خون
تب , لرز و تعریق
سوزن سوزن یا کرخت شدن نوک انگشتان و اطراف لب و دهان
خونریزی از بینی , وجود خون در ادرار یا مدفوع
تند شدن تنفس یا تنگی نفس
افزایش نبض
مشکل بینایی
هنگامی که کسی توسط مارسمی مورد گزش قرار می گیرد، علائمی در او ظاهر می
شود که بسته به نوع سم و میزان ورود آن به بدن به دو گروه خفیف و شدید
تقسیم می شود :
* علائم مارگزدیگی خفیف:
تورم، تغییر رنگ، درد کم، احساس قلقلک، ضربان سریع، ضعف عمومی ، تهوع، استفراغ، اختلال دید
* علایم مارگزدیدگی شدید:
تورم سریع و کرختی بدن، درد، مردمک سنجاقی، به خود پیچیدن، هذیان، شوک، تشنج، فلج، عدم وجود نبض
* علائم و نشانه های زهرآگین شدن و سرعت تظاهر به آنها به عوامل زیر بستگی دارد :
۱- اندازه مار
۲- محل , تعداد و عمق گزیدگی ۳
- مقدار زهر تزریق شده
۴- حساسیت فردی نسبت به زهر ۵
- سن و وزن مصدوم ۶
- سلامتی عمومی عضو
۷- نوع و تعداد میکروارگانیسم موجود در حفره دهانی مار
در بررسی بیمار , ابتدا به دنبال اثرات دو دندان روی پوست مصدوم بگردید . البته ممکن است فقط یکی از دندان ها در پوست فرو رفته باشد .گاه نیز یکی از دندان های مار در حمله به هدف قبلی شکسته است . این نیز ممکن است که مار در مرحله پوست اندازی بوده , وبیشتر از دو دندان داشته باشد .
کمکهای اولیه در ابتدا پس از ارزیابی محل حادثه و استفاده از لباس و کفش مناسب جهت جلوگیری از مارگزیدگی , مصدوم را از محل حادثه دور کنید . ( البته در صورت عدم وجود خطر , بی حرکت نگه داشتن مصدوم در اولیت قرار دارد ) .
اکثر گزیدگی ها در ناحیه دست و پاها اتفاق می افتد . بنابراین توصیه می
شود ( در مورد مارهایی که سم آنها از طریق اختلال در عملکرد دستگاه عصبی
عمل می کند , مانند مار کبری و مار مرجانی ) با استفاده از پارچه یا باندی
که حدود ۴ تا ۵ سانتی متر عرض داشته باشد , بالا و پایین محل گزیدگی را
ببندید , که البته این کار باید با رعایت اصول انجام شود . باند یا پارچه
را طوری ببندید که یک انگشت براحتی از زیر آن عبور کند و مانع مصدود شدن
خون سرخرگی نشود .
توجه : در صورتی که محل گزش در نزدیکی مفاصل است , از قرار دادن نوار در
دو سمت مفصل خودداری کنید و نوار مورد نظر را فقط در بالای زخم ( سمتی که
به تنه مصدوم نزدیک تر است ) ببندید .
انتهای زخمی را پایین تر یا هم سطح قلب قرار دهید . زیور آلات , ساعت یا لباس های تنگ را از اندام گزیده شده خارج کنید .
استفاده از دستگاه پمپ مکنده ی مخصوص در ۳۰ دقیقه اول مارگزیدگی توصیه
می شود . در صورتی که پس از ۵ تا ۱۰ دقیقه بعد از گزیدگی به بیمار رسیدید
, توسط ساکشن کردن می توانید ۲۵-۵۰% زهر را خارج کنید . در صورت در اختیار
داشتن محلول آنتی سپتیک یا صابون سطح زخم را با آن شستشو دهید .
در نقطه گزیدگی و درست با همان عمقی که نیش مار فرو رفته است ( معمولاً خیلی سطحی و حدود ۴ میلی متر ) یک برش خطی بدهید .
* مهم:
هیچ گاه روی ناحیه را برش ضربدری ندهید زیرا این کار ریسک بریده شدن اعصاب و عروق خونی را افزایش می دهد .
زخم باید حدود ۲۰ دقیقه ساکشن شود . در صورتی که نجات دهنده خود زخم بازی در دهان یا اطراف دهان داشته باشد , باید از این کار اجتناب نماید . مایع زخم که توسط ساکشن دهانی خارج می گردد , باید مرتباً دور ریخته شود . با این حال اگر احتملاً بلعیده شد , جای نگرانی نیست , زیرا زهر در معده بی اثر می شود . در صورت امکان اطلاعات صحیحی در مورد شکل مار به دست آورید . هرگز به بیمار اجازه ندهید که راه برود . مصدوم را سریعاً به مراکز درمانی منتقل کنید .
* نکته :
استفاده از کمپرس سرد در مار گزیدگی ممنوع است .
* نکته :
سم بعضی از مارها ( مثل مارکبرا و مار مرجانی ) بر روی سیستم عصبی اثر می گذارد و با فلج کردن عضلات تنفسی باعث خفگی و مرگ فرد می گردد . ارایه ی کمک های اولیه مناسب , به ویژه انجام تنفس مصنوعی ( احیای قلبی – ریوی ) در نجات زندگی این افراد از اهمیت خاصی برخوردار است . توجه : چون مارگزیدگی در هر کشور و ناحیه با مارهای خاص آن منطقه جغرافیایی اتفاق می افتد , برای اطلاع صحیح از انواع مارهای موجود در منطقه و نحوه ارایه ی کمک های اولیه بهتر است با مسئولین مربوطه مثل مقامات سازمانهای بهداشتی , سازمان دامپزشکی , سازمان مراتع و جنگلبانی و … تماس بگیرید و اطلاعات لازم را از آنها جویا شوید .
* بطور کلی کمکهای اولیه را به شرح زیر می توان خلاصه کرد :
۱- به منظور جلوگیری از نفوذ و جذب سم باید از روش بانداژ استفاده نمایید
. ولی اگر امکانات محلی تنها روش بست یا تورنیکه را ترجیح و اجازه می دهد
در این صورت بهتر است اصول مشروحه زیر مراعات و عملی گردد :
بعد از گزش مار ، فوراً بالای محل گزش را با بست یا تورنیکه
(Tourniquet) می بندند . برای بستن می توان از نوار پارچه ای (به عرض سه
سانتیمتر) استفاده کرد . تا زمانیکه بست مناسب تهیه شود ، ناحیه بالای گزش
را باید با دست و با فشار مناسب گرفت تا مانع نفوذ سم شود . توصیه می شود
که میزان محکم بستن تورنیکه باید به اندازه ای باشد که یک انگشت دست نه به
سهولت و نه به سختی از زیر آن رد شود. پس از بستن بالای موضع هر ۱۵ دقیقه
آنرا به مدت چند ثانیه (یک و نیم دقیقه) باز نموده و مجدداً بست و بیمار
را به درمانگاه یا پزشک رساند . اگر بست پهن و ضخیم باشد ، می توان به مدت
یک و نیم تا دو ساعت از آن استفاده کرد .
در موارد زیر از بست یا تورنیکه استفاده نمی شود :
• موقع تزریق سرم ضد مار گزیدگی
• موقع بروز تورم ناشی از مار گزیدگی
• بیش از یک ساعت از گزش مار گذشته باشد .
• نوع مار غیر سمی باشد.
۲ – روش بانداژ و بی حرکت نگهداشتن اندام :
محل گزش و اطراف آنرا (حداکثر ممکن از اندام مصدوم) فوراً باید باند
پیچی نمود. برای بانداژ از باند یا نوار پارچه ای نسبتاً پهن مانند مچ پیچ
استفاده می شود (باند از پارچه کرپ یا هر پارچه نرمی مانند حوله که به
صورت بریده یا نوار پهن باشد ، انتخاب می کنند) . عضو مصدوم را باید ثابت
نگهداشت . برای ثابت کردن یا بی حرکت نمودن اندام از تخته شکسته بندی یا
چوب و غیره نیز می شود استفاده کرد اندام مصدوم را باید روی تخته مزبور
قرار داد و مجدداً باند پیچی نمود و او را هر چه زودتر به درمانگاه یا
پزشک رسانید . تا رسیدن به مراکز درمانی یا پزشک ، عضو مصدوم را باید ثابت
و بی حرکت نگهداشت و بانداژ را باز نکرد . در صورت انجام این روش (Bandage
and immobilization) دیگر از روش بست یا تورنیکه استفاده نمی شود .
۳- اگر گزش مستقیم و عمقی باشد ، محل گزش را سوراخ نمی نمایند و شکاف نمی دهند .
۴- در صورت امکان مار گزنده را بکشند و همراه بیمار به مراکز درمانی یا پزشک ببرند .
۵- روش بانداژ تا حدی از نفوذ و حرکت سم در بدن جلوگیری می کند و در حالات خفیف گزش ، اصولاً روش مناسبی می باشد .
۶- اگر بانداژ ناحیه کتف مقدور باشد ، انجام آن نباید مانع حرکت آزاد قفسه سینه شود .
۷- گزش در ناحیه گردن و سر کمکهای اولیه ندارد .
۸- در روش بانداژ دو موضوع ناخوشایند وجود دارد (۱) اگر گزش مار دارای اثر
تخریب کننده موضعی باشد در این صورت مشکل شدت پیدا می کند (۲) اگر باند
پیچی محکم تر از حد معمول انجام شود به گردش خون آسیب می رساند و درد را
افزایش می دهد .
۹- روش بانداژ به عنوان کمکهای اولیه از ۳ لحاظ مفید و مورد توجه است (۱)
اگر بیمار در مدت ۳ ساعت نتواند به مراکز درمانی برسد (۲) اگر گزش توسط
مارهای کبرای جنوب کشور یا کفچه مار یا مار دریایی انجام پذیرد (۳) اگر
گزش توسط مارهای ناشناخته انجام شود .
۱۰-بطور کلی هیچ نوع ماده خوراکی اعم از غذا و نوشیدنی نباید به بیمار
خوراند . در صورت نیاز و ضرورت مقدار کمی آب برای رفع تشنگی و با احتیاط
می توان به بیمار خوراند . در صورت نداشتن علائم عصبی تجویز مقدار کمی
آرام بخش مانند دیازپام خوراکی ضرری ندارد ولی از مصرف آسپرین باید
خودداری شود . از مصرف مشروبات الکلی و یا تجویز مرفین جداً باید خودداری
شود .
* تشخیص مار گزیدگی :
اصولاً دست یا پا بیشتر در معرض گزش مار می باشد . چنانچه تصادفاً سرخ
رگها یا سیاهرگی مورد حمله مار قرار گیرد و سم مستقیماً و به مقدار کافی
وارد جریان خون شود ، غالباً مرگ با یک تشنج سریع در چند دقیقه فرا می رسد
. بطور کلی مسمومیت با زهر مار یک حالت اورژانس دارد که مستلزم مراقبت
فوری و داشتن تجربه کافی در تشخیص و درمان است . تاخیر در مداوا یا درمان
ناقص چه بسا عواقب وخیمی به بار خواهد آورد .
گاهی ممکن است دندان مار آلوده به میکروب ،ویروس یا انگل باشد در این
صورت گزش آن باعث جراحات سخت و احیاناً سبب انتقال بعضی بیماریهای میکربی
،ویروسی یا انگلی خواهد بود . شک و تردید در سمی و غیر سمی بودن باعث
ناراحتی فردی می شود و احتمال دارد با گزش یک مار سمی زهر وارد بدن شکار
نشود یا برعکس گزش مار غیر سمی باعث احساس هیجان و حتی عوارض عصبی و روانی
گردد . این هیجانات ممکن است سستی و ناتوانی و سرگیجه ایجاد کند و موجب
تشدید و بی نظمی تنفس و نبض و گاهی هم بروز یک حالت شوک ابتدایی شود . از
طرفی تمام این علائم ممکن است بعد از یک مسمومیت واقعی ظاهر شود بنابراین
در موقع درمان یک مصدوم باید تمام نشانیها را به خاطر داشت .
اصولاً زهر مار از نظر آزمایشگاهی از یک سری عوامل مختلف تشکیل می شود در
حالی که از نظر بالینی زهر افعیها روی خون (Vasculotoxin) و زهر مارهای
دریایی روی ماهیچهها (Myotoxin) اثر می کند .
* گزشهای ناشناخته ای که در مار گزیدگی غالباً موجب تردید می شوند عبارتند از :
(۱) آسیبهای حاصله از برخورد با اشیاء (تیغ ، خار و اشیاء نوک تیز و غیره )
(۲) آسیبهای حاصله از گزش و نیش عقرب ، رتیل ، حشرات ، جوندگان و جانوران آبزی .
(۳) مار گزیدگی با علائم یا بدون علائم مسمومیت .
(۴) مار گزیدگی با داشتن علائم خفیف مسمومیت و یا داشتن علائم شدید مسمومیت که منجر به مرگ می شود .
درد و تورم در آسیبهای حاصله از اشیاء غالباً پیشرفت مستمر ندارد و محدود
می باشد . گزش و نیش بند پایان به ندرت باعث خونریزی می شوند و سوراخ زخم
کمتر قابل جستجو است و غالباً دیده نمی شوند .
گزش مارهای زمینی دردناک و سوراخ ریز دندانها روی زخم مشهود و خون آلود
است . گزش مار دریایی دردناک نیست و مشاهده سوراخ جای دندان کار روی زخم
خیلی مشکل است .
گزش مار افعیها با درد موضعی ، تورم و تغییر رنگ موضع گزش غالباً طی ۱۵
دقیقه بعد از گزش شروع می شود و مسمومیت به تدریج پیشرفت می نماید . حساس
شدن غدد لنفاوی مربوطه غالباً طی یک ساعت بعد از گزش آشکار می گردد و از
علائم مسمومیت محسوب می شود . مشاهده تورم در مسمومیتهای شدید کمی مشکل
است لذا محیط یا حجم عضو مصدوم و غیر مصدوم باید اندازه گیری شود و با هم
مقایسه گردد .
در گزش افعیها معمولاً ادرار خونی یا هموکلوبینوری و بعد عدم انعقاد خون ظاهر می شود . در شرایطی که تجهیزات و امکانات آزمایشگاهی در اختیار نباشد ، آزمایش ساده زمان لخته شدن خون کامل بسیار مفید خواهد بود . برای این منظور مقدار چند میلی لیتر از خون بیمار را داخل لوله تمیز آزمایشگاهی قرار می دهند و آن را به مدت ۲۰ دقیقه در حرارت اطاق بطور عمودی نگهداری می نمایند چنانچه در طی این مدت خون منعقد نگردد دلیل بر اختلالات انعقادی است .
بعضی از کارشناسان به منظور سرعت عمل اظهار می دارند که چنانچه خون بیمار را در لولههای بسیار نازک یا لولههای شعریه به مدت ۲ تا ۳ دقیقه در حرارت اطاق قرار دهند اگر خون منعقد نشود دلیل بر اختلال در فیبرینوژن خون است . در هموکلوبینوری رنگ پلاسمای بیمار قرمز یا تیره می باشد سم بعضی افعیها اثری روی انعقاد خون ندارند . گزش گروه افعیها غالباً همراه با تورم شدید و علائم خونریزی همراه با تورم شدید و علائم خونریزی موضعی و ظهور دانههای قرمز و چسبندگی خون در یکی دو ساعت اول است .
ولی اگر بستن تورنیکه (Tourniquet) به عنوان کمکهای اولیه بکار برده
باشند ظهور این نشانیها ۴ تا ۵ ساعت به تاخیر می افتد . بطور کلی تورم
شدید موضعی ،تاول و نکروز همراه با وضعیت غیر عادی انعقاد خون مربوط به
گزش مارهای گروه افعیها می شود .
در گزش گروه الاپیده مانند کبرا یا کفچه مار ،سستی و خواب آلودگی و فلج
حلق از علائم مهم به شمار می رود . خونریزی یا هموراژی و عدم انعقاد خون
مشهود است . بطور کلی در موارد گزش کبراها ، علائم افتادگی پلکها ، اختلال
در بلع و سایر علائم مسمومیت عصبی یا نروتوکسین طی یک ساعت اول ظاهر می
شود و به سرعت پیشرفت می کند . به نحوی که سستی و اختلال دستگاه تنفسی و
احیاناً شوک قلبی را همراه دارد . ولی اگر بستن تورنیکه را به عنوان
کمکهای اولیه بکار برده باشند این نشانیها طی ده ساعت ظاهر می گردد .
معمولاً تورم موضعی شدید ، تاول و نکروز همراه با وضعیت عادی انعقاد خون و
داشتن علائم عصبی مربوط به گزش مارهای گروه کبرا یا الاپیده است .
در گزش مارهای دریایی ،وجود درد و حساس بودن عضلات در لمس تیره شدن رنگ ادرار که نتیجه خونریزی داخل ماهیچه ای و وجود میوگلوبین در ادرار است از علائم مسمومیت با سم مارهای دریایی است .
در خونریزی داخل ماهیچه ای اصولاً رنگ ادرار قرمز یا قهوه ای می شود که نباید آن را با هموکلوبینوری حاصل از سموم همولتیک اشتباه کرد . چه وجه افتراق هموکلوبینوری و خونریزی داخل ماهیچه ای در رنگ پلاسما است . در هموکلوبینوری رنگ پلاسما تیره می باشد در صورتی که در خونریزی داخل ماهیچه ای رنگ پلاسما طبیعی ولی ادرار خونی بوده و در ماهیچهها خونریزی مشاهده می شود .
گزش مارهای دریایی همراه با پیدایش خون در ادرار در یکی دو ساعت اول بوده و بعد سستی و اختلال تنفس ظاهر می شود . تهیه الکتروکاردیوگرام به منظور پیش بینی و جلوگیری از بروز حوادث نامطلوب در حالات مختلف مفید است . تورم اطراف گزش و همچنین ادامه توسعه تدریجی آن دلیل بر نفوذ مقدار زیاد سم است . نکروز موضع دلیل دیگر بر مسمومیت است که بیشتر در شست انگشتان ظاهر می شود .
گاهی پیشرفت نکروز یا قانقرایا تا تاندونها و ماهیچهها و حتی استخوانها می رسد . عفونتهای میکروبی گاهی تا حد مفاصل پیشرفت می کند . در بعضی موارد چنانچه به عنوان کمکهای اولیه موضع را شکاف نداده باشند این عفونت مشاهده نمی شود .
* بررسیهای آزمایشگاهی :
در اکثر موارد درمان بیماران بدون انجام تستهای آزمایشگاهی صورت می پذیرد
و از طرفی اغلب گزشهای مار گزیدگی به عنوان مار ناشناخته درمان می شوند .
در حالی که اگر امکانات لازم فراهم باشد و درمان با تشخیص مار و نتایج
تستهای آزمایشگاه تکمیل گردد ،اطلاعات ارزشمندی فراهم خواهد شد .
بطور گلی با توجه به امکانات موجود و شرایط محلی و وضعیت بیمار ممکن است نیاز به انجام یک و یا چند مورد از آزمایشات زیر باشد :
آزمایش ادرار (Urinalysis) – هموگلوبین (Hemoglobin) – هماتوکریت (Hematocrit) – شمارش گلبولب یا Cell Blood Count) CBC – تعیین گروه خون (Blood typing) – سدیمنتاسیون یا Sedimentation) ESR – مقدار اوره (Urea) – گازهای خون شریانی (ABG) – اختلالات انعقادی : زمان پروترومبین یا Prothrombin time) PT – زمان نسبی ترمبوپلاستین یا (Partial thromboplastin) PTT – فیبرینوژن (Fibrinogen) – سطح فراوردههای حاصل از تخریب فیبرین (Fibrin split product level) – آزمایش ساده یا ۲۰ دقیقه ای لخته شدن خون کامل (The 20 minutes whole Blood clotting Test) معمولاً این آزمایشات در مورد گزش افعیها و مارهای ناشناخته انجام می شود و در ۴۸ ساعت اول هر ۶ تا ۸ ساعت یک بار تکرار می شود . اندازه گیری الکترولیتهای سرم Electrolytes غالباً مفید است .
در مواردی که گزش مار باعث نکروز عضلانی می شود سطح کراتین فسفوکنیاز یا (Creatine Phosphokinase) و لاکتیک دی هیدروژینار یا (Lactic dehydrogenase) LDH به مقدار قابل توجهی افزایش می یابد و این امر اهی در تشخیص افتراقی کمک کننده است . در انواع مار گزیدگیها به خصوص گزش مارهای دریایی ،گرفتن نوار قلبی یا ECG از بیماران بیش از ۴۵ سال توصیه می شود .
* درمان مار گزیدگی :
هر بیمار مار گزیده که طی دو ساعت اول گزش دچار تورم و تغییر رنگ موضع به
شعاع ۱۵-۱۰ سانتیمتر در محل گزش شد ، یا دچار درد و حساسیت در غدد لنفاوی
ناحیه مربوطه بشود ، یا علائم سیستمیک مسمومیت را نشان دهد باید در واحد
مراقبتهای ویژه (ICU) بستری شود . معمولاً از طریق راه وریدی (i.v.)
تزریق محلول کریستالوئید یا قندی ۵%برقرار می شود . علائم حیاتی باید
دقیقاً کنترل شود . برون ده ادراری باید در حد قابل قبولی حفظ شود .
مسکنها (Analgesic) در موارد مقتضی برای تسکین درد تجویز می شوند . از مصرف آسپرین خودداری شود و گاهی در صورت نیاز ،دیازپام (Diazepam) خوراکی به عنوان آرام بخش توصیه می شود .
سرم ضد مار گزیدگی یا آنتی ونوم (antivenom) به مقدار کافی باعث برطرف شدن تظاهرات خطرناک سیستمیک سم مار می شود ولی روی علائم موضعی چندان اثر ندارد . لذا طبیعی شدن علائم حیاتی و بر طرف شدن اختلالات انعقادی بدون توجه به تورم موضعی نشانگر تاثیر و کفایت مقدار سرم است .
موثرترین سرم ضد مار گزیدگی سرمی است که اختصاصاً بر ضد همان مار تهیه
شده باشد . ولی معمولاً این سرمها در دسترس عموم نمی باشند اصولاً استفاده
از سرم ضد مار گزیدگی برای خنثی کردن سم است و دقیقاً نمی توان در تمام
موارد دستور واحدی برای شروع درمان توصیه کرد .
بطور کلی موارد استعمال سرم ضد مار گزیدگی (۱) در گزش افعیها شامل کاهش
ناپایداری قابل توجه فشار خون ، ادم انژیونوروتیک (Angionourotic edema)،
اسهال و اختلالات انعقادی با خونریزیهای خارجی است (۲) در گزش کبراها یا
مسمومیتهای عصبی شامل علائم درگیری اعصاب جمجمه از قبیل افتادگی پلکها ،
اختلال بلع ، اختلال تنفس و بینایی است (۳) در مسمومیت با سم مارهای
دریایی شامل سوزش و دردناک بودن عضلات هنگام لمس و میوگلوبینوری است . از
آنجاییکه سرم مار گزیدگی منشاء حیوانی (غالباً سرم اسب) دارد لذا مصرف آن
ممکن است موجب انافیلاکسی و سایر واکنشهای حساسیتی شود .
در اغلب کشورها آزمایش مقدماتی حساسیت پوستی برای سرم انجام می شود . گرچه
تست منفی موید قطعی عدم حساسیت نیست و تست مثبت هم حتماً از پیدایش
انافیلاکسی خبر نمی دهد .
افرادی که دارای سابقه بیماریهای حساسیتی نظیر آسم ، تب یونجه ، اگزما و
حساسیتهای غذایی و دارویی می باشند یا افرادی که دارای سابقه واکنش به سرم
اسبی هستند ، بیشتر از سایرین مستعد بروز واکنشهای شدید تزریق سرم ضد مار
گزیدگی می باشند . در این موارد برخی معتقدند که بری پیشگیری از بروز
واکنشها و یا کاهش شدت آن قبل از تزریق سرم مار گزیدگی ، آدرنالین ، آنتی
هیستامین و کورتیکواستروئید تجویز گردد .
سرم ضد مار گزیدگی بهتر است به صورت داخل وریدی و رقیق شده به نسبت ۵/۱ یا
۱۰/۱ طی ۱۵ تا ۳۰ دقیقه تزریق شود . تجویز سریع سرم توصیه نمی شود و تجوز
دز اولیه سرم بستگی به نوع و خلوص سرم مصرفی و فاکتورهای متفاوتی از قبیل
سن ، وضعیت فیزیکی و حال عمومی بیمار دارد و باید زیر نظر پزشک انجام شود
. در حالات خفیف بیماری ، تزریق یک یا دو واحد در حالات سخت بیماری ۲ تا ۶
واحد و حتی بیشتر از سرم پلی والان ضد مار گزیدگی ساخت ایران تجویز می شود
. در اغلب موارد مار گزیدگی در ایران ،تزریق سرم پلی والان توصیه می شود
مگر در موارد کبرا یا کفچه مار ترجیحاً از سرم اختصاصی یا منووالان
استفاده شود (سرم پلی والان ایران نیز موثر است ) .
بعضی هر یک شیشه یا آمپول را یک واحد دانسته و برخی هر صد (LD50) خنثی شدن
سم را یک واحد و برخی خنثی شدن ۱/۰ میلی گرم سم را یک واحد می دانند .
همچنین عده ای معتقدند که هر واحد سرم ضد مار گزیدگی مقدار سرمی است که
اگر درون رگ تعداد معینی موش آزمایشگاهی (به وزن ۱۸ تا ۲۰ گرم) تزریق شود
و بلافاصله پس از ۵ تا ۱۰ MLD (حداقل مقدار کشنده) از سم مورد نظر تزریق
گردد و قدرت نگهداشتن ۵۰% از این موشها را داشته باشد . این واحد سرمی را
با علامت (Antivenom Unit) Au نشان می دهند .
همانطور که اشاره شد در موارد سخت گاهی بیش از ۶ آمپول مثلاً ده واحد و
حتی بیشتر و گاهی تا ۴۵ واحد یعنی ۴۵۰ میلی لیتر سرم برای یک بیمار مصرف
شده که این مقدار خطرناک است و نباید تجویز شود .
هنگام تزریق سرم ضد مار گزیدگی می بایستی سرنگ محتوی آدرنالین ۱۰۰۰/۱ جهت
مقابله با انافیلاکسی آماده و در دسترس باشد . به دنبال تزریق سرم ضد مار
گزیدگی احتمال بروز بیماری سرم Serum Sichness) وجود دارد . بسیاری از
سرمهای ضد مار گزیدگی خاصیت پیروژنی یا تب زدایی دارند . اگر سرم ضد مار
گزیدگی در دسترس نباشد باید به درمانهای علامتی متوسل شد . شوک معمولاً با
اقدامات رایج مثل استفاده از مایعات و الکترولیتها و تجویز مناسب داروهای
واز و پرسور (Vasopressor) درمان می شود . تزریق پلاسمای منجمد تازه یا
(Fresh Frozen Plasma) FFP ، فاکتورهای انعقادی و پلاکت ممکن است در
اختلالت انعقادی موثر باشد . تاثیر مثبت هپارین (Heparin) ثابت نشده است .
گاهی در مار گزیدگی به علت نارسایی کلیهها ممکن است نیاز به دیالیز باشد
ولی نارسایی دائمی کلیه به ندرت دیده می شود . فلج تنفسی ناشی از سموم
نروتوکسین ممکن است به سختی با تجویز سرم ضد مار گزیدگی برطرف شود و گاهی
نیاز به اقدامات حمایتی تنفسی و تراکئوستومی است (Tracheostomy).
ادروفونیوم هیدروکلراید یا تنزیلون Edrophonium (Tensillon) hydrochlorise
موقتاً در بلوک عصبی عضلانی ناشی از سم کبرا اثر دارد . بعضی معتقد به
تزریق همزمان سرم مار گزیدگی و کوردتیکواستروئیدها (Corticosteroids)
هستند ولی معمولاً این روش توصیه نمی شود . در مار گزیدگی فاسیوتومی
Fasciotomy توصیه نمی گردد . ولی به ندرت در موارد ضروری از آن استفاده می
نمایند .
بروز عفونت در مار گزیدگی معمولاً شایع نیست مگر در مواردی که به عنوان
کمکهای اولیه محل گزش را بریده یا شکاف می دهند و به نحوی باعث آلودگی
موضع می شوند . در عفونتهای حاصله که گاهی گرم منفی هستند پس از کشت و
انتی بیوگرام ، آنتی بیوتیک انتخابی تعیین می شود . مگر در حالات حاد و
شدید که مستقیماً آنتی بیوتیک مناسب تجویز می گردد . در مورد افرادی که
قبلاً مایه کوبی علیه کزاز شده اند یک تزریق یادآور یا تزریق یک دز واکسن
کزاز کافی است ولی اگر مایه کوبی نشده باشند و احتمال آلودگی کزاز وجود
داشته باشد ، تزریق یک دز واکسن کزاز همراه با سرم ضد کزاز توصیه می شود .
* پیش بینی وضع بیماران:
تا زمانی که ضربان قلب وجود دارد می توان به بهبود بیمار امیدوار بود .
گاهی مصدوم یا مار گزیده بدون درمان اصلی بهبود پیدا می کند و نیز ممکن
است مرگ خیلی سریع بعد از گزش گروه الاپیده فرا رسد . حد متوسط زمان فرا
رسیدن مرگ معمولاً پنج ساعت بعد از گزش است ولی ممکن است مرگ تا هفت روز
پس از گزش نیز به تاخیر بیافتد . توجه به پائین آمدن فشار خون و مشاهده
علائم بالینی ، اختلالات دستگاه تنفس و گردش خون موضوع را تا حدی روشن می
نماید .
در گروه الاپیده یا کبرا اساساً مرگ در اثر فلج دستگاه تنفسی است . ضعف ماهیچهها ، ازدیاد ترشح بزاق و استفراغ بیش از حد مزید بر علت و گاهی موجب خفگی می شود . در حالیکه در گروه افعیها خونریزی و شوک بیشتر باعث مرگ می گردد .
در صورت عدم مشاهده نکروز ممکن است درد به طور نادر تا دو هفته ادامه یابد . معمولاً تورم تا دو هفته از بین می رود و به ندرت مشاهده شده است که یکی دو ماه این تورم ادامه یابد .
چنانچه زخم را ضد عفونی کنند و آزاد بگذارند در طی یکی دو هفته خشک
خواهد شد ولی اگر به عللی زخم بسته شود ممکن است عفونی شده و بهبودی
طولانی تر شود و حتی دیده شده که زخم چند ماه ادامه داشته و سرانجام به
مراقبت و عمل جراحی احتیاج پیدا کرده است . به افرادی که سرم اختصاصی برای
درمان تزریق می شود گاهی علائم در طی یکی دو روز از بین می رود و به ندرت
بیش از دو هفته این علائم باقی می ماند .
دوران بیماری در گزش مارهای دریایی کمی طولانی تر بوده و شاید چندین ماه
طول بکشد تا بیمار سلامت خود را باز یابد . در گزش افعیها که سم آنها
خاصیت خونریزی داشته باشد معمولاً بیمار طی یک هفته بهبود پیدا می کند .
اما گزش افعیهایی که سم آنها خاصیت انعقاد خون را تغییر می دهد و سرم غیر
اختصاصی در مورد آنها تجویز می گردد دوران بیماری دو سه هفته طول خواهد
کشید تا بهبود حاصل گردد .
در حالات سخت بیماری ، ابتدا جریان خون سریع می شود و بعد این جریان به کندی صورت می گیرد . در چنین وضعی خون به قلب و مغز به کندی می رسد و ممکن است این عمل در اثر شوک (۱۲ تا ۷۲ ساعت بعد از گزش) یا در اثر خونریزی داخلی یا از محل گزش باشد .
در کشورهای مختلف جهان برای کاستن از
عوارض و مرگ و میر ناشی از بیماری ها و حوادث اورژانس، سیستمی موفق و
کارآمد با عنوان ” خدمات فوریت های پزشکی یا EMS” طراحی شده است که وظیفه
این سیستم، ارائه خدمات درمانی بر بالین بیمار در موارد اورژانس و در صورت
نیاز ، انتقال به مراکز درمانی است. این سیستم در ایران با عنوان فوریت
های پزشکی ۱۱۵شناخته می شود.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از سایت پزشکان ایران ، از
آنجا که با توجه به رشد جمعیت و کمبود امکانات ، ظرفیت پاسخگوئی این سیستم
محدود می باشد، در نتیجه لازم است تدابیری در این زمینه اندیشیده شود تا
حتی با امکانات موجود نیز بتوان از عوارض و مرگ و میر بیماران اورزانس
جلوگیری کرد.به همین منظور ، اپراتورهای اورژانس ۱۱۵ که وظیفه پاسخگوئی به
تماس گیرندگان اورژانس را دارند، از افراد آموزش دیده ( کارشناس پرستاری)
انتخاب شده اند تا راهنمایی های لازم را در موارد مختلف به شهروندان ارائه
دهند و از گسیل بی مورد آمبولانس جلوگیری شود.
همچنین وجود پزشکان در واحد ارتباطات اورژانس ، راهی دیگر برای تحقق
این امر می باشد. در نهایت مهم ترین نکته نحوه برخورد شهروندان عزیز با
موارد یا بیماری های اورژانس است که مراجعه به جزوات آموزشی و کتبی در این
زمینه توسط اورژانس کشور منتشر می شود و می تواند در بسیاری از موارد به
نحوه پاسخگوئی این سیستم کمک نماید.
به خاطر داشته باشید که تماس با مرکز اورژانس ، الزاما به معنای اعزام
آمبولانس بر بالین بیمار نیست. در بسیاری از موارد ، راهنمائی کارشناسان و
پزشکان اورژانس در واحد ارتباطات می تواند پاسخگوی سئوالات و مشکلات تماس
گیرندگان باشد.
مواردی که در آنها می توان از اورژانس تقاضای کمک کرد:
اورژانس های قلبی
احساس درد و سنگینی یا فشار در قفسه سینه و احساس سوزش در ناحیه پشت جناغ،
مواردی است که ما را به درد با منشاء قلبی مشکوک می نماید.در صورتی که
شکایات فوق بین ۵ تا ۳۰ دقیقه طول بکشند و فرد در روزهای مختلف با آنها
مواجه باشد، بیشتر تشخیص آنژین صدری ( درد قفسه سینه به علت کاهش خون
رسانی به قلب) مطرح می گردد.در صورتی که درد بیش از ۳۰ دقیقه طول بکشد و
همراه با تهوع و استفراغ ، تعریق ، انتشار درد به زیر جناغ ، قفسه سینه ،
بازوها ، شانه ها ، اندام ها ، شکم و بین دو کتف باشد، بایستی به فکر
احتمال سکته قلبی بود.
از علائم همراه بیماری های قلبی ، تنگی نفس ناگهانی ، ضربان نا منظم قلب به شکل ناگهانی ، فشارخون بالا و یا افت فشار خون و سوزش معده و عدم هضم غذا می باشد.دردهایی که به طور متوالی بیش از چند ساعت تا چند روز ادامه یابند و یا دردهایی که کمتر از یک دقیقه طول می کشند، معمولا منشاء قلبی ندارند.
اورژانس های تنفسی
یکی از نشانه های هشدار دهنده بیماری های تنفسی ، تنگی تنفس است که
بیماریهای چون آسم ، انسداد راه های هوایی، عفونت های ریوی و … را مطرح می
نماید. باید توجه داشت که ” تنگی نفس به معنای تنفس تند نیست ” بلکه حالتی
است که فرد در آن وضعیت به سختی و به شکل غیر عادی تنفس می کند.
اورژانس های گوارشی
از موادی که در بیماریهای گوارش، نیاز به مداخله اورژانس دارد، می توان به
خونریزی های گوارشی ( استفراغ خونی یا مدفوع قیری شکل)، درد شکم به شکل
حاد که با حساسیت شکم ، استفراغ و یا بی اشتهائی همراه است اشاره کرد.
عوارض ناشی از ضربه های شدید به شکم نیز جزو موارد اورژانس تلقی می شود.
اورژانس های ادراری
این بیماری ها شامل دردهای شدید و ناگهانی پهلو به همراه یا بدون ادرار خونی ، قطع ادرار و سوزش ادرار است.
اورژانس های دستگاه اسکلتی
این بیماریها عبارتند از شکستگی های باز یا بسته استخوان ها ، در رفتگی در مفاصل و اندام ها ، پارگی وسیع بافت نرم در اندام های بدن.
اورژانس چشم
مهم ترین موارد اورژانس مربوط به چشم را ضربه به چشم، ریختن مواد شیمیائی،
سوختگی حرارتی و علائم افزایش فشار چشم( شامل درد ناگهانی در چشم و حدقه،
سر درد شدید و تاری دید) تشکیل می دهند.
اورژانس های اعصاب
موارد زیر در بیماری های اعصاب ، نیاز به مداخله اورژانس دارند:
۱- تشنج و حمله صرعی
۲- سکته مغزی با علائم فلج اعضا، اختلال تکلم و موارد دیگر
۳- اختلال هوشیاری و اعضا
۴-سردردهای شدید و ناگهانی به همراه سفتی گردن و استفراغ مکرر
۵- ضربه به جمجمه یا ستون فقرات به دنبال سقوط از بلندی ها و یا تصادف با خودرو
اورژانس های گوش و حلق و بینی
این مورد شامل خونریزی های شدید از بینی، ضربه به گوش، ضربه به فک و صورت، دررفتگی فک و ماننداست.
بارداری
در خانم های باردار، هرگونه سقط، تشنج، فشار خون بالا به همراه تاری دید و
تورم دست و پا ، خونریزی های شدید و شروع دردهای زایمانی در صورتی که
دسترسی به پزشک میسر نباشد، به عنوان بیماری های اورژانس مطرح هستند.
حوادث محیطی و شغلی
حوادث محیطی و شغلی، طیف وسیعی از موارد اورژانس را در بر می گیرند که مهم ترین آنها عبارتند از:
- تصادف با وسائط نقلیه
- سقوط از بلندی
- سوختگی
- برق گرفتگی
- آوار
- مسمومیت های داروئی و شیمیائی
- خودکشی
- گزیدگی توسط مار، عقرب و سایر جانوران
- غرق شدگی.
در سال ۱۹۹۶ ما یک فیلم مستند ساختیم که صحت متدولوژی ارائه شده توسط بنده را تایید میکرد. دولت مرکزی ترکیه و مقامات محلی و دانشگاه شهر استانبول در تهیه و فیلمبرداری از این آزمایش علمی و عملی با تیم ARTI همکاری داشتند. ما یک مدرسه و یک خانه را با ۲۰ مانکن در داخل آن فرو ریختیم، ۱۰ مانکن را به صورت «Duck And Cover» (خمیده و پنهان شده ) و ۱۰ مانکن دیگر را به روش بقای خودم تحت نام «Triangle Of Life» (مثلث حیات) استفاده کردیم. پس از فرو ریختن ناشی از زلزله مصنوعی، ما به درون آوارها خزیدیم و وارد ساختمانها شدیم تا نتایج آزمایش را فیلمبرداری و مستند کنیم.
در این فیلم که فنون زنده ماندن خود را تحت نظارت مستقیم و شرایط علمی مرتبط با ریزش آوار تمرین نمودیم به روشنی نشان میداد، آنهایی را که از روش «Duck And Cover» ( خمیده و پنهان شده ) استفاده کردند، شانس زنده ماندن آنها صفر درصد و برای آنهایی که از روش ما (مثلث حیات) استفاده کردند، ۱۰۰ درصد بود. این فیلم در ترکیه و کشورهای اروپایی توسط میلیونها تماشاچی دیده شد و در ایالات متحده و کانادا و آمریکای لاتین هم از طریق تلویزیون به نمایش گذاشته شد.
اولین ساختمانی که به داخل آن خزیدم، مدرسهای در شهر مکزیکوسیتی و
درجریان زلزله سال ۱۹۸۵ بود همه بچهها در زیر میزهایشان بودند و همگی تا
ضخامت استخوانهایشان در هم کوبیده شده بودند. آنها میتوانستند زنده
بمانند اگر در کنار میزهایشان و در راهرو بین میزها دراز میکشیدند. کاری
که انجام داده بودند، غیر معقول و غیرضروری بود و در تعجب بودم که چرا
آنها در راهروها نبودند. من آن موقع نمیدانستم که به آنها گفته شده بود
که خود را زیر چیزی پنهان سازند.
این مطلب حقیقت دارد . من هم به نحوه آموزش بچه ها در زیر میز رفتن معترض بوده ام . اما توجه به دو نکته حائز اهمیت است
?- وقتی زیر میز رفتن می بایست آموزش داده شود که تنها تخریبهای غیر سازه ای خصوصا در ساختمانهای بتنی مورد محاسبه قرار گرفته است . ساختمان بتنی که قادر به مقاومت در برابر زلزله باشد تنها با جدا شدن اجزاء غیر سازه ای می تواند به کودکان آسیب برساند که رفتن زیر میز تنها کودکان را در برابر این آوار سبک و دارای خاصیت برندگی و لهیدگی ایمن می سازد . اما کودکانی که در راهروی بین میزها قرار بگیرند مسلما از این آوار غیر سازه ای اسیب می بینند .
?- اما در خصوص سقفهای مدارس ایران خصوصا مدارس یک طبقه که در شهر های
کوچک و روستاها موجود است . اگر این مدارس دارای حداقل استاندارد ها باشند
می بایست کودکان را ترغیب به فرار به کناره دیواره ها نماییم و اینکار
وقتی امکان پذیر خواهد بود که با اموزش و تکرار ملکه ذهن بچه ها شده باشد
! کنار دیوارها همان کنج هایی را میسازد که قابلیت حفظ کودکان را خواهد
داشت .
به سادگی میتوان دریافت، هنگامی که ساختمانها تخریب میشوند، وزن سقف که
بر روی اشیا و مبلمان فرود میآید، آنها را درهم میکوبد و فضای خالیای
را در کنار آنها ایجاد مینماید. این فضا، همان چیزی است که من به آن مثلث
حیات (Triangle Of Life) میگویم. هر اندازه اشیا بزرگتر و محکمتر
باشند، کمتر فشرده میشوند و هر اندازه کمتر فشرده شوند، فضای خالی که در
آن احتمال زنده ماندن افرادی که به آن پناه میبرند، زیاد است، بیشتر
میشود. یک بار دیگر میتوانید ساختمان فرو ریخته را در تلویزیون نگاه
کنید. مثلثهایی را که شکل گرفتهاند را شمارش کنید. آنها در اکثر نقاط
وجود دارند و از معمولترین اشکالی هستند که در داخل آوارها به راحتی
میتوانید مشاهده نمایید.
منظور نظر این همکار ما این نیست که در ساختمانهایی که همچون بم دارای
بافت خشت و گلی هستند شما بدنبال کنج بگردید ! آنهایی که ما در بم پیدا
نمودیم یا در زیر یک تخت یا درون کمدی گیر افتاده بودند ! بافت بومی خود
اوار بومی دارد که من دو سال است در حال مستند سازی همین اوارهای بومی
ایران هستم . مطمئنا آوار منطقه کردستان با آن سنگهایی که بکمک گل بروی هم
چیده شده اند با آوار خشت و گل بم فرق دارد و هیچگاه قابل مقایسه با آوار
سازه هاس فلزی و بتنی تهران نیست ! این راهکار ارائه شده متعلق به بافت
شهری و خصوصا سازه های چوبی و سبک خاص امریکا می باشد .
من کارکنان سازمان آتش نشانی شهر «تروجیلو» ـ با جمعیتی ۷۵۰،۰۰۰ نفری ـ را
برای چگونه زنده ماندن و محافظت و نجات خانوادههایشان در هنگام وقوع
زلزله آموزش دادم. رئیس آتش نشانی شهر تروجیلو که خود استاد دانشگاه این
شهر هم میباشد، همواره مرا همراهی میکرد و خود، گواه حوادث اتفاق افتاده
بود. مطلب ذیل، گفته او میباشد:
«نام من روبرتو روزالس است هنگامی که ۱۱ ساله بودم در اثر بروز زلزله سال ۱۹۷۲که بیش از ۷۰،۰۰۰ نفرتلفات داشته است، در داخل ساختمان فروریخته به دام افتادم وآنچه باعث نجاتم گردید مثلث حیاتی بود که در کنار موتورسیکلت برادرم بوجود آمده بود. کلیه دوستانم که در زیر میز یا تخت رفته بودند در زیر آنها له شده و جانشان را از دست داده بودند. من مثال زندهای از مثلث حیات هستم و دوستانم مثالی از «خمیده و پنهان شده» که همگی جانشان را از دست دادند.
نکات و توصیههای مهم آقای doug copp
1ـ در هنگام بروز زلزله و فرو ریختن ساختمان هر کسی که از روش «Duck And
Cover» (خمیده و پنهان شده) استفاده کند بدون استثناء و همواره محکوم به
مرگ است. افرادی که زیر اشیائی نظیر میزها و اتومبیلها میروند در همانجا
له میشوند.
با ارائه راهکارهای جزم اندیشانه موافق نیستم هیچگاه صد در صد را قبول
ندارم ! پناه گرفتن را خصوصا در ساختمانهای یک طبقه که دارای سقف طاق ضربی
و یا قوسی می باشند را در زیر میزهای فلزی و کنج دیوارها بنا بر سرعت عمل
پناه گیری در یافتن شانس زنده ماندن برابر میدانم . چرا که به خاطر نوع
اوار ( خاک داشتن )خفگی در این گونه ساختمانها عامل اول مرگ هموطنان
ایرانی من است . و زیر میزها به انها فضایی را برای نفس کشیدن می دهد .
۲ـ سگها و گربهها و بچهها همگی آنها اغلب به صورت طبیعی در وضعیت جنینی
که در رحم قرار دارند، خم میشوند و شما هم باید همین طور عمل کنید. این
غریزه طبیعی ایمنی و اصل بقا است. شما میتوانید با همین شیوه در فضای
خالی کوچکتری زنده بمانید. پس در زمان بروز زلزله سریع خود را کنار اشیای
بزرگ، مانند کاناپه بزرگ و یا اجسام محکمی که در مقابل ضربه کمتر فشرده
میشوند و فضای خالی در مجاور خود باقی میگذارند، قرار دهید.
تذکر داده ام که این راه کار مختص ساختمانهای سبک و نیز ساختمانهای دارای اسکلت فلزی و بتنی می باشد .

۳ـ ساختمانهای چوبی از ایمنترین نوع ساختمانها محسوب میشوند که
میتوانید در هنگام وقوع زلزله در داخل آنها باشید، دلیل آن، ساده است
چونکه چوب قابل انعطاف بوده و با نیروی زلزله به راحتی حرکت میکند. اگر
ساختمان چوبی فرو ریزد، فضاهای خالی بزرگی ایجاد میشود. همچنین
ساختمانهای چوبی دارای وزن متمرکز شده و خردکنندگی کمتری هستند.
ساختمانهای آجری میتوانند در حد قطعات آجر متلاشی شوند و آجرها منجر به
بروز صدمات زیادی میشوند، البته اجساد له شده ناشی از فرو ریختن آنها از
صدمات حاصل از فرو ریختن قطعات بتنی بزرگ کمتر میباشد.
تنها منطقه مشابه این ساختمانها در ایران مناطق شمالی کشور عزیزمان است که دارای سقفهای سبک شیروانی بوده و میبایست حتما در این گونه ساختمانها بخاطر نوع صدمات وارده از فرو ریزش سقف و احتمال بریدگی نوع پناه گیری به صورت رفتن زیر میز ها و نقاط امنی همچون زیر تخت خواب باشد . چرا که سقف سبک تر از آن است که شما را در زیر میز له کنه ( سقف بتنی و فلزی که بصورت تیرچه بلوک باشد این امکان را دارد )
۴ـ اگر زلزله در هنگام شب و زمانی که شما در رختخواب خود هستید، اتفاق بیفتد، کافی است از روی تخت به پایین بغلتید، یک فضای ایمن و مناسب در اطراف تخت وجود دارد. هتلها میتوانند نرخ زنده ماندن ساکنان خود را در هنگام وقوع زلزله، با نصب تابلوی راهنما در پشت درب اتاقها و اطلاعرسانی به ساکنان مبنی بر اینکه «در هنگام وقوع زلزله روی زمین کنار تختخواب دراز بکشید» افزایش دهند.
۵ـ اگر شما هنگام وقوع زلزله در حال تماشای تلویزیون هستید و فرار از در یا پنجره برایتان به سادگی امکانپذیر نیست، در وضعیت جنینی در کنار کاناپه یا صندلی بزرگ خم شوید.
۶ـ هر کسی که در زمان وقوع زلزله در زیر درب قرار گیرد محکوم به مرگ است. چونکه اگر در هنگامی که زیر درب قرار دارد، چهارچوب اطراف درب به سمت جلو وعقب بیافتد، زیر مصالح ساختمانی بالای چهار چوب درب له خواهد شد و اگر ستونها به طرفین بیفتند در این حالت توسط آنها به دو نیم خواهد شد لذا در هر دو صورت جان خود را از دست خواهد داد.
این قسمت از مقاله نیز یک نکته دارد . در ایران چهارچوب در بخاطر داشتن نعل درگاه و نیز شاخ هایی که برای نصب به دیوار بروی چهار چوبها نصب می گردید و نیز پرکردن چهارچوبهای فلزی با بتن و ملات سیمان در حین نصب درب انجام می گرفته است محل امن شناخته شده است . لذا اگر یکی از این شرایط موجود نباشد چهارچوب درب فاقد ایمنی است . من میتوانم بیش از صد عکس را به شما نشان بدهم که تنها عنصر به جای مانده از زلزله های ایران چهار چوب دربها بوده است .مسمومیت جزو بحث های مهم در پزشکی است و در بسیاری از موارد اقدام به موقع و کافی از بروز مسمومیت حتی پس از خوردن مواد مسموم کننده جلوگیری می کند. در این مواقع بعد از گرفتن شرح حال بیمار، معاینه دقیق و ثبت آنها، اولین اقدام در درمان مسمومیت ها جلوگیری از جذب دارو یا سم است.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، از آنجاییکه اکثر موارد مسمومیت از طریق خوردن صورت می گیرد، لذا اول باید از طریق ایجاد استفراغ یا شستشوی معده مواد خورده شده را تخلیه کرد و سپس با استفاده از برخی مواد نظیر زغال فعال شده از جذب سموم از سطح دستگاه گوارش جلوگیری کرده و در نهایت با تجویز داروی مسهل دفع آنها را از دستگاه گوارش سرعت بخشید.
تخلیه معده در ۲-۱ ساعت اول (خصوصاً در دقایق اول) بعد از مسمومیت از اهمیت زیادی برخوردار است. اما به دلیل اینکه بسیاری از داروها و سموم باعث تأخیر تخلیه محتویات معده به روده می شوند، (مثل سالیسیلات ها، مپروبامات، باربیتوارت ها، ضد افسردگی های حلقوی، آنتی هیستامین ها، آنتی کولینرژیک ها، بسیاری از داروهای اعصاب و مواد مخدر و …) و نیز برخی دارای چرخه معدی هستند (مثل ضد افسردگی ها، مخدرها، سالیسیلات ها و آنتی کولینرژیک ها)، لذا توصیه می شود که عمل تخلیه معده حتی با گذشت ۱۲ ساعت از مسمومیت نیز در تمامی بیماران صورت گیرد. (مگر منع خاصی داشته باشد)
تخلیه معده در موارد زیر ممنوع است:
۱- مسمومیت با نفت و ترکیبات اصلی و اول آن (به شرط اینکه علائم و نشانه های مسمومیت همه جانبه با آن ماده و مسمومیت جدی دیگری همراه با آن وجود نداشته باشد)
۲- تشنج، کاهش هوشیاری و یا کما
۳- مسمومیت با مواد سوزاننده قلیایی یا اسیدی
۴- اختلالات آناتومیک (ساختاری) یا اعمال جراحی بزرگ شکم
۵- اختلالات انعقادی خون
ایجاد استفراغ:
از این روش زمانی استفاده می شود که شستشوی معده به فوریت امکان پذیر نباشد و یا مقدار ماده خورده شد، سمی و توکسیک نباشد. بهترین روش برای این عمل استفاده از شربت ایپکا است.
راههای ورود سم به بدن :
سموم از راههای مختلف وارد بدن انسان می شوند که عبارنتد از :
شایع ترین مسمومیت ها ، مسمومیت گوارشی است و ۸۰% موارد را تشکیل می دهد و سم از راه غذا وارد بدن می شود .
استنشاق گازهای سمی یا موادی که بخار آنها سبب صدمه به دستگاه تنفسی می شود . این مواد پس از جذب از طریق رگهای خونی ، به ریه رفته و در تمام بدن پخش می شود و اثرات عمومی در بدن ایجاد می کند .
از طریق تماس با پوست .
سموم می توانند از طریق مخاط چشم یا زخم های یکپارچگی پوست ، وارد بدن شود.
ممکن است سموم از راه تزریق وارد بدن شوند که احیاناً به صورت ناخواسته در عوارض جانبی برخی از داروها مشهود است .
* علائم مسمومیتهای گوارشی
نشانه های مسمومیتهای گوارشی در افراد عبارتند از :
سوختگی دهان ، بوی بد دهان ، تهوع و استفراغ ، دل درد ، تعریق ، تغییر در وضعیت هوشیاری یا گیجی ، تغییر در اندازه مردمک چشم و تغییر در وضعیت تنفسی .
* درمان :
اقدامات درمانی که برای مسمومیتهای گوارشی انجام می دهیم عبارت است از :
بررسی وضعیت تنفسی بیمار
خواباندن بیمار به پهلو ، به منظور جلوگیری از ورود ترشحات به راههای تنفسی .
وادار کردن بیمار به استفراغ ( در نیم ساعت اول ) ، زیرا ۴۰-۳۰ درصد سموم از معده خارج می شود . یا شستشوی محتویات معده با سرم نرمال سالین از طریق لوله مری .
دادن شربت ایپکا به منظور ایجاد استفراغ ، در صورت وجود مانعی برای آن .
عدم استفاده از شربت ایپکا در حالت اغماء .
* شربت ایپکا (IPecac):
متأسفانه این دارو جدیداً از لیست داروهای ایران حذف شده است و ساخته نمی شود. شربت ایپکا بر روی مرکز استفراغ در بصل النخاع و با اثر بر معده بعد از ۱۵ تا ۳۰ دقیقه موجب استفراغ می گردد. طول اثر آن ۲ ساعت و شایعترین عارضه جانبی آن خواب آلودگی و اسهال است. مقدار آن برای اطفال تا ۶ ماه ۵ تا ۱۰ سی سی، کودکان ۱۲-۱ سال، ۱۵ سی سی و ۱۲ سال به بالا حدود ۳۰ سی سی است. از آنجائیکه در معده خالی استفراغ بوجود نمی آید، باید جهت تجویز ایپکا مقدار داروی مورد نظر را داخل ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلی لیتر محول مورد نظر ریخته و آنگاه به بیمار داده شود.
* موارد منع استفاده از شربت ایپکا:
۱- استفراغ خونی.
۲- اختلال انعقادی.
۳- اطفال کمتر از ۶ ماه.
۴- کاهش رفلکس عق زدن.
۵- زمانی که تسریع در تخلیه معده لازم باشد.
۶- مسمومیت با مواد سوزاننده قلیائی، اسیدی، نفت و ترکیبات اصلی آن.
۷- کاهش سطح هوشیاری یا احتمال قریب الوقوع بودن آن.
۸- مسمومیت با داروهائی که قدرت زیادی در تضعیف سیستم اعصاب مرکزی دارند.
۹- تشنج و مسمومیت با هر داروئی که بالقوه تشنج زا است.
* توجـه:
- مصرف ایپکا در مسمومیت با اتانول بی ارزش است چون الکل سریع از تمام مخاط ها جذب می شود.
- در صورتی که ماده خورده شده خاصیت ضد استفراغ داشته باشد (مثل کلرپرومازین) تجویز ایپکا چندان مؤثر نخواهد بود.
- اگر پس از خوردن ایپکا استفراغ ایجاد نشد، باید اقدام بر شستشوی معده و خارج نمودن آن نمود. چون خود ایپکا هم اثر منفی روی قلب دارد. (افت فشار خون، تپش قلب، درد قفسه سینه و تنگی نفس)
* طریقه مصرف شربت ایپکا
مقدار مصرف شربت ایپکا به صورت زیر است :
دو قاشق چایخوری همراه با نصف لیوان آب ولرم برای کودکان ۶ ماه الی ۱ ساله .
یک قاشق غذاخوری همراه با یک لیوان آب برای کودکان یک الی دوازده ساله .
دو سه قاشق غذاخوری همراه با سه لیوان آب ولرم برای افراد بزرگسال .
مسائلی که در فرآیند کمک رسانی به بیمار باید مد نظر قرار گیرد عبارتند از : سن بیمار ، زمان ایجاد مسمومیت ، مدت زمان سپری شده از مسمومیت و بررسی نوع مسمومیت .
عفونت پتولیسم که در مسمومیتهای گوارشی وجود دارد معمولاً مسمومیت گوارشی ناشی از سم کلستریدیوم بوتلینیوم است که کشنده بوده و در اثر سم انباشته شده در مواد غذایی کنسرو شده ، و مواد خشک ایجاد می شود و فرد دچار مسمومیت بتولیسم می شود و بعد از ۲۴ ساعت دچار ضعف عضلانی بخصوص عضلات تنفسی ، دو بینی و اختلالات گوارشی می شود و در صورت عدم درمانی مقتضی ، منجربه مرگ بیمار خواهد شد .
سایر موارد مسمومیتهای گوارشی ناشی از عفونت سمهای تولید شده در مواد غذایی از باکتری هایی مثل استافیلوکوک ناشی می شود که مخاطره انگیز نیستند و عوارض آن حداکثر بعد از ۲۴ ساعت با تهوع و استفراغ مشخص می شود و بیمار پس از آن بهبود می یابد .
* مسمومیت مواد اسیدی و قلیایی
گاهی مسمومیت مواد اسیدی و قلیایی اشتباه یا با هدف خودکشی بلعیده می شود و از خطرناکترین مسمومیتها محسوب می شود . نشانه های این نوع مسمومیت عبارتند از:
تهوع و استفراغ
سوزش مخاط دهان و پشت جناغ سینه
سوراخ شدن مخاط مری
احیاناً پارگی مری در ناحیه شکمی ، معده و قفسه سینه
درد شدید در ناحیه قفسه سینه
بیمارانی که مسمومیت ناشی از مواد اسیدی و قلیایی دارند نباید وادار به استفراغ شوند زیرا مخاط دستگاه گوارشی و مری در معرض خدمات مجدد قرار می گیرند . بلکه باید به آنها شیر و مواد اسیدی ضعیف شده مثل آب پرتقال ، آب لیموی رقیق شده و نیز مایعات با PCH خنثی داده شود تا از رقت اسید یا مواد قلیایی بلعیده شده کاسته شود .
* در برخورد با مسمومیت ها به نکات زیر توجه کنید :
۱- تحقیق کنید که چه ماده ای باعث مسمومیت فرد شده .
۲- اگر نشانه هایی از سوختگی در اطراف دهان فرد مسموم مشاهده نمودید , به آهستگی یک لیوان آب یا شیر به او بدهید .
۳- مصدوم را در وضعیت ریکاوری قرار دهید ( چه بیهوش باشد وچه هوشیار )
۴ –ظروفی که ماده سمی در آن قرار دارد را برای بررسی همراه مصدوم به بیمارستان ببرید.
نشانه های عمومی وتشخیص های افتراقی در مسمومیتها:
۱)کاهش وزن:
در مسمومیت مزمن با آرسنیک:ضعف وبیحالی،کمخونی،کاهش وزن،طعم فلزی در دهان،اختلالات گوارشی،اختلالات پوستی،نوارهای سفید رنگ در دیستال ناخن
دی نیتروفیل:کاهش وزن،اختلالات کلیوی یا کبدی،کاتاراکت،آگرانولوسیتوز
سرب:درد،کوفتگی،افتادگی مچ دست وپا،کاهش وزن، اختلال رشد
جیوه:اختلالاتCNS ،کلیه وریه،کاهش وزن در نوع مزمن
۲)ضعف وبیحالی:
* سرب وآرسنیک
بوتولیسم:اختلال گوارشی،فلج حرکتی قرینه ودو طرفه پایین رونده،فلج بولبار(دوبینی،دیسفاژی،اختلال تکلم)،نارسایی تنفسی
دیورتیک های تیازیدی:علایم دهیدراتاسیون،هیپوکالمی(ضعف،کرامپ عضلانی، آریتمی)،تشنج(نادر وثانویه به هیپوناترمی)،تهوع،استفراغ،اسهال، آلکالوز متابولیک،هیپر گلیسمی(ناشایع)
* جیوه
ترکیبات نیتریت:بر حسب میزان اسیدوز ودرصد متهموگلوبینمی(علایمی نظیر هیپوتانسیونریا، ضعف وبیحالی، سردرد، تهوع،استفراغ،خواب آلودگی
ارگانوفسفات:اثرات موسکارینی(تعریق،اشک ریزش،بی اختیاری ادرار ومدفوع،برادی کاردی،هیپوتانسیون، تاری دید ومیوزیس)،اثرات نیکوتینی(فاسیکولاسیون وکرامپ عضلانی، ضعف وبیحالی، فلج شل، کاهش یا فقدان رفلکسها،تاکی کاردی وهیپوتانسیون)
نیکوتین: اول اثرات موسکارینی وسپس اثرات نیکوتینی
نئوستیگمین،سوکسینیل کولین، تالیوم،ترکیبات کلردار هم موجب ضعف وبیحالی میشوند.
۳)ترمور ولرز:بخار مس،اکسیدهای فلزی، تئوفیلین،آنتی سایکوتیک ها(فنوتیازین)،لیتیم،کوکائین،داروهای پایین اورنده قند خون،MAOI
4)برادی پنه وهیپوونتیلاسون: هرماده هی که موجب تضعیف CNS بشوداز جملهاتانول،کلونیدین، مواد مخدرشبه تریاک، (عارضه دیررس:باربیتوراتها،مارگزیدگی، سیانید،منوکسید کربن نیز میباشد)
۵)تاکی پنه، هیپر پنه،یا هیپر ونتیلاسیون: آمفتامین،آتروپین،باربیتوراتها، منوکسیدکربنف تئوفیلین، سیانید،کوکائین
۶)برادی کاردی: آنتی کولین استرازها(قیزوستیگمین، نئوستیگمین، حشره کشهای
ارگانوفسفره) :در مراحل اولیه اثرات موسکارینی ودر مسمومیتهای شدید هثرات
نیکوتینی دارد.بتا بلوکر،کانال کلسیم بلوکرها، داروهای
کولینرژیک(پیلوکارپین،کاربامول،قارچهای سمی،نیکوتین)،کلونیدین،داروهای
دیژیتال،مواد مخدر، رزرپین، سیانید
۷)تاکی کاردی:آنتی کولینرژیکها،آمفتامین، داروهای پائین آورنده قند خون، سمپاتومیمتیکها(آدرنالین،نوراپی نفرین،افدرین،فنیل افرین)،تئوفیلین،هورمونهای تیروئید(تیروکسینولوتیروکسین)،MAOI
8)تب: آنتی سایکوتیک،آمفتامین، آرسنیک، آنتی کولینرژیسک،ضد افسردگیهای حلقوی، سزب، تئوفیلین، آنتی هیستامین، سمپاتومیمتیک
نکته:کلیه مسمومیتهای که موجب اسپاسم یا فاسیکولاسیون شدید ویا تشنج میشوند میتواند تب ایجاد کند.
* علائم ونشانه های پوستی وتشخیص های افتراقی:
۱)پوست گرم وخشک:آنتی کولینرژیکها(آنتی هیستامین ها، داروهای ضد پارکینسون، آتروپین،فنوتیازین و…) اعصاب غدد عرق از نوع سمپاتیک بوده وکولینرژیک میباشد وگیرنده های آن از نوع موسکارینی است لذا آن دسته از داروهائی که خاصیت آنتی موسکارینی دارند موجب خشکی پوست وبرافروختگی وتب میشوند.
۲)ایکتر: ناشی از اختلال کبدی: استامینوفن، نفتالن، فنوتیازین،دیورتیکها، سولفانامید، ایزونیازیدها، کلرپرومازین
ناشی از همولیز: نیتریت،نیترات، بنزن
۳)سیانوز مقاوم به اکسیژن: هر عامتی که موجب متهموگلوبینمی وسولفوهموگلوبینمی شود نظیر ترکیبات نیترات ونیتریت،آنیلین، سولفات مس،لیدوکائین،متوکلوپرامید،نفتالن
۴)تعریق:آمفتامین،داروهای کولینرژیکم، آنتی کولین استراز،کوکائین،تئوفیلین
۵)برافروختگی: آمفتامین،داروهای کولینرژیک، سمپاتومیمتیک(آدرنالین،نوراپینفرین،افدرین و…)،کاربامازپین،نیاسین،رزرپین
۶)پورپورا:وارفارین،نیش عنکبوت ومار
۷)خارش: عوارض داروئی،مواد مخدر،فنی توئین، ریفامپسین
* علائم ونشانه های سروگردن وتشخیص های افتراقی:
۱)میدریازیس:آنتی کولینرژیک، آمفتامین، سمپاتومیمتیک، باربیتوراتها، بوتولیسم، کاربامازپین، سیانید،نیکوتین،و….
۲)میوزیس:باربیتوراتها، آنتی کولین استرازها، کولینرژیک، موادمخدر شبه تریاک،کلونیدین، نیکوتین،فنوتیازین
۳)فتوفوبی:هر عاملی که باعث میدریازیس شود،عوامل محرک وسوزاننده، دود،جیوه
۴)سفتی گردن:کوکائین،فنوتیازین،استریکنین
عتائم ونشانه های دستگاه تنفس وتشخیص های افتراقی:
۱)تنگی نفس:فیزوستیگمین،بتا بلوکر،منوکسید کربن،نیتریت….
۲)تاکی پنه: هیپر پنه،برادی پنه
۳)برونکواسپاسم: پنی سیلین،بتابلوکر،فیزوستیگمین،…
۴)تنفس کوسمال:مسمومیت با هیدروکربن ،بریلیم،…
۵)ادم ریه: آمفتامین،انسولین،بتابلوکر،متادون،…
* علائم ونشانه های سیستم قلب وعروق وتشخیص های افتراقی:
۱)درد قفسه سینه: گوانیتیدین، نیکوتین،…
۲)تپش قلب:نینتریت، نیتروگلیسیرین،…
۳)هیپوتانسیون وضعیتی:اتانول، MAOI ،داروهای آنتی سایکوتیک ،الفا بلوکر،متیل دوپا، بروموکریپتین، وازودیلاتور، دیورتیک ها،…
عتائم ونشانه های دستگاه گوارش وتشخیص های افتراقی:
۱)تهوع واستفراغ: هرنوع مسمومیت داروئی وصنعتی موجب تهوع واستفراغ میشود.
۲)دیسفاژی وبلع دردناک:کلیه موادسوزاننده ومخرب وعقرب گزیدگی،…
۳)درد شکمی: آنتی بیوتیک ،اریترومایسین، بتابلوکر، کوکائین، …
۴)اسهال: الکل، گلیکول،نیکوتینف سیانید، آنتی بیوتیک،دیژیتال، آرسنیک، بتا بلوکر،ویتامین D ،آهن،…
۵)یبوست،دیلتیازم، فنوتیازینآنتی هیستامین،تالیوم،بتا بلوکر،…
۶)گاستروانتریت هموراژیک:آرسنیک، اگزالات،…
علائم ونشانه های سیستم ادراری وتشخیص های افتراقی:
۱)نارسائی حاد کلیه: داروئی:دیلتیازم،استامینوفنریا، دیفن هیدرامین،پنیسیلامین، آمینوگلیکوزید،انالاپریل،اریترومایسین، فروسماید، آسپرین،کاپتوپریل،کاربامازپین،تیازید،وارفارین،…
نارسائی حاد کلیه غیر داروئی:بیسموت،اگزالات، آهن، فسفر، تالیوم،نفتالن،…
۲)هماچوری:آلوپورینول،دوکسوروبین، نفتالن، اسید اسکوربیک، ایندومتاسین، سولفانامید،سیکلوفسفاماید
۳)احتباس ادراری: آتروپین،ایزونیازید،لوودوپا،باکلوفن،…
* علائم ونشانه های سیستم عصبی وتشخیص ها ی افتراقی:
۱)کاهش سطح هوشیاری:نارکوتیک،استون،نیتریت، سایمتیدین، اگزالات،دیژیتال، آمفتامین، لیتیم، کاربامازپین،آنتی هیستامین
۲)کومای دیررس:استامینوفن،منوکسید کربن،متانول،…
۳)هذیان:الکل، کوکائین، فنوتیازین،آمفتامین،آرسنیک،تالیوم،…
۴)سردرد:اتانول،استون،آمیل نیتریت، لیتیوم، ایزونیازید،تالیوم، متوتروکسات، دیژیتال،سیانید،…
۵)اسپاسم عضلانی: اتیلن گلیکول، ضد افسردگی،آتروپین،فنوتیازین،…
درد عضلانی:تالیوم،تیازید، سدیم،…
* درمان های مسمومیت:
جلوگیری از جذب مواد:بعد از گرفتن شرح حال ،معاینه دقیق وثبت آنها،اولین اقدام در مسمومیتها جلوگیری از جذب دارو یا سم است.از آنجائیکه اکثر مسمومیتها از طریق خوردن صورت میگیرد لذا از طریق ایجاد استفراغ ولاواژ معده مواد خورده شده را تخلیه وسپس با استفاده از نظیر زغال فعال شده از جذب سموم از سطح دستگاه گوارش جلوگیری کرده ودر نهایت با تجویز داروی مسهل دفع آنها را از دستگاه گوارش سرعت بخشید.
تخلیه معده:در ۱تا ۲ ساعت اول بعد مسمومیت از اهمیت زیادی برخوردار است.به دلیل اینکه بسیاری از داروها وسموم بتعث تاخیر تخلیه معده به روده میشوند(سالیسیلاتها، باربیتوراتها، ضدافسردگیها ی حلقوی، آنتی هیستامین،آنتی کولینرژیک،…)وبعضی دارای چرخه بعدی هستند ولذا لذا توصیه میشود که عمل تخلیه معده حتی با گذشت ۱۲ ساعت از مسمومیت نیز در تمامی بیماران صورت گیرد.(مگر اینکه کنتراندیکاسیون خاصی وجود داشته باشد.)
* موارد منع تخلیه معده:
۱)مسمومیت با مواد سوزاننده قلیایی یا اسیدی
۲)مسمومیت با نفت
۳)تشنج
۴)کاهش هوشیاری ویا کوما
۵)اختلالات آناتومیک
۶)اعمال جراحی بزرگ شکم
۷)اختلالات انعقادی
* روش های تخلیه معده:
ایجاد استفراغ: ازاین روش زمانی استفاده میشود که شستشوی معده به فوریت امکان پذیر نباشد.ویا مقدار ماده خورده شده توکسیک نباشد. بهترین روش استفاده از شربت ایپکا است.شربت ایپکا:این دارو جدیدا از لیست داروهای فارماکوپه ایران حذف شده.این شربت با اثر بر روی مرکز استفراغ در بصل النخاع وتحریک معده بعد از ۱۵-۳۰ دقیقه موجب استفراغ میشود.وشایع ترین عارضه آن خواب آلودگی واسهال است.
موارد منع استفاده از ایپکا:هماتمز،اختلال انعقادی، کاهش سطح هوشیاری، کاهش رفلکس gag و…
نکته:مصرف ایپکا در مسمومیت با اتانول بی ارزش است زیرا الکل سریعا جذب میشود.
در صورتیکه ماده خورده شده خاصیت ضد استفراغ داشته باشد(کلرپرومازین) تجویز ایپکا موثر نیست
در صورتیکه به شربت ایپکا دسترسی نداریداز روش زیر استفاده کنید:
۱لیوان آب+شیر+آب میوه به مسموم داده وبا انگشت یا آبسلانگ ناحیه حلق را تحریک ویا اینکه یک قاشق مربا خوری نمک طعام ویا نصف قاشق چایخوری پودر خردل را در یک لیوان آب حل نموده ویا یک لیوان نرمال سالن به بیمار بخورانید وسپس رفلکس gag را تحریک کنید.
آپومورفین:یک داروی استفراغ آور قوی است.اما به دلیل نداشتن اثرات مضعف CNS ودستگاه تنفس امروزه دیگر به طور رایج از آن استفاده نمیشود.
شستشوی معده: بهترین روش جهت تخلیه معده بوده است. تنها موارد منع مصرف اختلالات انعقادی ومسمومیت با مواد سوزاننده قلیایی یا اسیدی است.
روش کار:یک NGT را انتخاب نموده وبعد از توضیح دادن به بیمار لوله را از طریق دهان یا بینی وارد معده کنید وسپس بیمار را به پهلو خوابانده ووارد معده مینمائیم. بعد از گذاشتن لوله محلول شستشوی نرمال سالن را ۳۰۰ سی سی سه بار وارد معده میکنیم وهر بار از معده خارج میکنیم.
* جلوگیری از جذب مواد از مخاط روده:
زغال فعال شده یا شاربن:پودر یا زغال فعال شده شاربن را در محلول سالن نرمال حل نمودهو بعد از تخلیه معده از این دارو استفاده کرد.شاربن بعلت داشتن منافذ ریز میتواند مواد را به صورت سطحی جذب کند.
مسهل: مسهل برای شاربن، سوربیتول است .
* مسمومیتها وآنتی دوت آنها:
N -استیل سیستئین :در مسمومیت با استامین.فن حداکثر ظرف یک ساعت پس از مسمومیت به بیمار داده میشود.
عوارض جانبی:استئوماتیت،تهوع،استفراغ
o کلرید آمونیم:آمفتامین واستریکنین
o آتروپین:در مسمومیت با دارو ویا موادی که موجب سندرم کولینرژیک میشود.(کاربامات،حشره کشهای ارگانوفسفره)
o Calcium EDTA: یک ماده متصل شونده به فلزات بوده وجهت مسمومیت با کادمیوم،کرومیک،کبالت،مس، روی، سرب ، اورانیوم مصرف میشود.
o گلوکونات کلسیم:فرم خوراکی: جهت رسوب نمکهای خورده شده فلورید،منیزیم، اگزالات استفاده میشود.
فرم تزریقی:در مسیمومیت با مسددهای کانال کلسیمو همچنین در هیپوکلسمی حاصل از مسمومیتها واسپاسم حاصل از نیش رتیل استفاده میشود.
فرم زیر جلدی:در سوختگیهای جلدی با اسید فلوئیدریک جهت کنترل درد وپیشرفت نکروز استفاده میشود
o آمیل نیتریت ،نیتریت سدیم، سدیم تیوسولفات:در مسمومیت با سیانید
در هنگام استفاده از آمیل نیتریت استنشاقی از اکسیژن ۱۰۰ در صد استفاده میکنیم
عارضه اصلی نیتریت سدیم:هیپوتانسیون
o دفروکسامین:در مسمومیت با آهن ویا در مواردی که غلظت سرمی آهن بیش از ۵۰۰ باشد.(قبل از تزریق بیمار دهیدراته باشد ودر صورت وجود آنوری یا اختلال کلیوی منع مصرف دارد.)
o دیازپام: در مسمومیت هایی که موجب بروز تشنج یا بیقراری شدید شده وداروی اختصاصی ضد آن وجود نداشته باشد.(آمفتامین،سندرم قطع الکل، مواد مخدرو…)
o دیفن هیدرامین:در درمان علائم اکستراپیرامیدال ودیستونی حاصل از فنوتیازین و…
o اتانول:در مسمومیت با متانول واتیلن گلیکول (عارضه اتانول:هیپو گلیسمی وسرکوب CNS )
o گلوکاگون: در مسمومیت با پروپرانولول وسایر بتا بلوکرها وهیپو گلیسمی (عارضه:تهوع واستفراغ)
o نالوکسان: در درمان دپرسیون تنفسی وCNSناشی از مواد مخدر وهیپوتانسیون مقاوم به درمان در مسمومیت با کلونیدین
o فیزوستیگمین:در مسمومیت با آنتی کولینرژیک(مصرف در آسم ،بیماریهای قلبی –عروقی وانسداد روده ممنوع است.
o پیرالیدوکسیم: در مسمومیت با حشره کشها ی ارگانوفسفره به کار میرود.
o پروتامین سولفات: در مسمومیت با هپارین
o بیکربنات سدیم: جهت قلیائی کردن ادرار برای افزایش دفع سالیسیلات ها وفنوباربیتال واصلاح اسیدوز
o ویتامین K :در مسمومیت با وارفارین
o نشاسته:در مسمومیت با ید
* مسمومیت با داروهای قلبی-عروقی ودرمان آنها:
آمیودارون: علائم مسمومیت: تهوع ،استفراغ، بی اشتهائی ،یبوست، افزایش فواصل PR وqt وافزایش آنزیم های کبدی وفیبروز ریوی(جدیترین عارضه)
تدابیر درمانی:ایجاد استفراغ یا لاواژ معده وسپس تجویز زغال فعال شده ومسهل
مهار کننده آنزیم تبدیل کننده آنژیوتانسیون: کاپتوپریل،انالاپریل، لیزینوپریل:علائم: مسمومیت حاد به صورت هیپوتانسیون وتاکی کاردی ،نوتروپنی، پروتوئینوری، کاهش حس چشائی وسر گیجه
تدابیر درمانی: تجویز اکسیژن و گرفتن علائم حیاتی، استفراغ، لاواژ معده وزغال فعال شده ومسهل
* بتا بلوکر: تابلوی اصلی :هیپوتانسیون وبرادی کاردی
علائم قلبی عروقی: برادی کاردی، افزایش فاصله PRوQRS،آسیستول،شوک کاردیوژنیک
علائم CNS :آن دسته از داروهائی که قدرت حلالیت در چربی را دارند مثل پروپرانولول دارای اثرات CNS بوده به صورت خواب آلودگی ،تشنج، اختلال هوشیاری
علائم تنفسی: برونکواسپاسم وادم ریه
تدابیر درمانی:ایجاد استفراغ وتجویز شربت ایپکا ممنوع است. انجام لاواژ معده، سپس تجویز زغال فعال شده ومسهل.
* کانال کلسیم بلوکر:علائم : هیپوتانسیون، برادی کاردی
علائم قلبی –عرزوقی:هیپوتانسیون وشوک همراه با برادی کاردی به جز نیفیدیپین که همراه با تاکیکاردی وجود دارد.
علائم CNS:ضعف وبیحالی، خواب آلودگی، لکنت زبان
علائم گوارشی: تهوع واستفراغ، یبوست
درمان: تجویز شربت ایپکا منع نسبی دارد.زیرا موجب تشدید برادیکاردی وموجب آسپیراسیون میشود.
لاواژ معده ،تجویز زغال فعال شده وسپس مسهل
دیژیتال ها: تابلوی اصلی :استفراغ،آریتمی های قلبی واختلال هوشیاری
علائم قلبی عروقی:آریتمی قلبی
تدابیر درمانی:CPR پایه وپیشرفته،مانیتورینگ بیمار،منع مصرف شربت ایپکا چون باعث تحریک واگ و موجب تشدید مسمومیت میشود.لاواژ معده،زغال فعال شده وتجویز مسهل، کنترل استفراغ با متوکلوپرامید
* داروهای اعصاب وروان:
داروهای آنتی سایکوتیک:
نام داروها: کلرپرومازین،هالوپریدول، پرومتازین، پرفنازین
علائم ونشانه ها: تابلوی اصلی:اختلال حرکتی اکستراپیرمیدال(آکاتژیا، آکنزی،پارکینسون، دیسکنزی)، اختلال هوشیاری، هیپوترمی،هیپوتانسیون،تضعیف تنفسی
اثرات آنتی کولینرژیک:خشکی وبر افروختگی پوست، تب، توهم بینائی وشنوائی و…..
اثرات قلبی: هیپوتانسیون اورتواستاتیک، آریتمی و…
فتوسنسیویتی: آفتاب سوختگی، هیپر پیگمانتاسیون وکهیر
اثرات خونی: لکوپنی، آگرانولوسیتوز
سایر یافته ها: سکسکه وخارش(کلرپرومازین)، سردرد میگرنی(پیپرازین) ،سندرم قطع دارو( هالوپریدول)
تدابیر درمانی: CPR پیشرفته وپایه، لاواژ معده(حتی پس از گذشت ۱۲ ساعت) ، تجویز زغال فعال شده ومسهل، اصلاح اختلالات الکترولیتی و اسید وباز
نام دارو: باربیتوراتها:فنوباربیتال ،تئوفیلین، پریمیدون)
علائم ونشانه ها: تابلوی اصلی: تضعیف CNS ، تضعیف سیستم قلبی وعروقی (هیپوتانسیون)
دستگاه عصبی: مسمومیت با باربیتوراتهاابتدا با خواب آلودگی،اختلال هوشیاری، کاهش رفلکس ها ،میوزیس ضعیف،وبه طرف کوما پیش میرود
علائم قلبی وعروقی: هیپوتانسیون وشوک ثانویه به اختلال مرکز تنظیم سیستم قلبی وعروقی و در مغز وازودیلاتاسیون شدید عروق
علائم گوارشی: کاهش تون وحرکات روده ویبوست
تدابیر درمانی: CPR پایه وپیشرفته،در صورت بروز اختلال تنفسی یا کوما انجام انتوباسیون ودر صورت لزوم تهویه مکانیکی،خودداری از تجویز شربت ایپکا در صورت خواب آلودگی ، لاواژمعده(خصوصا در ۴ساعت اول) وس تجویز زغال فعال شده وتجویز مسهل،تجویز نالوکسان، گلوکز هیپرتونیک ،ویتامین وریدی به تمام مسمومین با اختلال تنفسی وهوشیاری
بنزودیازپین ها: علائم ونشانه ها: تضعیف پیشرونده CNS (شامل منگی، خواب آلودگی و…)،ضعف ،سردرد، آتاکسی، سرگیجه، آنتی کولینرژیک خفیف(خشکی دهان ،اتساع مردمک،تاکی کاردی،…)
تدابیردرمانی: درصورت لزوم CPR پایه وپیشرفته،ایجاد استفراغ یا انجام لاواژ معده وزغال فعال شده ومسهل،آنتی دوت اختصاصی فلومازنیل
نام دارو :لیتیم
عتائم ونشانه هااستفراغ، اسهال،خواب آلودگیریا، ترمور ظریف عضلات،وزوز گوش، نیستاگموس و…
علائم CNS :ترمور ظریف دستها، تشدید رفلکسها، حرکات کره ای شکل،پارکینسونیسم، اضطراب،…
علائم قلبی وعروقی: تاکی کاردی، هیپوتانسیون، کلاپس عروقی، میوکاردیت و…
تدابیر درمانی: CPR پایه وپیشرفته،در ۳۰ تا ۶۰ دقیقه اول میتوام از شربت ایپکا استفاده نمود. وپس از آن باید از لاواژ معده استفاده نمود. لیتیم بطور موثر ا به داخل زغلال فعال شده جذب نمیشود لذا استفاده از آن بی اثر است.
نام دارو:MAOIs
علائم ونشانه ها:
علائم عصبی: بی قراری، تحریک پذیری، سردرد ، خواب آلودگی، توهم و…
علائم قلبی عروقی: هیپر تانسیون، تاکی کاردی، طپش قلب
علائم گوارشی: تهوع، استفراغ، درد شکم واسهال
تدابیر درمانی: CPR پایه پیشرفته،لاواژ معده، زغال فعال شده ودر چند نوبت به فاصله ۴ ساعت ومسهل تجویز شود.
* مسمومیت با داروهای متفرقه واقدامات درمانی:
استامینوفن: یک داروی ضدتب،درد وبا کمی خاصیت ضد التهابی است.
علائم ونشانه ها: مسمومیت با این دارو بر اساس مدت زمان گذشته از خوردن دارو به ۴ مرحله تقسیم میشود که عبارتند از ۱) دوره نهفته(۲۴ ساعت اول): تهوع،استفراغ، بی اشتهائی، رنگ پریدگی، تعریق
۲)هپاتوتوکسیته(۲۴-۴۸ ساعت پس از خوردن دارو) علائم فوق کمی فروکش کرده وبه صورت درد شکم ،تهوع، ضعف وبیحالی،حساسیت کبدی وهپاتومگالی
۳)مرحله ماکزیمم ضیعات کبدی(۷۲-۹۶ ساعت بعد از خوردن) نکروز کبدی به اوج خود رسیده ومرگ ومیر در این مرحله است.
۴) دوره بهبودی(۴روز تا ۲ هفته پس از خوردن دارو) با درمان مناسب کبد شروع به ترمیم مینمکاید.
* تدابیر درمانی:CPR پایه وپیشرفته
تخلیه معده در ۲ ساعت اول وحداکثر تا ۴ ساعت بعد از خوردن دارو(لاواژ معده)،خودداری از ایجاد استفراغ با شربت ایپکا وسپس تجوبیز زغال فعال شده،تجویز آنتی دوت اختصاصی(N-استیل سیستئین)،((جدیترین عارضه NAC : واکنش آنافیلاکتوئید))
الوپورینول: مهار کننده آنزیم گزانتین اکسیداز بوده (گزانتین وهیپوگزانتین را به اسید اوریک تبدیل نموده) ودر درمان هیپر اوریسمی اولیه وثانویه
علائم :تهوع ،استفراغ، سردرد، واکنش های آلرژیک
تدابیر درمانی:به دلیل جذب سریع دارو تجویز ایپکا یا لاواژ معده بعد از یک ساعت ارزشی ندارد.
آمانتادین:داروی ضد ویروسی با خاصیت دوپامینرژیک است ودر درمان ۹۰ درصد بدون تغییر از کلیه ها دفع میشود.
علائم ونشانه ها: بیخوابی ،سرگیجه، دلیریوم، سایکوز و…
تدابیر درمانی: در ۲-۴ اول بعد از مسمومیت لاواژ معده وسپس زغال فعال شده ومسهل
آنتی کوآگولانت ها: هپارین از طریق افزایش آنزیم آنتی ترومبین ۳ اثر کرده وموجب کاهش قدرت انعقادپذیری میشود.
علائم ونشانه ها: خونریزی
تدابیر درمانی: قطع تجویز هپارین، آنتی دوت اختصاصی:پروتامین سولفات
آنتاگونیست های اچ(۲ سایمتیدین، رانیتیدین، فاموتیدین):
علائم ونشانه ها: خواب آلودگی، افسردگی، توهم، هیپوتانسیون، خشکی دهان
تدابیر درمانی:لاواژ معده، تجویز زغال فعال شده، مسهل
آمینوگلیکوزید(کانامایسین، نئومایسین، جنتامایسین، استرپتومایسین،…)
تدابیر درمانی: تجویز گلوکانات کلسیم ،آنتی دوت اختصاصی: نئوستیگمین
* انسولین:
یک هورمون پائین آورنده قند خون بوده
علائم ونشانه ها: علائم CNS :تحریک پذیری، عصبانیت، سردرد، خواب آلودگی، خمیازه کشیرن،…
سیستم سمپاتیک:افزایش فعالیت آدرنرژیک(اضطراب، تاکیکاردی،تعریق و…)
درماان:تجویز گلوکز
* سالیسیلات:
در درمان تب،درد، بیماریهای التهابی
علائم ونشانه ها:علائم خفیف: سوزش دهان، حلق، هیپرپنه، وزوزگوش،تهوع،استفراغ، سرگیجه، ضعف وبیحالی و…
متوسط:تهوع، استفراغ، تعریق، کری، رنگ پریدگی، کاهش هوشیاری، لکنت زباتن، دلیریوم
در مسمومیت شدید: تضعیف CNS وتنفس، سیانوز، ادم ریوی غیر قلبی، ادم پاپی، ادم نمغزی ،CHF
تدابیر درمانی:تا ۱۲ ساعت بعد مسمومیت تجویز ایپکا ویا لاواژ معده وسپس تجویز زغال فعال شده تقریبا تمامی بیماران دهیدراته بوده وباید انفوزیون وریدی مایعات شروع شود. در صورت خونریزی فعال :تجویز ویتامین K
* تئوفیلین: برونکودیلاتور
علائم ونشانه ها: تهوع، استفراغ، تاکیکاردی، ترمور، بیقراری، آریتمی بطنی وفوق بطنی، هیپوتانسیون وایست قلبی
تدابیر درمانی: حتی با گذشت ۱۰ ساعت از مسمومیت خوراکی باید اقدام به لاواژ معده وسپس زغال فعال شده ومسهل نمود.(بقیه درمانها علامتی است)
* داروهای ضد تیروئید:کاربامازول، متی مازول
علائم ونشانه ها:راشهای ماکو پاپولر خارش دار، تب، درد مفاصل، لنفادنوپاتی، لکوپنی،…(عارضه جدی: آگرانولوسیتوز)
تدابیر درمانی: تجویز ایپکا، لاواژ معده (در ۴ ساعت اول) وشپش زغال فعال شده ومسهل
* ویتامین ها:
vit A : در ۴-۶ ساعت اول تجویز ایپکا ،زغال فعال شده ومسهل
علائم ونشانه ها: علائم عصبی ،ضعف و خستگی، درماتیت ، اختلال کبدی، تهوع واستفراغ و…
Vit K : علائم ونشانه ها: بر افروختگی، تنگی نفس ، درد سینه و…
درمان عوارض جانبی با این داروها کنسرواتیو است.
Vit D :علائم ونشانه ها: تهوع واستفراغ ،اسهال ، پر ادراری، پرنوشی، افزایش BP
تدابیر درمانی: ایجاد استنفراغ وتجویز زغال فععال شده ومسهل ، کاهش کلسیم رژیم غذائی، تجویز کلسی تونین در صورت هیپر کلسمی
مواد مخدر وشبه تریاک:(کدوئین، دکسترومتورفان، فنتانیل، هروئین، متادون، مورفین،…)
علائم ونشانه ها:
علائم CNS : خواب آلودگیریا، استئوپور، کوما، برادی پنه
علائم قلبی عروقی: هیپوتانسیون اورتواستاتیک، شوک ثانویه به هیپوکسی
سایر یافته ها:تهوع ،استفراغ، کاهش حرکات روده، احتباس ادراریو…
تدابیر درمانی: لاواژ معده وسپس تجویز زغال فعال شده ومسهل،در صورت دپرسیون تنفسی اکسیژن ۱۰۰ درصد وانتوباسیون وتهویه مکانیکی،تجویز آنتی دوت اختصاصی: نالوکسان
* الکل ها:
متانول: تابلوی اصلی: اختلال بینائی ، اسیدوز متابولیک
بینائی: تاری دید، اسکوتوم مرکزی،پر خونی دیسک بینائی ،ادم پاپی، درد چشم و…
علائم CNS : سر درد ، سرگیجه، سفتی و درد گردن، ضعف وبیحالی
علائم گوارشی: تاهوع، استفراغ، درد ، گاستریت هموراژیم
تنفس: تاکی پنه، هیپر پنه
تدابیر درمتنی: تجویز آنتی دوت متانول ،اتانول است.
* اتانول:
علائم CNS :تغییرات خلقی ،رفتاری، شخصیتی، لکنت زبان وعدم تعادل، دپرسیون مرکز تنفسی واختلال هوشیاری و…
علائم گوارشی: تهوع، استفراغ، درد شکم،…
علائم تنفسی:دپرسیون تنفسی، داروهای آرامبخش یا خواب آور،…
تدابیر درمانی: تجویز ایپکا، لاواژ معده در ۹۰ دقیقه اول،آنتی دوت اختصاصی: متانول
* مسمومیت با مواد بهداشتی وآرایشی:
مواد آرایشی: رنگ مو
علائم ونشانه ها: به ندرت موجب مسمومیت حاد شده وبیشتر اثرات تحریک موضعی مخاط دهان ومعده را دارد.
تدابیر درمانی:(تجویز مکرر شیر ،لاواژ معده در صورت مصرف زیاد )
رژ لب ولاک ناخن: تهوع ، استفراغ، دپرسیون CNS ، وخواب آلودگی
تدابیر درمانی:(مصرف شیر واستفراغ ولاواژ معده در صورت مصرف زیاد)
* مسمومیت های محیطی وصنعتی:
مسمومیت با دود حاصل از آتش سوزی:دی اکسید کربن، دی اکسید نیتروژن، گاز کلر، مونوکسید کربن
علائم ونشانه ها: صدمه بر روی مجاری تنقسی فوقانی بوده که موجب اریتم ، ادم، نکروز مخاط وگاهی انسداد مجاری تنفسی فوقانی است.
آمونیاک:از سوختن پشم ،نایلون، ابریشم وملامین بوجود می اید. علائم ونشانه ها: اریتم ،ادم، نکروز مخاط دستگاه تنفسی
دی اکسید نیتروژن: در آتش سوزی خرمن هاوماشین ها:تخریب آلوئول ها با تولید اسید نیتریت واسید نیتریک ،برونکو اسپاسم ،تنگی نفس، تهوع، استفراغ،سردرد، درد سینه
دی اکسد سولفورو: از سوختن پشم ، گوشت، پوست بوجود می آید.
علائم ونشانه ها: تخریب مخاط،سرفه، عطسه، اشکرذیزش، سردرد، تهوع، استفراغریا،…
مونواکسید کربن: با اتصال به Hb باعث هیپوکسی میشود وسردرد، ضعف وبیحالی، اختلال هوشیاری ودر نهایت تشنج وکوما
اسید سولقوریک: با بوی تخم مرغ گندیده علائم ونشانه ها: رینیت، فارنژیت، برونشیت، پنومونی، ادم ریوی،سردرد، بیقراری، لرز، اختلال هوشیاری
تدابیر درمانی: در صورتیکه علائم تنفسی ویا عصبی وجود نداشته باشد وغلظت کربوکسی هموگلوبین قبل از تجویز اکسیژن ۱۰۰ درصد باشد میتوان بیمار را مرخص کرد.
دربیماران علامت دار :اکسیژن ۱۰۰ درصد ومرطوب،جلوگیری از بروز هیپوترمی،تجویز ضد درد وآرامبخش
مهمترین اقدام: اکسیژناسیون کافی خون در صورت لزوم انتوباسیون
* مسمومیت با نفت ومشتقات آن:
تلبلوی اصلی:تحریک دستگاه گوارشی، دپرسیون CNS ، اختلالات تنفسی
علائم گوارشی: سوزش گلو ،حلق، تهوع، استفراغ، درد شکم،…
علائم تنفسی: جدیترین واقعه در مسمومیت با این مواد آسپیراسیون وعوارض حاصل از آن است.(سرفه، نفس نفس زدن، احساس خفگی، دم صدادار و…)
علائم CNS :گیجی، رخوت وبیحالی، خواب آلودگی، کوما وتشنج
تدابیر درمانی: CPR پایه وپیشرفته،خودداری از تجویز ایپکا ولاواژ معده،در گذشته از روغن زیتون ومعدنی استفاده میشد اما این مواد خطر بروز آسپیراسیون واثرات آنرا افزایش میدهد.،استفاده از کورتون توصیه نمیشود.
* نفتالن:
تابلوی اصلی: همولیز، زردی، اولیگوری، تشنج،…
مسمومیت خوراکی: تهوع، استفراغ، اسهال، سوزش ادرار، آنمی وایکتر،…
در مسمومیت استنشاقی: سردرد، اختلالات گوارشی، کنفوزیون، اختلال بینائی
تدابیر درمانی: تجویز ایپکا ویا لاواژ معده وسپس مسهل،ترانسفوزیون خون در صورت لزوم
* مونوکسید کربن:
علائم بر اساس درصد کربوکسی هموگلوبین است. که از سردرد خفیف تا آزار دهنده ،تنگی نفس، تاکی کاردی، تنفس شین استوک ،تهوع، استفراغ، ضعف ،اختلال بینائی، تب،…
تدابیر درمانی: CPR پایه وپیشرفته
در صورت وجود دپرسیون تنفسی یا مرکزی استفاده از نالوکسان ،در صورت وجود ادم مغزی از مانیتول، استفاده از اکسیژن توصیه میشود.
سیانید: تابلوی اصلی: اختلال تنفسی، هیپوتانسیون، تشنج وکوما
تدابیر درمانی: CPR پایه وپیشرفته،نام ئلاواژ معده با شیر یا آب،تجویز آنتی دوت سیانید با ۳ داروی آمیل نیتریت ،سدیم نیتریت ، سدیم تیوسولفات
* هالوژن ها:
ید: تجویز شیر یا محلول نشاسته یا سفیده خام تخم مرغ،نشاسته ۱۵ گرم در ۵۰۰ سی سی آب) به فاصله ۱۵ دقیقه اقدام به لاواژ معده نمود تا زمانیکه رنگ محتویات معده دیگر آبی نباشد.
برم: تهوع ،استفراغ، دپرسیون CNS
تدابیر درمانی: ایجاد استفراغ یا لاواژ معده وسپس تجویز مسهل ، تجویزNacl ، فروسماید
* فلزات سنگین:
آرسنیک: در حشره کشهای ،جونده کش ها، قارچ کش ها، سموم نباتی، مواد سرامیک
علائم ونشانه ها: دیسفاژی، سوزش گلو،تهوع، استفراغ، درد شکم، اسهال، دهیدراتاسیون،تنگی نفس، کوما وتشنج،…
تدابیر درمانی: تجویز اکسیژن،ایجاد استفراغ یا لاواژ معده، استفاده از دیمر کاپرول
آهن: دستگاه گوارش، تهوع، استفراغ ،درد شکم، اسهال، اتساع عروق، شوک، خواب آلودگی ، هیپو ولمی واسیدوزر،…
تدابیر درمانی:دفروکسامین
حشره کش های ارگانوفسفره: تابلوی اصلی: اختلال بینائی، گوارشی، تنفسی،…
تدابیر درمانی: لاواژ معده ،زغال فعال شده، استفاده از آنتی دوت اختصاصی: پرالیدوکسیم وآتروپین
* اگر کودک زیر ۶ سال مادهای مسموم کننده بلعید، چه کنم؟
اول از همه بقیهی آن ماده را از دسترس کودک دور کنید. بعد سعی کنید
هرچیزی که در دهانش باقی مانده تف کند. یک نمونه از آن را برای سم شناسی
در صورت نیاز نگه دارید، مگر این که ظرف محتوی آن ماده را داشته باشید.
اگر هرکدام از علایم زیر را دیدید فورا با اورژانس تماس بگیرید.
• مشکل در تنفس
• درد شدید گلو
• سوختگی لب یا دهان
• تشنج
• عدم هشیاری
• خوابآلودگی شدید
* فرزندتان را وادار به استفراغ نکنید.
اگر کودک اسید قوی مثل شوینده کاسه توالت، یا قلیایی قوی مثل راهگشا
یا تمیزکننده اجاق گاز خورده باشد، استفراغ تنها باعث میشود که ماده
سوزنده از راه گلو و دهان بالا بیاید و آسیب بیشتری ایجاد کند.
اگر کودک داروی تجویز شده یا بدون نسخه ای را خورده، بسته دارو را کنار
دستتان نگه دارید تا بتوانید اطلاعات کامل را درباره آن بدهید. اگر
میتوانید، ماکزیمم مقدار قرص یا دارویی را که احتمال دارد خورده باشد را
با شمردن تعداد داروی باقی مانده در ظرف حساب کنید.
متخصصان معمولا به والدین توصیه میکردند که شربت ایپکا یا کربن فعال شده
را برای پیشامدهای مسمویت در دسترس داشته باشند، اما آکادمی طب کودکان
امریکا (AAP) دیگر نگهداری اپیکا در منزل را توصیه نمیکند. اپیکا راه
درمان موثری برای مسمویت نیست، بیشتر مراکز فوریت پزشکی هم دیگر از آن
استفاده نمیکنند، و کربن فعال شده هم راه امنی برای درمان کودکان در منزل
به شمار نمیرود.
اگر هنوز اپیکا در منزل دارید، AAP توصیه میکند سریعا و مطمئنا آن را دور
بریزید. (هرگز هیچ دارویی را در سطل زبالهای که کودکتان به آن دسترسی
دارد نریزید)
* اگر سم روی پوست کودک ریخت چه کنم؟
همه لباسهای آلوده را دربیاورید و پوست تماس یافته را با آب ولرم شستشو
دهید. اگر پوست ظاهر سوختگی پیدا کرده، شستشو را حداقل تا ۱۵ دقیقه دیگر
ادامه دهید. برای توصیه های بیشتر با مرکز سموم تماس بگیرید.
* اگر مادهای سمی به داخل چشم کودک ریخت چه کنم؟
بلافاصله چشم کودک را با آب ولرم شستشو دهید. اگر بچه ترسیده یا ناراحت
باشد کار آسانی نخواهد بود. اگر بزرگسال دیگری حضور دارد، از او کمک
بخواهید تا در حین ریختن آب داخل چشم کودک برای خارح کردن ماده سمی، دست و
پای او را نگهدارد. اگر تنها هستید، کودک را محکم لای حوله با پتو بپیچید
و زیر یک بازوی خود نگهدارید. آب ولرم را به آرامی در گوشه داخلی چشم
بریزید. سعی کنید پلک ها را باز نگهدارید یا از کودک بخواهید پلک نزند. در
طول ۱۵ دقیقه شستشوی چشم به کودکتان دلگرمی بدهید. اگر از این ماده روی
قسمتهای دیگر بدن کودکتان هم ریخته است، شاید بهتر است به جای این کار او
را زیر دوش ببرید. (میتوانید به همراهش زیر دوش بروید و کمکش کنید).
* اگر کودک در معرض دودهای سمی قرار گرفت چه کنم؟
فرزندتان را هرچه سریع تر به هوای تازه برسانید. اگر نفس نمیکشد،
سریعا عملیات ماساژ قلبی CPR را آغاز کنید. اگر تنها هستید، CPR را به مدت
یک دقیقه ادامه دهید، بعد با اورژانس تماس بگیرید. سپس دوباره CPR را آغاز
کنید و تا رسیدن کمک یا زمانی که کودک خودش شروع به تنفس کند به این کار
ادامه دهید.
اگر کودک پیش دبستانی شما مدتی در معرض دودهای سمی بوده اما تاثیری در او
ظاهر نشده است، با دکترش صحبت کنید. احتمالا او جزئیات حادثه را میپرسد و
برای اقدامات بعدی راهنماییتان میکند.
* آیا مواد سمی دیگری هستند که باید نسبت به آنها هشیار باشم؟
بله. اگر خانه شما قبل از سال ۱۹۸۰ ساخته شده باشد احتمال مسمومیت سرب
هست. در اغلب موارد کودکان سرب را از طریق خوردن برادهها یا تنفس گرد سرب
در زمان تعمیرات وارد بدن خود میکنند. مسمومیت سرب میتواند مشکلاتی در
رشد جسمی و فکری و در رفتار ایجاد کند.
مسمومیت مونوکسید کربن بیشتر از هر مسمویت تصادفی دیگری عامل مرگ و میر در
ایالات متحده امریکا است. مونوکسید کربن گازی است بی رنگ و بی بو که در
صورت بدکاری وسایل خانه یا نصب نادرست در خانه شما نشت پیدا میکند.
کودکان قبل از بزرگان در خانه علایم مسمومیت را بروز میدهند. علایم اولیه
عبارتند از سردرد، سرگیجه و خواب آلودگی. در نتیجه ادامهی نشت، تهوع،
استفراغ، تپش قلب و بیهوشی . حتی مرگ هم ممکن است رخ دهد. نصب ردیابِ
منوکسیدکربن در منزل و آزمودن مرتب آن در کنار دودیاب خانگی تمهید مناسبی
است.
* چطور از مسمومیت پیشگیری کنم؟
بیش از نیمی از مسمومیتها در کودکان زیر ۶ سال و نود درصدِ آنها در
خانه اتفاق میافتند. شایعترین سموم خانگی لوازم آرایشی، محصولات بهداشت
فردی، شویندهها و مُسکنها هستند. امکان وجود این سموم را در خانه خود
بررسی کنید. همه سموم احتمالی را جایی دور از دسترس کودکان بگذارید. برای
تمام دراورها و کابینت های حاوی مواد یا اشیای خطرناک از قفل امنیتی
استفاده کنید. داروهایی با درپوش مقاوم به کودک خریداری کنید و هرگز به
کودک نگویید دارو آب نبات است.
وقتی در خانه مهمان دارید، دقت کنید که مواد مسمومیتزای احتمالی دور از
دسترس باشند. هرچقدر هم که احتیاط کنید، اگر داروی مادربزرگ جلوی آینه جا
بماند، کودکتان در معرض مسمویت خواهد ماند.
هرگز مواد مضر را در ظرفهای خالی – مثلا ظرف آبمیوه – که کودک فکر کند
میتواند بخورد یا بنوشد نریزید. خمیردندان، صابون، شامپو، یا دیگر مواد
مصرفی عمومی را با محصولات خطرناک در یک قفسه نگهداری نکنید. از مغازه
گیاه فروشی درباره سمی بودن گیاهان اطراف خانه یا باغچه خود سوال کنید و
به هر قیمت آنها را از بین ببرید. گیاهان خانگی را دور از دسترس نگهداری
کنید.
هنگام استفاده کودک از لوازم هنری مثل چسب و ماژیک مراقب او باشید. (نباید
بگذارید که حتی مواد غیرسمی را داخل دهانش کند). اگر کودک شما در گذشته
سمی را خورده است باید حساس تر باشید. کودکی که یک بار دچار حادثه مسمومیت
شده، به احتمال زیاد باز هم دچار حادثهی دیگر خواهد شد.
شماره تلفن تماسهای فوریتی را نزدیک دستگاه تلفن خانه خود نگهداری کنید.
نسبت به اطلاع پرستار بچه از محل شمارههای اورژانسی اطمینان حاصل کنید.
* فنل
فنل یا اسید فنیک از سموم فرار محسوب میشود. مادهای است متبلور که در
تجارت به رنگ سفید بوده و اشکال دارویی آن مختلف است. حداکثر مقدار خوراکی
فنل ۰٫۱ گرم در یکبار است، مقدار ۴ گرم آن از راه خوراکی مسمومیت شدید
تولید میکند و مقدار ۱۵ گرم از آن کشنده است.
علایم مسمومیت شامل سوزش مخاط دهان و حلق، سستی ، سرگیجه ،تنگی نفس، تشنج و اغما میباشد. معالجه آن شستشوی معده با آب آهک، روغن کرچک و تزریق سرم است.
* سیانور
سیانور دو پتاس و اسید سیانیدریک دو سم قوی هستند که به مقدار کم در مغز
بادام تلخ یافت میشوند. اگر فردی تعداد زیادی بادام تلخ بخورد مسموم
میشود. مقدار کشنده سیانور دو پتاس ۰٫۳ – ۰٫۲ گرم و اسید سیانیدریک ۰٫۶
گرم است. مرگ بوسیله اسید سیانیدریک فوری است.
پس از خوردن سم بلافاصله شخص به حالت اغما رفته ، حدقه چشم گشاد شده و
نبض غیر قابل درک میشود و بر اثر تشنج میمیرد. ممکن است تزریق داخل
وریدی محلول تیوسولفات دو سود شخص را از مرگ نجات دهد.
* کولشیسین
آلکالوئید گیاهی است به نام زعفران پاییزی که ماده موثرش بیشتر در دانه و
پیاز گیاه یافت میشود. کولشیسین از جمله موادی است که در بدن جمع میشود
و حداکثر مقدار خوراک آن ۰٫۰۵ گرم در یکبار است. علایم مسمومیت در انسان
به صورت سردرد شدید ، استفراغ ، ادرار زیاد ، تشنج ، فلج شدن خون در رگهای
بدن و در صورت ادامه یافتن علایم ، منجر به مرگ خواهد شد.
* نیکوتین
نیکوتین ماده موثر و آلکالوئید توتون است که به شکل مایع بیرنگ با بوی تند
میباشد. نیکوتین اثر محرک بر روی سیستم عصب مرکزی داشته و روی عضلات مخطط
وقتی که با دوزهای قوی مصرف شود اثر فلج کننده دارد. مقدار ۰٫۱ گرم از
نیکوتین دوز سمی است. اثرات سمی آن به سرعت آشکار میشود که شامل اختلالات
گوارشی ، اختلالات و واکنشهای عصبی ، بینظمی قلب و در نهایت در اثر تشنج
، مرگ عارض میشود.
* اسید و باز
از اسیدها ، اسید هیدرو کلریک ، اسید سولفوریک، اسید نیتریک و اسید
استیک غلیظ به مقدار ۲۰ – ۱۰ گرم کشنده است. از بازها آمونیاک و ژتاس و
آهک را میتوان نام برد. خوردن اسید و باز قوی ، مخاط دهان ، گلو ، مری و
معده را سوزانده و موجب درد شکم و استفراغ شدید میگردد.
* آتروپین
آلکالوئیدی است که در اغلب گیاهان سمی تیره سیب زمینی (Solanaceae) مانند
تاتوره یافت میشود. آتروپین داروی فلج کننده اعصاب سمپاتیک است و باعث
افزایش فعالیت قلب ، کاهش ترشحات غدد مترشحه ، تشنج عضلات صاف و تحریک
سیستم عصبی مرکزی میشود. علایم مسمومیت به صورت خشکی گلو ، عطش زیاد ،
التهاب حنجره و در نهایت اغما و مرگ است. آتروپین به مقدار ۱۰ – ۵
میلیگرم تزریق زیر جلدی ، سمی و کشنده است.
* تریاک و مشتقات آن
مرفین ماده اساسی تریاک است. در طب علاوه بر مورفین مشتقات مصنوعی از آن
را که اثرات مشابه مرفین دارند بکار میبرند. هروئین یا کلرئیدرات استردی
استیل مورفین پودری است متبلور و تلخ که سمیت آن ۵ مرتبه بیش از مرفین است
و ۰٫۱ گرم آن کشنده است. کدئین یا اتر متیلیک مورفین مصرف بیش از ۰٫۱ گرم
آن ایجاد مسمومیت میکند. از علایم مسمومیت کدئین زنگ زدن گوشها در ابتدای
مسمومیت است.
انسولين

انسولين با انتقال قند موجود در خون به داخل سلولها باعث کاهش قند خون مي شود ، به طور معمول تزريق ۲ بار در روز انسولين براي کنترل قندخون کافي است . اما در بعضي موارد براي کنترل بهتر قند خون جهت بعضي از افراد ۳ تا ۴ تزريق در روز نيز در نظر گرفته ميشود . متأسفانه با وجود تلاشها و تحقيقات فراواني که جهت تهيه شکل خوراکي انسولين انجام شده است هنوز انسولين خوراکي در دسترس نمي باشد و اگر چه شکل استنشاقي نيز جديداً به بازار آمده ولي به سبب نياز به شرايط خاص مصرف آنرا بسيار محدود است .
مصرف ناصحيح داروهاي ديابت از جمله انسولين موجب پديد آمدن مشکلات فراواني از جمله مشکلات کليوي ، قلبي ، عروقي ، چشمي و .... براي اين بيماري مي گردد . لذا توجه به مصرف صحيح و منطقي داروهاي در اين بيماري از اهميت فراواني برخوردار است .
چنانچه انسولين دريافتي انسولين رگولار يا NPH ميباشد لازم است انسولين نيم ساعت قبل از وعده غذايي دريافت شود . اما چنانچه از انسولين rapid - acting ( سريع الاثر ) استفاده مي کنيد بايد بلافاصله قبل از وعده غذايي دريافت شود .
۶ نوع انسولين وجود دارد که با سرعت هاي مختلف فعاليت مي کنند بسياري از افراد معمولاً از مخلوط ۲ نوع انسولين استفاده مي کنند عملکرد انسولين در بيماران مختلف ممکن است متفاوت باشد . هر بيمار پس از مدت کوتاهي متوجه شکل عملکرد انسولين و سرعت شروع اثر آن در بدنش مي شود و بر اين اساس مي تواند انسولين مورد نياز و زمان تزريق آن را به کمک پزشک خود مشخص کند .
محل تزريق انسولين نيز مهم است شما مي توانيد انسولين را در بازو ، ران و يا شکم تزريق کنيد . اما بايد به خاطر داشته باشيد سرعت آزاد سازي انسولين در اين مناطق با يکديگر متفاوت است به عنوان مثال سرعت جذب انسولين از ناحيه شکمي - سريع ترين و ناحيه ران ( thigh ) آهسته ترين سرعت جذب را دارد اين جذب در بازو متوسط است .
بنابراين براي تغيير محل تزريق انسولين که اغلب به علت تزريق هاي مکرر ضروري مي شود با پزشک خود مشورت کنيد .
نگهداري انسولين
چنانچه يک ويال در ظرف مدت ۳۰ روز مصرف مي کنيد نياز به يخچال نمي باشد وشما مي توانيد انسولين را در دماي اتاق نگهداري کنيد ما باقي مانده انسولين را پس از ۳۰ روز بايد دور ريخته شود چنانچه يک ويال را ظرف مدت يک ماه مصرف نمي کنيد آن را هميشه در يخچال نگهداري کنيد بخاطر داشته باشيد که هميشه يه ويال انسولين اضافه در خانه داشته باشيد . انسولين را نبايد خيلي داغ و يا خيلي سرد کرد منظور از دماي اتاق ۱۵-۳۰ درجه است انسولين را در فريزز و يا پشت پنجره ماشين يا منزل در معرض آفتاب مستقيم قرار ندهيد .
عوارض جانبي انسولين
شامل افت قندخون ( هيپوگليسمي ) و افزايش وزن مي باشد .
افت قندخون در مصرف کنندگان انسولين در موارد زير بيشتر اتفاق مي افتد :
حذف يک وعده غذايي
مصرف بسيار کم مواد غذايي در يک وعده
انجام حرکات ورزشي بيش از حد معمول
مصرف بيش از اندازه داروي ضد ديابت
نوشيدن الکل ، بيماري ، تب و ...
علائم هيپوگليسمي
درصورت احساس تعريق ، درد ، خواب آلودگي ، گرسنگي ، عصبي شدن ، لرزش و سرگيجه ممکن است دچار هيپوگيسمي شده باشيد .
تأمين قند خون در بيماران ديابتي
اگر در تست قند خون شما زير ۷۰ باشد ميتوانيد براي تأمين ۱۵ گرم کربوهيدارت يکي از موارد زير را به کار ببريد :
نصف فنجان آب ميوه
يک فنجان شير
يک يا دو قاشق چاي خوري شکر و يا عسل
قند خون خود را ۱۵ دقيقه بعد چک کنيد . چنانچه هنوز قند خون شما زير ۷۰ باشد مجدداً ۱۵ گرم کربوهيدارت دريافت کنيد .
چنانچه امکان تست قندخون وجود ندارد اما يکي از علائم هيپوگلايسمي وجود داشته باشد يکي از موارد ذکر شده جذب کربوهيدرات را بخوريد .
چنانچه قند خون شما پايين نيست اما امکان دارد که وعده بعدي غذايي خود را حداقل تا يک ساعت بعد مصرف نکنيد يک ميان وعده حاوي پروتئين داشته باشيد . اين ميان وعده ميتواند شامل موارد زير باشد :
* نکاتي در مورد تزريق پني سيلين *
اولاً دقت داشته باشيد که آمپول پني سيلين حتماً در حضور پزشک تست شود و بعد از خواندن تست توسط پزشک ، آمپول پني سيلين در حضور پزشک تزريق شود .
از بيمار سئوال کنيد در گذشته آمپول پني سيلين تزريق کرده و در صورت تزريق آيا حسايست نشان داده يا خير .
پس از تزريق پني سيلين بيمار را براي هر نوع واکنش احتمالي نظير شوک ، حساسيت پوستي ، کهير و غيره تحت نظر قرار دهيد .
عوارض حساسيت به پني سيلين توسط علائمي نظير لکه پوستي ، درماتيت يا التهاب پوست ، تب ، درد مفاصل و خارش مشخص مي شود . اين علائم ممکن است فوراً در فاصله زماني ۳۰ دقيقه يا با تأخير روزها و هفته ها بعد از مصرف ظاهر شود .
* علائم شديدترعبارتند از:
التهاب و تورم عروقي ،
سياه شدن محل تزريق همراه با درد شديد .
در بيماران مبتلا به تنگي نفس و کهير پني سيلين با احتياط و وسواس بيشتري بايد مصرف شود . در افرادي که به پني سيلين حساسيت دارند مصرف اين دارو ممنوع است .
در گلودردها براي پيشگيري از تب روماتيسمي پني سيلين روزانه ۴۰۰۰۰۰ واحد مصرف مي شود .
نبايد پس از حل نمودن پني سيلين را يک شبانه روز نگه داشت .حساسيت هاي دارويي
يک نوع خاص از عوارض جانبي داروها ايجاد واکنش هاي حساسيتي است . سيستم ايمني انسان در اين موارد دارو را به عنوان يک جسم خارجي شناسايي کرده و بر عليه آن پادتن هايي بنام ايمونوگلوبولين E ايجاد مي نمايد . وقتي همان دارو مجدداً مصرف شود پادتن هاي موجود در بدن با تحريک ترشح ماده اي بنام هيستامين سعي در غيرفعال کردن دارو مي نمايند ولي اين ماده در ساختمان هاي مختلف بدن مثل ريه ، کليه و گردش خون عوارضي را ايجاد مي نمايد .
علائم حساسيت هاي داروئي
علائم متنوع بوده و گرچه در بسياري از موارد خفيف هستند ولي گاهي حتي آنقدر شديد مي شوند که حيات خود را تهديد مي نمايند - عوارض شايع از اين قرارند : کهير ، بثورات جلدي ، خارش پوست ، پرخوني و تورم گلو ودهان .
علائم شديدتر عبارتند از : اختلالات تنفس - کبودشدن پوست - سرگيجه - غش کردن - اضطراب - گيجي - ضربان تند - تهوع و مشکلات گوارشي .
چه داروهايي بيشتر ، واکنش هاي حساسيت دارويي ايجاد مي کنند ؟
شايع ترين داروي حساسيت زا پني سيلين است . داروهاي شبيه پني سيلين نيز مي توانند حساسيت ايجاد کنند . برخي از داروهاي ضد تشنج ، آنتي بيوتيک ها و انسولين نيز در برخي موارد ايجاد حساسيت کرده اند .
نحوه تشخيص واکنش هاي آلرژيک حساسيت دارويي
پزشک با مشاهده علائم و سابقه مصرف دارو به اين تشخيص مظنون مي شود اگر اين شک وجود داشته باشد که مصرف داروي خاصي موجب حساسيت خواهد شد پيش از مصرف بايد تست پوستي انجام گيرد البته اين تست فقط مخصوص همان دارو است و در مورد حساسيت به ساير داروها اطلاعاتي به ما نمي دهد . چنانچه سابقه ايجاد حساسيت به دارويي وجود داشته باشد آن دارو بايد از دستورات دارويي پزشک حذف گردد .
درمان واکنشهاي حساسيت دارويي
مهم ترين اقدام درماني برطرف کردن علائم است . علائمي مثل کهير و خارش را با داروهاي آنتي هيستاميني برطرف مي کنند در موارد معدودي نيز تجويز داروهاي کورتوني لازم مي شود .
درمان عوارض ريوي مثل تنگي نفس و سرفه با داروهاي گشادکننده راه هاي هوايي ممکن است . ولي در مواردي که علائم شديد بوده و خطر مرگ وجود داشته باشد تزريق داروهاي خاصي مثل اپي نفرين ضروري است به هر صورت بهتر است تزريق و استفاده از داروهايي که امکان دارد حساسيت شديد ايجاد نمايند در مرکز درماني ، تحت نظر پزشک و پس از تست پوستي صورت پذيرد .
با افزايش آنتي بيوتيک هاي مؤثري که در دسترس مي باشند چنانچه فردي به پني سيلين حساسيت داشته باشد . آنتي بيوتيک ديگري جايگزين پني سيلين مي گردد .
افرادي که حساسيت شديدي به داروهاي خاصي دارند بهتر است فهرست اين داروها را بصورت کارتي همراه خود داشته باشند تا در موارد اورژانس از تجويز داروهاي خطرناک براي درمان آنها جلوگيري گردد .چند نکته درباره نگهداری دارو در منزل

امروزه در بیشتر خانه ها قدری دارو نگهداری می شود . این داروها معمولاً در یخچال یا در جعبه های کمک های اولیه گذاشته می شوند و معمولاً شامل باقی مانده داروهائي است که به طور ناقص مصرف شده اند .
از قرار معلوم منظور از نگهداری داروها در منزل این است که یک روزی از آنها استفاده شود . استفاده ی مجدد از این داروها علاوه بر اینکه اغلب خودسرانه و بدون تجویز پزشک خواهد بود ، احتمالاً کاربرد نادرست داشته و خطر مصرف داروهای فاسد و تاریخ گذشته را هم به همراه دارد . علاوه بر این امکان مصرف این داروها توسط کودکان یا افرادی که اختلالات روحی دارند وجود دارد به نظر می رسد ضررهای نگهداری دارو در منزل در بسیاری از موارد بیشتر از فایده آن است . هر وقت یکی از افراد خانواده بیمار شود و نیاز به مصرف دارو پیدا کند شایسته است توسط پزشک معاینه شود و تجویز دارو توسط پزشک معالج انجام گیرد و همان موقع دارو از داروخانه تهیه شود . با این حال اگر بخواهیم دارو در منزل نگهداری کنیم بهتر است به موارد زیر توجه کنیم ،
تا جای ممکن دارو در منزل نگهداری نشود .
داروهای بدون برچسب و یا داروهای فله ای را هرگز در منزل یا محل کار نگه نداریم و آنها را دور بیندازیم .
حداقل هر سه ماه یکبار همه داروهای موجود در منزل را از نظر تاریخ مصرف بررسی کنیم و داروهای تاریخ گذشته را در سطل آشغال بیندازیم .
هرگز دارویی را در جعبه داروی دیگری نگذاریم .
به شرایط نگهداری دارو که روی جعبه دارو یا در بروشور آن ذکر شده توجه کنیم .
باقی مانده محلول سرم ، قطره و شربت هائي که به طور ناقص مصرف شده اند قابل نگهداری نیست و بایستی حتماً دور ریخته شوند .
داروها را حتماً در محلی مناسب و دور از گرما ، رطوبت و نور مستقیم آفتاب قرار دهید . این محل باید دور از دسترس کودکان کنجکاو باشد .
بهتر است لیستی ازداروهای موجود در منزل تهیه شود ودر محل نگهداری داروها نصب شود . هر چند وقت یکبار این لیست بازبینی شود . می توان تاریخ انقضای هر دارو را هم در این لیست نوشت .
دارویی را که نمی شناسید در منزل نگه ندارید . اینگونه داروها را می توان به هلال احمر یا مؤسسات خیریه اهدا کرد . داروها را به افراد فقیر و محتاج ندهید زیرا ممکن است آنها را خودسرانه مصرف کنند و خطراتی متوجه آنها شود .
یادمان باشد مصرف خودسرانه دارو و یا تجویز دارو برای دیگران مجاز نیست . برای استفاده از داروهای موجود در منزل ، هر بار با پزشک خود مشورت کنیم .
سرنگ و یا دستکش استریل نیز تاریخ انقضای مصرف دارند . پاره شدن کاغذ پوشش سرنگ و دستکش سبب غیراستریل و غیرقابل استفاده شدن آنها می شود .
| |||
| جوان گلستاني به عنوان جوان ممتاز كشور معرفي شد | |||
|
اولين
همايش تجليل از جوان برتر سازمان جوانان هلال احمر با هدف شناسايي، معرفي
و تقدير از جوانان برتر عضو جمعيت هلال احمر برگزار گرديد. |
|
|
|
|
|
معنويت و درمان - ۳۱ مقاله |
بارداري و باروري - ۲۹ مقاله |
مطالب ويژه جوانان - مقاله |
|
بیماریهای چشمی - ۳۴ مورد |
رشد قدی کودک - ۹ مقاله |
سرماخوردگی.آلرژی - ۹ مقاله |
|
مسائل جنسی زنان |
مسائل جنسی مردان |
مسائل جنسی کودکان |
| مسائل جنسي مشترك |
Sexual Subjects |
بررسی مشکلات جنسی |
|
خواص گیاهان و میوه ها |
شناخت خویشتن |
توصیه های پزشکی |
|
دانستنیهای پزشکی |
چاقی ، لاغری ، اشتها |
دانستنیهای قبل و بعد از ازدواج |
|
رژیم غذایی و بیماریها |
تغذیه و رژیم غذایی |
آرامش ذهنی |
|
کودکان - ۲۱ مقاله |
زنان |
نوجوانان |
|
سیگار و مواد مخدر |
اعتياد و مواد مخدر |
قرص های روانگردان |
|
« معنويت و درمان » |
اعتماد به نفس |
ورزش و سلامتی |
|
مشکلات اختصاصی زنان |
پیوند اعضا - اهداء عضو |
شناخت جامع بیماری صرع |
|
بیماریهای مقاربتی و جنسی |
زیبایی |
ویتامین ها و املاح |
|
زندگی:بیماریهای قلب و عروقی |
مراکز انرژی بدن:چاکرا |
روشهاي پيشگيري از بارداري |
|
هر آنچه که بخواهید می توانید داشته باشید |
مقالات ترمیم و پیوند مو |
دانشمندان ميگويند درمان جديدي را براي مبتلايان به پوکي استخوان کشف کردهاند.
محققاني
از 27 کشور جهان اين درمان جديد را براي سه سال مورد ارزيابي قرار
دادهاند و نتيجه آن را در مجله معتبر پزشکي نيواينگلند (New England
Journal of Medicine) منتشر كردهاند. مهمترين مزيت اين دارو اين است كه
يك بار مصرف آن در سال كافي است، درحاليكه داروهاي فعلي اغلب بايد بصورت
روزانه مصرف شوند.
محققان دانشگاه کاليفرنيا بيش از 7 هزار و 500 زن بالاي 65 سال را مورد مطالعه قرار دادند و به نيمياز آنها داروي تزريقي زولدرونيک اسيد (Zoledronic acid) و به نيميديگر دارونما دادند.
يافتهها حاکي بود که اين درمان تزريقي خطر شکستگي لگن خاصره را تا 40 درصد و شکستگي در ستون فقرات را تا 70 درصد کاهش ميدهد و به اين ترتيب اثر درماني زولدرونيک اسيد (که نام تجاري آن آکلاستا است) به اثبات رسيد.
توليدکنندگان اين دارو اميدوارند مقامات اروپا در طي سال جاري ميلادي مجوز توزيع زولدرونيک اسيد را صادر کنند.
اين دارو فقط يک بار در سال بايد تزريق شود و تزريق آن نيز 15 دقيقه بيشتر طول نميکشد.
داروهايي که تاکنون براي پوکي استخوان تجويز ميشده به صورت قرص بوده و هر روز بايد مصرف شود و تحقيقات نشان داده که بيماران پوکي استخوان به طور منظم داروهاي خود را مصرف نميکنند؛ عوارض جانبي اين داروها، از جمله تورم لوله مري که بلع را دشوار ميکند، باعث ميشود بيمار پس از 6 ماه مصرف آن را رها کند.
بهاي آلکاستا، حدود 600 دلار است و مهمترين عارضه آن افزايش خطر نوسان غيرطبيعي ضربان قلب است.
پروفسور ديويد ريد، از دانشگاه آبردين بريتانيا که گروه وي در اين تحقيق شرکت داشته، جلوگيري از شکستگي لگن خاصره، که مهمترين عارضه پوکي استخوان در سالمندان است، را امري حياتي دانسته چراكه حتي در پيشرفتهترين كشورها حدود 20 درصد از بيماراني که لگن آنها دچار شکستگي شده، در عرض 6 ماه ميميرند.
با اين که بسياري بر اين تصور هستند که پوکي استخوان يکي از بيماريهاي دوران سالمندي است اما گفته ميشود که ابتلا به آن در دوران نوجواني آغاز ميشود.
بيمارياي که در آن استحکام نسج استخوان افت كرده و احتمال شکستگي چند برابر ميشود. نيمياز زنان بالاي 50 سال دچار شکستگي استخوان ميشوند که دليل اصلي آن پوكي استخوان يا «استئوپروز» است.
سن بالا، رفتارهاي ماشيني، فعاليت بدني كم و سابقه ژنتيكي از جمله علل ايجاد پوكي استخوان هستند.
پزشكان ميگويند با توجه به اين كه از 30 سالگي به بعد بافت استخواني تحليل ميرود احتمال بروز پوكي استخوان نيز در سنين ميانسالي و كهنسالي افزايش مييابد كه برخي از عوامل از جمله يائسگي در زنان به دليل كاهش سطح استروژن منجر به تسريع اين عامل قبل از زمان مذكور است.
با اينحال با تغذيه مناسب، يعني غذاهايي كه حاوي ويتامين D و كلسيم باشد و نيز فعاليت بدني مناسب ميتوان دانسيته استخوان را افزايش داد.دوپامين درانتقال فرمان از مغز به ماهيچه ها جهت کنترل مستقيم حرکات بدن بسيار مؤثر است همچنين بخشي از مراحل حرکت عضلات صاف و عدم لرزش آنها مي باشد .
بايد بدانيم که ژنتيک در اکثر موارد پارکينسون بي تأثير است .
* علائم و نشانه هاي زودرس در پارکينسون
لرزش يا تکان خوردن
اختلال در فعاليتهاي روزانه ( مثل قدم زدن يا غذا درست کردن و ... ) بعلت لرزش موجود
ترمور ( لرزش ) ممکن است حتي در زمان استراحت بدتر شود .
اشکال در صحبت کردن
تغيير در دست خط ( ريزتر از معمول مي نويسند )
اشکال در حرکت اعضاي بدن مثل دست ، بازو و يا پاها
ممکن است قادر به گرفتن اشياء در وضعيت ثابت نباشند .
تغيير حالت صورت نسبت به قبل اصطلاحاً صورت بي حالت مي گردد . ( ماسکه )
ممکن است بيش از حد معمول در يک وضعيت ثابت و بدون حرکت باقي بمانند .
* علائم و نشانه هاي مراحل ديررس پارکينسون
علائم زير مواردي است که در مراحل دير رس تر ديده مي شود اما الزاماً ممکن است در همه افراد پارکيسفوني ديده نشود .
۱ - رژيديته ( سفتي حرکات ) : بعضي از ماهيچه ها ممکن است سفت و منقبض شوند در حالي که هيچ نيازي به انقباض آنها نيست و اين بعلت عدم دريافت پيام صحيح عصبي از مغز مي باشد که اين خود باعث سفتي و مقاومت در برابر حرکت مي شود .
۲ - ترمور ( لرزش ظريف ) : لرزش در حرکات بدن مثلاً لرزش درانگشتان ، دستها ، سر يا چانه که اين لرزش در زمان استراحت عضو و يا در هنگام آغاز يک حرکت بوجود مي آيد .
۳ - برادي کنيزي ( کندي حرکات ) : حرکات آهسته و از دست دادن توانائي حرکت ارادي و خودبخودي که بعضي وقتها بصورت اِشکال در حرکت سريع خود را نشان مي دهد .
۴ - اختلال در حفظ وضعيت بدن : شخص دچار عدم تعادل مي شود و ممکن است به عقب و يا جلو منحرف شود و حتي زمين بيافتد .
* درمان
داروهائي جهت رفع علائم وجود دارند که با مراجعه به پزشک مي توان توصيه هاي لازم درماني را دريافت کرداستفاده از طب سوزني براي درمان بيماريها در قرن 21
سابقه طب سوزني (Acupuncture) به بيش از 2000 سال پيش و به کشور چين باز ميگردد. شايد بتوان آنرا يکي از قديمي ترين و در عين حال کاربردي ترين روشهاي طبابت دانست که در حال حاضر در قرن 21 ام مورد استفاده قرار مي گيرد.
شناخت دوباره اين طب را به جرات مي توان مديون روزنامه نگار مجله نيويورک تايمز يعني جيمز رستون (James Reston) دانست که در سال 1971 دانست طي مقاله اي به بررسي روشهاي طبابت در چين که توسط سوزن انجام مي شد، دانست.
در اصل اصطلاح Acupuncture تشريح کننده مجموعه اي از روشها است که توسط آن نقاطي از بدن براي دريافت نتايج مورد نظر با روشهايي خاص مانند استفاده از سوزن تحريک مي شود. طب سوزني امروزه با استفاده از فرو کردن سوزن هاي خاصي به درون بدن از طريق پوست توسط دست و يا حتي جريان الکتريسيته انجام مي شود.
سوزنهايي که در اين طب از آن استفاده مي شود فلزي هستند و تقريبا" به قطر چند تار موي سر مي باشند. بيماراني که اين روش درمان را براي خود انتخاب مي کنند اظهارات متفاوتي دارند، اما در مجموع اغلب آنها بيان مي کنند که هنگام فرو کردن سوزن به بدنشان احساس درد زيادي نمي کنند. معمولا" تجربه و تخصص پزشک معالجه در استفاده از سوزن مي تواند ميزان درد حاصله را کاهش يا افزايش دهد.
سازمان مديريت تغذيه و داروي آمريکا (FDA) در سال 1996 استفاده از سوزنهاي مخصوص براي اين نوع از روش درمان را تاييد کرد. اين سوزنها بايد استريل باشند و مي توان هريک از آنها را براي يک و فقط يک بيمار استفاده کرد. همچنين قبل از هر بار استفاده از سوزنها بايد آنها را با الکل يا مواد ضدعفوني کننده تميز کرد.
امروزه در درمان طب سوزني ممکن است از جريان الکتريسته نيز استفاده شود.
بسياري از پزشکان اعتقادي به اين نوع از روش طبابت ندارند و برعکس بسياري ديگر با استناد به آمار بدست آمده از بهبود بيماران اين روش را براي معالجه توصيه مي کنند. آزمايشها نشان مي دهد اين روش مي تواند براي کاهش درد پس از جراحي، شيمي درماني، جراحي هاي دندان و ... بسيار موثر واقع شود.
همچنين شواهد بسياري موجود است که طب سوزني مي تواند در معالجه بيماري هايي چون اعتياد به مواد مخدر، فعال کردن دوباره ماهيچه هاي تنبل، سر درد، دردهاي مفصلي، انواع آسم و تنگي نفس بعنوان يک راه حال و يا حداقل در کنار درمان دارويي استفاده شود. تحقيقات جديد نشان مي دهد که طب سوزني توانايي کاهش و حتي برطرف کردن انواع درد را داشته و مي تواند توانايي هاي قسمت هاي مختلف بدن افراد را بالا ببرد.
طب سوزني چگونه کار مي کند؟
در طب سنتي چين که به TCM به معني Traditional Chinese Medicine معروف است، بدن انسان تحت تاثير دو نيروي مخالف هم به نام هاي يين و ينگ (Yin & Yang) قرار دارد. Yin به صفاتي چون سردي، آرامي و در کل حالت غير فعال بر ميگردد. در حالي که Yang به صفاتي چون گرمي، هيجان و فعال بودن نسبت داده مي شود.
در اين نگرش، سلامت بدن هنگامي حاصل مي شود که ميان اين دو نيرو تعادل برقرار باشد و عدم تعادل اين دو نيرو باعث مي شود که جريان حياطي در بدن که به Qi ("چي" تلفظ مي شود) معروف است مختل شود. اين جريان از راه ها و نقاط خاصي در بدن گذر مي کند. تعداد 12 عدد از اين مسيرها و نقاط بعنوان نقاط اصلي و تعداد 8 عدد بعنوان نقاط سطح دوم معرفي مي شوند، در مجموع بيش از 2000 نقطه نيز ديگر به آنها متصل ميباشد.
اساس طب سوزني بر تحريک اين نقاط استوار است که مي تواند جريان Qi در بدن را کنترل نمايد. اينکه مدل چيني ها براي بدن درست است يا خير جاي بحث دارد اما دانشمندان به اين نتيجه رسيده اند که تحريک اين قسمت هاي بدن مي تواند روي وضعيت شيمايي و عصبي مغز تاثير بگذارد و در نهايت منجر به عکس العملهايي مانند کاهش درد، تغيير فشار خون و ... شود و در نهايت سلامت بيمار را منجر شود.
صندلي مخصوص كودك ؛ بهترين راه كاهش خطر در تصادفات
محققين
بر اساس نتايج تحقيقات 7 ساله در مورد تصادفات رانندگي به اين نتيجه رسيده
اند كه نشاندن كودكان داخل صندلي مخصوص آنها كه بر روي صندلي عقب ماشين
محكم نصب شده است تأثير بسيار زيادي بر كاهش صدمات حين تصادف دارد.![]()
نتايج مطالعه نشان ميدهد كه اين صندلي ها خطر آسيبهاي وخيم را 78 درصد و خطر آسيبهاي جزئي را 75 در صد مي كاهند .
آنها نتيجه مي گيرند كه نشاندن بچه هاي زيرچهار سال در صندلي مخصوص كودك كه بر روي صندلي عقب اتومبيل فيكس شده است بايد بصورت قانوني اجباري در آيد.براي بچه ها استفاده از اين صندلي ها بسيار مفيد تر از بستن كمربند هاي معمولي است .
اگر شما هم كودك زير 4 سال داريد به فكر تهيه يك صندلي ماشين خوب براي او باشيد . صندلي ماشين را حتماً بر روي صندلي عقب فيكس كنيد .
Archives of Pediatrics and Adolescent Medicine, January 2007
![]()
سكته قلبی ( MI )
تعریف
یک حمله قلبی (سکته قلبی) زمانی رخ می دهد که یک منطقه از عضله قلب به علت نرسیدن اکسیژن کافی به آن محل دچار صدمه دائمی یا مرگ شود.
علل،شیوع ،و عوامل خطر
بیشتر حملات قلبی توسط یک لخته که یکی از رگهای کرونر را مسدود می کند (رگهای خونی که خون و اکسیژن را به عضله قلب می رسانند) ایجاد می شوند.لخته معمولاًدر یک رگ کرونر که قبلاً بعلت تغییرات آترواسکلروز باریک شده ،تشکیل می شود.پلاک آترواسکلروزی داخل دیواره رگ گاهی ترک بر می دارد و این امر تشکیل لخته را ،که ترومبوز نیز نامیده می شود،شروع می کند.
لخته درون رگ کرونری جریان خون و اکسیژنرسانی به عضله قلبی را مختل می کند،که سبب مرگ سلولهای قلبی در آن ناحیه می شود.ماهیچه قلبی آسیب دیده توانایی خود برای انقباض را از دست می دهد،و عضله قلبی باقیمانده برای جبران منطقه آسیب دیده واردعمل خواهد شد.
گاهی ،استرس شدید ناگهانی می تواند یک حمله قلبی را شروع کند.
تخمین دقیق شیوع حملات قلبی دشوار است زیرا حدود 200,000 تا 300,000 بیمار هر ساله در آمریکا قبل از رسیدن به خدمات پزشکی می میرند.تخمین زده می شود که تقریباً 1 میلیون بیمار هر ساله با حمله قلبی به بیمارستان مراجعه می کنند.
عوامل خطر برای بیماری عروق کرونرو حمله قلبی شامل:
· سیگار
· فشار خون بالا
· چربی زیاد رژیم غذایی
· کنترل نامناسب کلسترول خون ،بویژه LDL ("کلسترول بد") بالا و HDL ("کلسترول خوب")پایین
· بیماری قند خون
· جنس مذکر
· سن
· وراثت
بسیاری فاکتورهای خطر نامبرده به اضافه وزن مربوط است.
عوامل خطر جدید تری برای بیماری عروق کرونر در چند سال گذشته مشخص شده اند.این عوامل شامل هموسیستئین بالا ،CRP (C-reactive protein)،و سطح فیبرینوژن است. هموسیستئین یک اسید آمینه است. CRP با واکنشهای التهابی مرتبط است،و فیبرینوژن یک جزء سیستم انعقادی خون است. هموسیستئین بالا با مشتقات اسید فولیک قابل درمان است.تحقیقات همچنان در مورد ارزش عملی این فاکتورهای جدید ادامه دارد.
حملات قلبی مسئول 1 از هر 5 مرگ می باشد.این بیماری یک علت عمده مرگ ناگهانی در بالغین است.
علائم
درد سینه پشت جناق(استخوان وسط سینه) یک علامت عمدۀ حملۀ قلبی است،ولی در بسیاری افراد ،بخصوص در افراد مسن و بیماران دیابتی درد ممکن است ناچیز یا حتی اصلاً وجود نداشته باشد(بنام "حملۀ قلبی خاموش").اغلب درد از ناحیه سینۀ شما به بازوها یا شانه؛گردن؛دندانها؛ فک؛ شکم یا پشت انتشار می یابد.گاهی اوقات درد تنها در یکی از این نواحی احساس می شود .
درد بطور معمول بیش از 20 دقیقه طول می کشد و کاملاً با استراحت یا نیتروگلیسرین برطرف نمی شود،در حالیکه درد آنژین با هردو برطرف می شود.
درد ممکن است شدید و زیاد یا خفیف و نامشخص باشد.درد به صورتهای زیر احساس می شود:
· حالت فشاری یا چیز سنگین
· نوار محکم دور سینه
· "یک فیل روی سینه [ شما] نشسته است"
· حالت سوء هاضمه
سایر علائم که ممکن است به تنهایی یا همراه درد سینه باشند عبارتند از:
· نفس تنگی
· سرفه
· احساس سبکی سر-سرگیجه
· غش کردن
· تهوع یا استفراغ
· تعریق،که ممکن است شدید باشد
· احساس "نزدیک شدن به مرگ"
· اضطراب
نشانه ها و آزمایشات
در حین یک آزمایش بالینی ،پزشک معمولاً متوجه پالس سریع می شود.فشار خون ممکن است طبیعی ،بالا یا پایین باشد.در زمان سمع قفسه سینه با گوشی پزشکی،پزشک ممکن است کراکل های ریوی،سوفل قلبی ،یا سایر صداهای غیر طبیعی را بشنود.
تستهای زیر می توانند حمله قلبی و میزان صدمه قلبی را نشان دهند:
· تست نوار قلب(ECG)— یک عدد یا مکرر در عرض چند ساعت
· اکو کاردیوگرافی
· آنژیوگرافی قلب
· ونتریکولوگرافی هسته ای
تستهای زیر فرآورده های ناشی از آسیب قلب و فاکتورهای مبین خطر بالای حمله قلبی را نشان دهند:
· تروپونین آی و تروپونین تی(پروتئین های درگیر در انقباض عضلانی)
· CPK و CPK-MB
· میوگلوبین سرم
درمان
حمله قلبی یک اورژانس پزشکی است!بستری و احتمالاً مراقبتهای ویژه مورد نیاز است.پایش مداوم نوار قلب سریعاًآغاز می شود،زیرا آریتمی های کشنده (ضربانات نامنظم قلبی) مهمترین علت مرگ در چند ساعت اول پس از حمله قلبی هستند.
اهداف درمان شامل توقف پیشرفت حمله قلبی ،کاهش بار قلب و پیشگیری از عوارض می باشد .
داروها و مایعات مستقیماً از راه یک کاتتر داخل وریدی به درون یک سیاهرگ تزریق می شوند.وسایل پایش متعددی ممکن است لازم باشد.یک سوند ادراری برای پایش دقیق وضع مایعات گذاشته می شود.
معمولاً اکسیژن تجویز می شود،حتی اگر اکسیژن خون طبیعی باشد.این امر اکسیژن کافی در اختیار بافتهای بدن می گذارد و کار قلب را کم میکند.
داروهای ضد درد
نیترو گلیسرین وریدی یا سایر داروها برای کنترل درد و کاهش نیازقلب به اکسیژن بکار می روند.مورفین و داروهای مشابه ضد دردهای قوی هستند که ممکن است برای یک حمله قلبی تجویز شوند.
داروهای ضد انعقادی
اگر EKG ثبت شده حین درد قلبی بصورت"بالا رفتن قطعه ST " باشد،داروهای ترومبولیتیک(داروهای حل کننده لخته) در عرض 12 ساعت پس از شروع درد سینه ممکن است شروع شوند.این درمان ترومبولیتیک در ابتدا به صورت تزریق آرام استرپتوکیناز یا فعال کنندۀ پلاسمینوژن بافتی شروع و با تزریق وریدی هپارین دنبال می شود.
درمان با هپارین به منظور پیشگیری از تشکیل لخته های جدید،برای 48 تا 72 ساعت ادامه می یابد.علاوه بر این وارفارین (کومادین )که خوراکی مصرف می شود ،ممکن است جهت پیشگیری از تشکیل لخته های بیشتر تجویز شود.
درمان ترومبولیتیک برای بیمارانی که دارای خصوصیات زیر باشند مناسب نیست:
· خونریزیهای داخل سر مثل خونریزی داخل جمجمه ای
· اشکالات مغزی مثل تومورها یا ناهنجاریهای رگهای خونی
· سکته مغزی در 3 ماه گذشته(یا احتمالاً بیشتر)
· ضربه مغزی در 3 ماه گذشته
علاوه بر این،درمان ترومبولیتیک در افرادی که شرایط زیر را داشته باشند بسیار خطرناک است:
· پرفشاری خون شدید
· جراحی عمده یا تصادف شدید در 3 هفته گذشته
· خونریزی داخلی در 2-4 هفته اخیر
· بیماری زخم پپتیک
این درمان در خانمهای حامله و افرادی که داروهای ضد انعقادی مثل کومادین مصرف می کنند بسیار خطرناک است.
مصرف داروهای ترومبولیتیک ممکن است با خونریزی شدید همراه شود.پزشکتان می تواند در انتخاب درمان مناسب به شما کمک کند.
اساس معالجه یک حمله قلبی درمان ضد پلاکتی است.این درمان می تواند از تجمع پلاکتها در محل آسیب وارده به دیواره رگ خونی -- مثل پارگی در پلاک آترواسکلروزی-- جلوگیری کند.تجمع پلاکتی و انباشته شدن آنها اولین پدیده ای است که منجر به تشکیل لخته می شود.یک داروی ضد پلاکتی پر مصرف آسپرین است.دو داروی ضد پلاکتی مهم دیگر تیکلوپیدین(تیکلید) و کلوپیدوگرل(پلاویکس)هستند.
سایر داروها
· مسدود کننده های بتا(مثل متوپرولول،آتنولول و پروپرانولول)به منظور کاهش بار قلب و پایین آوردن فشار خون استفاده می شوند.
· مهارکننده های آنزیم مبدل آنژیوتنسین(مانند رامیپریل،لیزینوپریل،انالاپریل، یا کاپتوپریل) برای پیشگیری از نارسایی قلب و کاهش فشار خون مصرف می شوند.
جراحی و سایر اقدامات
آنژیوپلاستی اورژانس کرونر ممکن است برای باز کردن شریانهای کرونر مسدود لازم باشد.این روش درمانی را می توان بجای درمان ترومبولیتیک استفاده کرد؛یا در بیمارانی که داروهای ترومبولیتیک نباید استفاده شوند ممکن است بکار رود.وسیله ای بنام استنت اغلب حین آنژیوپلاستی داخل شریان گذاشته می شود.این امر برای اطمینان بیشتر است که شریان کرونری تازه باز شدۀ بعد از جراحی همچنان باز بماند.پيوند بايپس عروق كرونري بصورت اورژانس ممکن است در برخی بیماران نیاز باشد.
شواهد اخیر حاکی از آن است که استفاده از آنژیوپلاستی و استنت گذاری می تواند اولین قدم درمانی برای باز کردن شریان قلبی مسدود باشد، به شرطی که این روش در زمان مشخص در مرکز مجهز صورت گیرد.اگر این روش در دسترس نباشد،استفاده از درمان ترومبولیتیک پیشنهاد می شود.
پیش آگهی
پی آمد بیماری بسته به وسعت و حجم بافت آسیب دیده متفاوت است.پی آمد بیماری در صورت آسیب به سیستم هدایت الکتریکی قلب (سیستم الکتریکی که انقباض قلب را کنترل می کنند) وخیم خواهد بود.
تقریباًیک سوم موارد منجر به مرگ می شود.اگر بیمار 2 ساعت پس از حمله زنده بماند،احتمال زنده ماندن زیاد است،ولی ممکن است با عوارض همراه باشد.
بیماران بدون عارضه ممکن است کامل خوب شوند؛حملات قلبی لزوماً فرد را زمین گیر نمی کند.معمولاً فرد به تدریج فعالیتهای طبیعی و روزمره،از جمله فعالیت جنسی را بدست می آورد.
عوارض
آریتمی ها مثل تاکی کاردی بطنی،فیبریلاسیون بطنی، بلاک قلبی
· نارسایی احتقانی قلب
· شوک کاردیوژنیک
· گسترش انفارکتوس:گسترش مقدار بافت قلبی آسیب دیده
· پریکاردیت(التهاب پرده اطراف قلب)
· آمبولی ریوی(لخته خون در ریه ها)
· عوارض درمان (برای مثال،داروهای ترومبولیتیک شانس خونریزی را زیاد می کنند.)
تماس با پزشك
در صورتیکه درد سینه فشاری یا سایر علائم دال بر حمله قلبی بوجود آید با شماره اورژانس منطقه خود(مثل 115)تماس بگیرید
پیشگیری
برای پیشگیری از حمله قلبی
· فشار خونتان را کنترل کنید
· سطح کلسترول تام را کنترل کنید.جهت کنترل سطح کلسترول ،پزشکتان ممکن است دارویی از خانواده استاتین ها تجویز کند(آتورواستاتین،سیمواستاتین).
· اگر سیگاری هستید سیگار را ترک کنید.
· غذای کم چربی حاوی میوه و سبزیجات فراوان و فاقد روغن حیوانی مصرف کنید.
· بیماری قند را کنترل کنید.
· اگر چاق هستید وزنتان را کم کنید.
· روزانه یا چند بار در هفته پیاده روی یا سایر ورزشهایی که کارآیی قلب را بهبود می بخشد انجام دهید.(ابتدا با پزشك خود مشورت کنید.)
اگر دارای یک یا چند فاکتورخطر بیماریهای قلبی هستید ،با پزشکتان در مورد تجویز آسپرین برای پیشگیری از حمله قلبی تماس بگیرید.
بعد از یک حمله قلبی ، پیگیری بیمار برای کاهش خطر بروز یک حمله دیگر ضروری است.اغلب یک برنامه بازتوانی قلبی برای بازگشت به زندگی روزمره توصیه می شود.برنامه ورزش،تغذیه، و داروها را مطابق تجویز پزشکتان ادامه دهید.اگزما ( Eczema )
تعریف
درماتیت آتوپیک که بطور شایع اگزما نامیده می شود،یک بیماری مزمن پوستی است که با بثورات پوسته شونده و خارش دار مشخص می شود.بیماران دچار اگزما معمولا سابقه خانوادگی یک بیماری حساسیتی مثل آسم،تب یونجه یا اگزما دارند.
علل،میزان،عوامل خطر
اگزما در شیرخواران شیوع بیشتری دارد و حداقل نیمی از آن موارد تا سن 3 سال برطرف می شود.در بالغین این بیماری حالت مزمن یا عود کننده دارد.
یک واکنش ازدیاد حساسیتی (مشابه آلرژی) در پوست ایجاد می شود که ایجاد کننده التهاب مزمن است.التهاب باعث می شود پوست خارش دار و پوسته پوسته گردد.تحریک مزمن پوست و خراشیدگی میتواند پوست را ضخیم و ظاهر آن را براق نماید.
تماس با محرکهای محیطی مانند خشکی پوست،تماس با آب،تغیر دماواسترس می تواند علائم را بدتر کند.
علائم بالینی
o در کودکان زیر 2 سال ،ضایعات پوستی بر روی گونه ها،آرنج ها یا زانوها شروع می شود.
o در بالغین ،بثورات بطور شایع سطح داخلی زانوها و آرنج ها را درگیر می کند.
· مناطق پوستی خشک و براق
o رنگدانه پوستی بیشتر یا کمتر نسبت به حالت طبیعی (نگاه کنید به پوست تیره یا روشن غیر طبیعی)
o بطور معمول در سطح داخلی آرنج یا پشت زانو قرار دارد
o ممکن است به گردن،دستها،پاها،ابروها یا پشت زانو گسترش یابد
· مناطق دردناک پوست -- بعلت خراشیدگی
· خونریزی/تراوشات دسته ای
معاینه و تستها
تشخیص عمدتا بر پایه ظاهر پوست و تاریخچه شخصی و خانوادگی است.پزشك باید ضایعات را جهت رد نمودن علل دیگر معاینه کند.نمونه برداری از ضایعه پوستی ممکن است انجام شود ،ولی همیشه جهت تشخیص قطعی نیست.
درمان
با پزشك خود جهت تشخیص اگزما تماس بگیرید،زیراتشخیص این بیماری ممکن است از سایر بیماریهای پوستی دشوار باشد.درمان باید توسط پزشك انجام شود.
درمان بر اساس ظاهر(مرحله)ضایعات ممکن است متفاوت باشد --ضایعات حاد "تراوش دهنده"،ضایعات خشک پوسته پوسته،یا ضایعات مزمن،خشک و ضخیم هر کدام متفاوت درمان می شوند.
فرد باید ازهرچیزی که علائم را بدترمی کند ،مثل مواد غذایی حساسیت زا و مواد محرک مثل پشم و مواد آرایشی درحد ممکن پرهیز کند.
پوست خشک معمولاً بیماری را بدتر می کند.موقع شستشو یا حمام،تماس با آب را به حداقل برسانید و صابون کمتری نسبت به حالت طبیعی مصرف کنید.بعد از حمام بهتر است پوست با کرمهای نرم کننده ،زمانی که هنوز پوست مرطوب است چرب شود.تغییر دما و فشار عصبی ممکن است سبب تعریق و بدتر شدن بیماری شود.
درمان ضایعات مرطوب شامل مرطوب کننده های تسکین دهنده،صابون های ملایم، یا مرهم مرطوب می باشد.
محلولهای ضد خارش ملایم یا کورتیکواستروئیدهای موضعی(کم قدرت)ممکن است تسکینی برای ضایعات خفیف ، در حال بهبود،یا خشک پوسته دار باشند.
نواحی مزمن ضخیم را می توان با پمادها یا کرمهایی که حاوی ترکیبات تار ،کورتیکواستروئید (با قدرت متوسط یا بالا)،و اجزایی که پوست را نرم و مرطوب می کنند درمان کرد. کورتیکواستروئید سیستمیک ممکن است در موارد شدید برای کاهش التهاب تجویز شوند.
آخرین دسته درمانهای آگزما یک گروه داروهایی است که تعدیل کننده های ایمنی موضعی نامیده می شوند(TIMs).این داروها فاقد استروئید هستند.این داروها عبارتند از: تاکرولیموس(پروتوپیک) و پیمکرولیموس (الیدل).تحقیقات کارآیی حدود 80 ٪ را برای این داروهای جدید نشان داده است.
پیش آگهی
اگزما یک بیماری مزمن است،ولی با درمان و اجتناب از مواد محرک قابل پیشگیری است.
عوارض
· عفونت باکتریایی ثانویه پوست
· تشکیل بافت جوشگاهی دائمی
تماس با پزشك
اگر اگزما به پمادهای مرطوب کننده یا پرهیز از محرکها جواب نداد،اگر علائم بدتر شد یا درمان غیر مؤثر بود،یا اگر نشانه های عفونت (مثل تب،قرمزی،درد)ایجاد شد به کارشناس سلامت خود مراجعه کنید.
پیش آگهی
تحقیقات نشان داده است که کودکانی که شیر مادر می خورند کمتر دچار اگزما می شوند.این امر در مورد مادران شیرده که از شیر گاو در غذایشان اجتناب می کنند هم صدق می کند.سایر محدودیتهای غذایی شامل تخم مرغ،ماهی،آجیل، و سویا می باشد.
اگزما حالت فامیلی دارد.کنترل فشار عصبی،اضطراب ،افسردگی و عصبانی نشدن در برخی بیماران مفید است
نحوه عملکرد گروه های درگیر در امر کودکان پس از زلزله
بی گمان آسیب پذیر ترین گروه انسانی در پس از زلزله كودكان میباشند كه میبایست بصورت ویژه به آن پرداخت در این قسمت به بحث كودكان بی سرپرست در پس از زلزله میپردازیم، در بحث كودكان بی سرپرست بهتر است برای آشنایی با این بحران، در ابتدا با شرحی از اتفاقاتی كه با ان روبرو خواهیم شد آغاز كنیم! كودكانی كه پس از زلزله توسط نیروهای محلی و امدادی پیشتاز یافته میشوند آسیب پذیرتر از كودكانی هستند كه در روزهای بعدی، حتی مجروح از زیر آوار بیرون آورده میشوند، فراموش نکنیم که کودکان زیر پنج سال قادر نیستند هویت فردی خود را بیان و یا پس از چند سال یادآوری کنند ، به راحتی دستور بزرگترها را گوش میکنند و قادر به محافظت از خود نیستند. بنابراین در پی ورود نیروهای مردمی و بی ثباتی وهرج ومرج ایجاد شده در منطقه، در بهترین وضعیت كودكان توسط نیروهای داوطلب مردمی دوره ندیده بنا بر سفارش بستگان و دوستان از منطقه خارج شده و برای سرپرستی به خانواده دیگری سپرده میشوند. اكنون شما خود را بجای فردی كه كودكی را از زیر آوار زنده و سالم بیرون آورده بگذارید ایا حاضرید ریسك تحویل او را به یك بیمارستان بی در پیكر و یا یك اتوبوس اعزام مجروحان به تهران و یا سربازی كه در منطقه در حال بیرون آوردن اجساد است بسپارید، و شب راحت بخوابید، و دغدغه سرانجام آن كودك را نداشته باشید؟
می بینید كه شما هم همان مسیر نادرست امدادگران غیر حرفه ای را خواهید رفت! اما هیچگاه به برادر و خواهر آن كودك كه نیم ساعت قبل از زیر آوار در آمده است و یا پدرش كه در ماموریت بوده و یا برادرش كه سرباز است و اكنون در حال جستجو در بین آوار برای یافتن خواهر كوچكش است فكر كرده اید؟ آنان هیچگاه همدیگر را نخواهند یافت، چرا كه نیروهای امدادی، غیر حرفه ای عمل كرده اند !
برای آنکه بتوانیم در این زمینه عمل کنیم بهتر است تا با مبانی و اصول اولیه آن بیشتر آشنا شویم . گروه هایی که در امر امداد و نجات فعالیت مینمایند در مبحث کودکان بی سرپرست در زمان زلزله با چند سر فصل روبرو هستند که به ترتیب شامل موارد زیر میگردند
o جستجو ؛ جمع آوری و اسکان
o تغذیه
o بهداشت فردی و جمعی
o امنیت
o امکان بازگشت کودکان به کانون خانواده ها
o امکان ساماندهی جهت اسکان دائم در مراکز نگهداری کودکان بی سرپرست
ما در این مقاله با توجه به گستردگی مطالب در خصوص کودکان ؛ تنها به دو مبحث اول آنهم بطور اجمال پرداخته تا بتوانیم شما را تا آنجا که ممکن است با مشکلات و مسائل کوکان آشنا نمائیم تا در طی مقالات بعدی به شرح کامل هر یک از سرفصلها بپردازیم
مبحث اول : جستجو ؛ جمع اوری و اسکان کوکان
در بحث جستجو پیشنهاد همیشگی ما پیشگیری است برای اینکار میتوان با آموزش کودکان قبل از وقوع زلزله در محیط های آموزشی همچون مهد کودک ها و مدارس ابتدایی آنها را برای چنین موقعیتهایی اماده نمود . بدین منظور ابتدا میبایست کودکان را با لباس و پوشش های نیروهای امدادی و انتظامی در زمان بحران آشنا نمود تا درزمان وقوع حادثه بتوانند به راحتی به آنها مراجعه نموده و از آنها کمک بگیرند . اینکار با آنکه بسیار ساده و راحت انجام میگیرد اما گام بلندی در جهت حفظ امنیت کودکان پس از وقوع زلزله میباشد و از لحاظ صرفه جویی در زمان و هزینه بسیار موثر میباشد . انتقال آگاهی در خصوص شرایطی که میتواند در بعد از زلزله برای آنها بوجود بیاید به شرطی که در چارچوب رعایت نکات روانشناسی باشد از دیگر مباحث آموزش کودکان خواهد بود

در خصوص جستجو پس از وقوع زلزله با توجه به اینکه بیشتر کودکان بی سرپرست در این زمان توسط نیروهای مردمی و نیروهای امداد گری که توانسته اند در چند ساعت اول خود را به منطقه برسانند یافته میشوند ؛ میبایست تمهیداتی را لحاظ نمود که این نیروها بتوانند در حداقل زمان این کودکان را تحویل نیروهای جستجو داده و بتوانند به کار زنده یابی و اوار برداری خود ادامه دهند ؛ لذا استفاده از ماشینهای آرم دار و مجهز به بلند گو میتواند بسیار مفید فایده باشد در ضمن میتوان از پارچه نویسی و نصب پلاکارد و دیوار نویسی توسط اسپری نیز بهره برد تا افرادی که کودکی را یافته اند بتوانند به سهولت مکان امنی را برای تحویل آنان بیابند .
در خصوص کوکانی که توسط نیروهای مردمی یافته نمیشوند توجه شما را به نکته ای جلب میکنم بیشتر این کوکان را بسختی میتوان یافت چون اکثر انها در کنجهای دیوارهای فرو ریخته و یا مکانهایی که آنها را از جریان باد و شلوغی پیرامونشان حمایت میکند پناه میگیرند و اغلب این مکانها نزدیکترین نقطه به محل آواری است که خانواده آنها در زیر ان محبوس گردیده است و بخاطر همین با توجه به پس لرزه های ثانویه امکان زیر اوار ماندن این کودکان بسیار زیاد است ؛ خود من در بم چهار کودک را که با یک پتو سه شبانه روز در کنج یک دیوار پناه گرفته بودند را مشاهده کردم که کودک بزرگتر که دوازده ساله بود از ترس جدا کردن خواهران و برادرانش توسط بهزیستی آنها را در کنج یک دیوار خرابه نگه داشته بود .
در خصوص کوکان یافته شده پس از زلزله یکی از نکات بسیار مهم ثبت اطلاعاتی است که در یافتن خانواده کودک میتواند بعد ها بسیار بکار بیاید بدین منظور مدیریت بحران جمعیت کاهش خطرات زلزله ایران اقدام به تهیه کارتهای گردن اویز شناسایی کودکان نموده است که در ان اطلاعات مورد نیاز گروه های پشتیبانی را جهت اطلاع رسانی و یافتن بستگان و خانواده کودک یاری میرساند هر کارت دارای سه قسمت بوده که یکی متعلق به امداد گری که بچه را میابد میباشد تا بعد ها در صورت در خواست گروه پژوهش در خصوص اطلاعات تکمیلی بتواند از طریق این قسمت اطلاعات تکمیلی خود را منتقل نماید .این کار ضمنا میتواند امنیت کودکان را در خصوص سرقت و یا مفقود شدن در پروسه تحویل موقت تا تحویل قطعی به مسئولان ذیربط را بالا ببرد . قسمت دوم به مراکز انتظامی تحویل میگردد که دارای مشخصات فردی کودک و نقطه یافته شدن و نیز یابنده کودک میباشد و قسمت سوم به گردن کودک باقی می ماند تا در مراکز بهزیستی ثبت گردد و جزء اسناد کودک در مراکز بهزیستی نگهداری شود
تغذیه
در بحث تغذیه کودکان ؛ ما با مباحث بسیار وسیع و تخصصی روبرو هستیم که شامل نحوه تهیه، بسته بندی و ارسال تا تخلیه و نگهداری و توزیع و آماده سازی برای استفاده میباشد، که شرح تک تک آن در این مقاله نمی گنجد لذا برای آنکه بتوانید با این مبحث بصورت کلی آشنا شوید به ذکر چند نمونه بسنده نمودیم تا در فرصتی دیگر به طور تخصصی بیشتر به ان بپردازیم

مواد غذایی مورد مصرف کودکان علاوه بر استانداردهای خاص متداول میبایست دارای قابلیت نگهداری بلند مدت و نیز سهولت در حمل و نقل و بسته بندی نیز باشند که این موضوع خود موجب میگردد که تنها بتوان از تعداد محدودی از تولیدات غذایی بهره برد .
نگهداری مواد غذایی کودکان در انبارهای احتیاط برای بلند مدت ؛ نیازمند یک برنامه ریزی بسیار دقیق و انبار داری خاصی میباشد تا بتوان قبل از انقضاء مدت زمان نگهداری مواد غذایی نگهداری شده، موجودی انبارها را با اهدا نمودن به شیرخوارگاه ها و جایگزین کردن مجدد تمدید نمود .
کودکان با توجه به شرایط سنی تنها قادر به تغذیه اقلام خاصی از مواد غذایی میباشند که تهیه آنها میبایست حتما از قبل برنامه ریزی شده باشد . بدین منظور استفاده از کارشناسان تغذیه در این زمینه الزامی بوده و میتواند از ایجاد ناراحتیهای گوارشی و بیماریهای متداول زمان بحران از جمله اسهال، استفراغ و یا یبوست در کودکان پیشگیری نماید .

کودکان با توجه به سیستم گوارشی خاص خود نیازمند آن هستند که در وعده های زمانی کوتاه و حتما بصورت منظم تغذیه گردند . این امر نیازمند پشتیبانی و حمایت بسیار دقیق نیروهای پشتیبانی که از قبل دوره های خاص را دیده اند، میباشد .
مواد غذایی مورد استفاده از لحاظ سلامت میبایست بسیار با دقت انتخاب و در صورت نیاز در یخچالهایی که به این منظور تهیه شده است نگهداری شوند
به کودکان میبایست حتما غذای گرم به همراه آشامیدنی های بسته بندی شده داد هیچگاه از آبهای موجود در لوله های مشکوک به شکستگی استفاده نکنید چرا که اغلب به علت شکستگی داری آلودگی خصوصا آلودگیهای ناشی از نشت فاضلاب سطحی میباشند .
در خاتمه خدمت تمامی دوستان و همکاران گرامی باز هم تاکید میکنم که بحث کودکان و نحوه ارائه خدمات به این عزیزان بحثی بسیار وسیع و جامع بوده و نمیتوان حتی اصول اولیه انرا در چند سطر به خواننده منتقل نمود . امیدوارم با مراجعه به سایت آموزشی جمعیت كاهش خطرات زلزله (www.EHRSI.com) بتوانید اطلاعات کاملتری را در اختیار داشته باشی* ما به عنوان یک مربی ، یکی از اعضای مهم تیم پزشکی ورزشی هستیم و می
توانیم مراقبتهای پزشکی ، ورزشی را در طی مراحل زیر انجام دهیم .
- کمک به پیشگیری از آسیب دیدگیهابا استفاده از روشهای آموزشی مناسب
- دستور العمل ایمن و موثر تکنیکهای ورزشی و سرپرستی دقیق
- پیشگیری از وارد شدن آسیب بیشتر به بازیکن آسیب دیده
- مطمئن شویم که یک بازیکن آسیب دیده تحت رسیدگی پزشکی صحیح قرار دارد.
- در مورد آسیب دیدگی بازیکن یاپیشرفت او در توانایی هایش اطلاعات کسب کنیم.
-به عنوان رابطی بین تیم پزشکی و بازیکن آسیب دیدهعمل کنیم.
* زمانی که گروه نجات می رسد تابیمار را به اورژانس می رسانیم ، ما نقش مهمی رابه عهده داریم از جمله:
۱- موقعیت های شلوغ را باید کنترل کنیم .
۲- به حرکت دادن بازیکن باید کمک کنیم .
۳-اطلاعاتی در موردچگونگی آسیب دیدگی جمع آوری کنیم.
۴- بازیکن رااز صدمات بیشتر مراقبت کنیم.
۵- شخصی رابرای مطلع کردن اورژانس بفرستیم .
۶- آسیب دیدگی را ارزیابی کنیم .
۷- کمکهای اولیه را به کار گیریم.
در واقع،رفتار ما در اولین دقایق یک آسیب دیدگی بسیار مهم می باشد.
ممکن است مصدوم دچار کم خونی ، تورم ، مشکل تنفسی و سایر مشکلات باشد. اگر
ما صحیح و سریع عمل کنیم ، می توانیم زیانهای یک آسیب دیدگی رابه حداقل
برسانیم.
هر چند به عنوان فردی که کمکهای اولیه را می دانیم ، هیچوقت سعی نکنیم که
کار یک پزشک را انجام دهیم .بایدوظایف خود رابدانیم ،تازمانی که شایسته
مراقبت ازفرد مصدوم نیستیم ، زیر بار مسئولیت آن نبایدبرویم .در زمانی که
کادر پزشکی حضور دارند ، کنترل کامل رابه آنان باید بدهیم ودرصورت نیاز به
آنان کمک کنیم .چون ممکن است بازیرپاگذاشتن حدودو قوانین زیانی را به بار
آوریم و به مدت زیادی یک بازیکن رارنج دهیم و اگر غیرمسئولانه عمل کنیم و
به ورزشکارآسیب برسانیم تحت تعقیب قانون قرارخواهیم گرفت.
* یادمان باشد که همیشه از هر بازیکن ۳ چیز را بخواهیم :
فرم رضایتنامه – فرم تاریخچه سلامتی – کارت اطلاعات اورانس ( شماره تماس با والدین یا پزشک )
در خصوص تاریخچه سلامتی بایدبدانیم که مشکل جسمانی دارد یا نه- درمان
بخصوصی انجام داده یا نه – چه محدودیتهای در انجام فعالیت ورزشی دارد.
موضوع مهم اینکه باید در صورت وقوع حادثه ، وسایل خاصی که شامل اولین
مجموعه از لوازم کمکهای اولیه می شود، و به آن نیاز داریم ، دقت کنیم که
این لوازم همیشه در کنار محوطه بازی نگه داریم.
زمانی که لوازم کمکهای اولیه راآماده می کنیم ،تمامی داروهاراحذف کنیم
.دادن هر گونه دارو به بازیکن غیر قانونی می باشد و این حتی شامل آسپرین
و داروهای مسکن دیگر نیز می شود.
اگر نحوه انجام اقدامات اولیه برای ضایعات ناشی از تصادف رانمی دانیم بهتر است که از درمان آسیب واردشده چشم پوشی کنیم.
* اصول اساسی کمکهای اولیه در تربیت بدنی
بطور کلی باید به چند اصل اساسی توجه نمود:
۱-گذاشتن کیسه یخ یا خود یخ به تنهایی کمک بزرگی برای جلوگیری از ورم در
اثر خونریزی می نماید. بهتر است یخ را داخل کیسه نایلون یا با استفاده از
یک پوشش در روی عضو قرار دهیم ، زیراممکن است در اثر یخ گذاشتن به صورت
مستقیم روی پوست تحریک و آسیب پوست شود.
۲- چون در اثر ضربه و خونریزی ورم ایجاد می گردد، بهتر است عضو مجروح و
مصدوم رابالاتر از حد معمول نگاه داشت ، تا بدین وسیله از شدت ورم کاسته و
در نتیجه درد نیز کمتر می شود.
۳- انجام اقدامات اولیه که مربوط به علائم حیاتی ورزشکار می شود (سیستمهای راههای هوایی، دستگاه تنفس -دستگاه گردش خون)
۴- اگر ورزشکار تنفس نداشت و یا مشکلی در دستگاه قلبی و ریوی داشت بلافاصله او را به مرکزفوریتهایی پزشکی بفرستیم .
۶- در همان زمان که مشغول ارزیابی هستیم ، مراحل ( HIT ) را که شامل تاریخچه و مشاهده ولمس است انجام دهیم.
۷-وقتی که ما سعی می کنیم که نوع صدمه را معین کنیم در صورت لزوم به انجام کمکهای اولیه نیز بپر دازیم
۸- ورزشکارانی که به صورت جدی آسیب دیده اند نباید هیچ گاه حرکت داده شوند.
۹- تنهادر زمانی که ما می توانیم ورزشکاری را که دارای آسیب جدی است حرکت
دهیم که وی در موقعیتی باشدکه مانع از ارزیابی ABC شده باشد و نتوان
کمکهای اولیه ویژه برای نجات جان وی را ارائه کرد.
۱۰ – اگر ورزشکاری بی هوش یا مشکوک به آسیبهای سر و گردن ویا پشت سر ،قرار
است حرکت داده شود، ابتدا باید سر و ستون فقرات ثابت شده ، بدن وی نیز به
صورت واحد حرکت داده شود.
۱۱- ورزشکارانی که دچار شکستگی ،دررفتگی،نیمه دررفتگی یاکشیدگی وپیچ
خوردگی و یاپارگی لیگامنتها ی عضلانی شده اند ، تا هنگامی که آسیب های
وارده ثابت نشده و بسته نشده اندنباید حرکت داده شوند.
مواقعی که ورزشکار نباید به مسابقه ادامه دهد:
۱- مواردی که حرکت کم شده باشد(نتواندبدود-حرکت یاورزش کند – راه برود- بپرد)
۲- زمانی که ورزشکار تب دارد.
۳- زمانی که ورزشکار احساس سردرد، سرگیجه دارد و یا حافظه اش کم شده و هوشیاری اوکم می باشد.
۴- موقعی که ورزشکار از درد پاشکایت دارد.
در صورت وجودهریک از موارد فوق ورزشکار باید توسط پزشک مورد معاینه قرار گرفته و سپس مرخص شود.